Interpretacja indywidualna z dnia 5 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.443.2026.3.MAP
Wydatki poniesione na wynajem lokalu użytkowanego wyłącznie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli spełniają kryteria art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykazując związek z osiąganiem lub zabezpieczaniem przychodów.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Uzupełnił go Pan pismem z 28 lipca 2026 r. (wpływ 28 lipca 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcajest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) pod firmą „…” z siedzibą w A, ul. … .
Wnioskodawca prowadzi działalność fryzjerską, barberską i jest to przeważająca działalność gospodarcza oraz świadczy usługi reklamowe (obsługuje konta w mediach społecznościowych, opracowuje reklamy - dla klientów), w szczególności prowadzenie fanpage'y dla klientów biznesowych. Siedziba oraz miejsce zamieszkania Wnioskodawcy znajduje się w A, natomiast w ramach działalności Wnioskodawca prowadzi salony fryzjerskie w B i we C.
Wnioskodawca planuje otwarcie kolejnego salonu fryzjerskiego we C. Wiąże się to z koniecznością przygotowania nowego lokalu (prace organizacyjne, adaptacja lokalu i nadzór nad wykonaniem tej adaptacji, zakup wyposażenia, czynności związane z rekrutacją personelu na rynku …, prowadzenie działań marketingowych - zarówno w social mediach, jak i w miejscu przyszłego świadczenia usług fryzjerskich we C).
W związku z tym, Wnioskodawca zmuszony jest do częstego przebywania we C. Obecnie oznacza to częste dojazdy ze A, niekiedy nawet kilkukrotnie w ciągu dnia. Koszty dojazdu (paliwa, eksploatacji pojazdu, ewentualne bilety kolejowe (jeśli są możliwe i adekwatne do czasu pozostawania we C połączenia kolejowe) stanowią nie tylko obciążenie finansowe, ale przede wszystkim wiążą się ze znaczną stratą czasu, ciągłymi zmianami w bieżących czynnościach prowadzenia działalności. Faktyczny czas pracy i przybywania Wnioskodawcy we C jest większy niż w miejscowości posiadania siedziby.
W celu racjonalizacji kosztów oraz poprawy i optymalizacji zapewnienia efektywnej organizacji działalności, Wnioskodawca zamierza wynająć we C lokal mieszkalny (mieszkanie), który będzie wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Lokal ten ma służyć jako:
- miejsce pobytu Wnioskodawcy w okresach wykonywania obowiązków biznesowych we C;
- miejsce przygotowania, organizacji i nadzoru nad otwieranym nowym salonem;
- miejsce do wykonywania prac biurowych związanych z prowadzoną działalnością polegającą na świadczeniu usług obsługi fanpage'ów i innych usług medialnych (wyposażone w sprzęt komputerowy, dostęp do Internetu, inny sprzęt biurowy).
Prowadząc rozmowy z potencjalnymi wynajmującymi, Wnioskodawca wyraźnie wskazuje na charakter lokalu mieszkalnego i wówczas w ramach ewentualnej umowy strony ustalają stawkę VAT 23% właściwą dla lokalu użytkowego, a nie lokalu mieszkalnego - służącemu celom mieszkaniowym.
Wnioskodawca podkreśla, że lokal ten nie będzie służył zaspokajaniu Jego prywatnych potrzeb mieszkaniowych, a centrum życiowe Wnioskodawcy pozostaje w A, gdzie mieszka na stałe. Lokal we C będzie wykorzystywany jedynie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w czasie koniecznego pobytu w miejscu wykonywania usług. W lokalu nie będzie mieszkała na stałe rodzina Wnioskodawcy, a ewentualne noclegi będą wynikały wyłącznie z potrzeb organizacyjnych i wykonywania działalności gospodarczej.
Wnioskodawca zamierza zgłosić lokal we C jako dodatkowe miejsce wykonywania działalności gospodarczej w CEIDG oraz wprowadzić stosowne zapisy w umowie najmu, z których jednoznacznie będzie wynikać, że lokal jest wynajmowany na cele prowadzenia działalności, a nie na cele mieszkaniowe.
Wynajmujący będzie wystawiać na rzecz Wnioskodawcy faktury dokumentujące czynsz najmu oraz – w zależności od przyjętego modelu rozliczeń - opłaty eksploatacyjne i media. Wnioskodawca zakłada, że najem będzie opodatkowany podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej 23%, nie będzie korzystał ze zwolnienia dla najmu na cele mieszkaniowe.
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i wykonuje czynności opodatkowane VAT (usługi fryzjerskie, barberskie, usługi obsługi fanpege'ów). Nie wykonuje czynności zwolnionych z VAT, które wymagałyby stosowania współczynnika proporcji, o którym mowa w art. 90 ustawy o VAT.
Uzupełnienie
1)Jakie opłaty eksploatacyjne, o których mowa w opisie sprawy, będzie ponosił Wnioskodawca?
Odpowiedź: Wnioskodawca będzie ponosił opłaty za energię elektryczną, wodę i kanalizację, ogrzewanie, wywóz nieczystości, opłaty administracyjne (czynsz od wspólnoty mieszkaniowej lub spółdzielni) oraz – jeśli zgodnie z umową będą obciążały najemcę – inne opłaty eksploatacyjne. Koszty Internetu zawarte są w kosztach najmu.
2)Jakie konkretnie koszty eksploatacyjne są objęte zakresem postawionego we wniosku pytania?
Odpowiedź: Zakresem pytania objęte są wydatki na:
- czynsz najmu;
- opłaty administracyjne;
- energię elektryczną;
- wodę i kanalizację;
- ogrzewanie;
- wywóz odpadów;
- inne media i opłaty eksploatacyjne wynikające z umowy najmu.
3)Czy mieszkanie, będące przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wprowadzi do majątku związanego z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą? Tzn., czy omawiane mieszkanie będzie stanowić majątek prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej?
Odpowiedź: Nie, mieszkanie nie będzie stanowiło majątku Wnioskodawcy. Lokal będzie wykorzystywany na podstawie umowy najmu wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
4)Czy w omawianym mieszkaniu – poza noclegiem wynikającym z wyjazdu służbowego – Wnioskodawca będzie wykonywał czynności związane z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą (np. spotkania z kontrahentami, będzie prowadził w nim biuro, będzie świadczył usługi na rzecz kontrahenta, itp.)? Jeśli tak, to prosiłem o wskazanie:
- jakie konkretnie czynności Wnioskodawca będzie w tym mieszkaniu wykonywał?
- jakie usługi Wnioskodawca będzie świadczył dla kontrahenta w tym mieszkaniu?
Odpowiedź:W lokalu będą wykonywane w szczególności:
- czynności organizacyjne związane z prowadzeniem salonów fryzjerskich;
- przygotowanie i nadzór nad otwarciem nowego salonu fryzjerskiego;
- spotkania z kontrahentami, pracownikami i dostawcami;
- prace administracyjne i biurowe;
- przygotowywanie umów ze zleceniobiorcami;
- obsługa klientów w zakresie prowadzenia fanpage'y oraz działań marketingowych;
- przygotowywanie kampanii reklamowych zarówno dla klientów, jak i na potrzeby własnej działalności;
- poszukiwanie nowych lokalizacji pod kolejne salony fryzjerskie;
- przygotowywanie materiałów reklamowych oraz nagrywanie krótkich materiałów promocyjnych (rolek) związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Usługi świadczone w lokalu będą polegały przede wszystkim na obsłudze mediów społecznościowych, przygotowywaniu materiałów reklamowych oraz bieżącej obsłudze klientów korzystających z usług marketingowych.
5)Na czym będzie polegać przystosowanie mieszkania do działalności gospodarczej Wnioskodawcy ?
Odpowiedź: Przystosowanie lokalu będzie polegało wyłącznie na wyposażeniu go w sprzęt komputerowy, urządzenia biurowe oraz meble niezbędne do wykonywania działalności gospodarczej. Internet będzie zapewniony w ramach zawartej umowy najmu. Nie są planowane żadne prace budowlane, ani adaptacyjne.
6)Czy mieszkanie będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę również w celach prywatnych? oraz
7)Czy Wnioskodawca będzie korzystał z tego mieszkania również poza czasem związanym z wyjazdami służbowymi?
Odpowiedź na pytania 6) oraz 7): Lokal nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych. Korzystanie z lokalu będzie następowało wyłącznie w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej oraz koniecznością pobytu we C w celach służbowych. Wnioskodawca swój wolny czas spędza w miejscu stałego zamieszkania w A. Lokal we C będzie wykorzystywany wyłącznie w dniach wykonywania działalności gospodarczej we C.
8)Od kiedy Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą?
Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi działalności gospodarczą od 1 czerwca 2021 r.
9)Jaką formę opodatkowania dla prowadzonej działalności gospodarczej wybrał Wnioskodawca?
Odpowiedź: Wnioskodawca rozlicza podatek dochodowy liniowo.
10)Jaką dokumentację Wnioskodawca prowadzi dla celów działalności gospodarczej?
Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi następujące księgi podatkowe: podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz dodatkowe ewidencje dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług – ewidencja sprzedaży VAT oraz ewidencja zakupów VAT.
11)Jakie konkretnie wydatki na wynajęcie wskazanego we wniosku lokalu Wnioskodawca zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów? Prosiłem o wskazanie konkretnych wydatków.
Odpowiedź: Do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca zamierza zaliczać:
- czynsz najmu,
- opłaty administracyjne,
- energię elektryczną,
- wodę i kanalizację,
- ogrzewanie,
- wywóz odpadów,
- inne media i opłaty eksploatacyjne wynikające z umowy najmu.
12)Jaki jest związek przyczynowy pomiędzy poniesionymi wydatkami na wynajem wskazanego we wniosku mieszkania, a osiągnięciem przychodu lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej?
Odpowiedź: Najem lokalu umożliwi bieżące zarządzanie działalnością prowadzoną we C, przygotowanie nowego salonu fryzjerskiego, wykonywanie usług marketingowych, prowadzenie spotkań biznesowych, przygotowywanie materiałów reklamowych oraz ograniczenie kosztów i czasu codziennych dojazdów. Wydatki pozostają zatem w bezpośrednim związku z osiąganiem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów.
13)Od kiedy Wnioskodawca zamierza wynająć wskazany we wniosku lokal mieszkalny we C?
Odpowiedź: Wnioskodawca zamierza korzystać z lokalu po podpisaniu umowy najmu. Planowany termin rozpoczęcia korzystania z lokalu przypada na drugą połowę 2026 r.
14)Czy koszty wynajmu powyższego mieszkania będą odpowiadać wysokości wynajmu cen rynkowych w miejscowości, w której będzie wynajmowane?
Odpowiedź: Tak, wysokość czynszu będzie odpowiadała stawkom rynkowym obowiązującym na lokalnym … rynku.
15)Czy z zawartej umowy będzie wynikało, że koszty eksploatacyjne i media będzie ponosił Wnioskodawca?
Odpowiedź: Tak, z umowy będzie wyraźnie wynikało, że koszty eksploatacyjne oraz media obciążają Wnioskodawcę.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1.Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na czynsz najmu, opłaty administracyjne, energię elektryczną, wodę i kanalizację, ogrzewanie, wywóz odpadów oraz inne media i opłaty eksploatacyjne związane z najmem lokalu we C, wykorzystywanego wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących czynsz najmu oraz opłaty eksploatacyjne związane z najmem lokalu wykorzystywanego wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?
Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest udzielenie odpowiedzi na pytanie Nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Wskazał Pan, że wydatki ponoszone na czynsz najmu, opłaty administracyjne oraz pozostałe wydatki związane z użytkowaniem lokalu, tj. energię elektryczną, wodę i kanalizację, ogrzewanie, wywóz odpadów oraz inne media i opłaty eksploatacyjne, stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, a jednocześnie nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 23 ust. 1 tej ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 592 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.
A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.
Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością pomniejszają przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodów musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tych przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Przy czym możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który – racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.
Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów jest uzależniona od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów.
Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Pana wydatków należy rozstrzygnąć, czy spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie sam fakt nieobjęcia ustawowym wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie jest wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztu. Brak takiego wydatku w katalogu kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowią one koszt podatkowy.
Pogląd przeciwny, zgodnie z którym do kosztów podatkowych zalicza się wszelkie koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (z wyłączeniem wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest zbyt daleko idący i abstrahuje od wskazanego w art. 22 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej celu poniesienia kosztu, a w rezultacie nie znajduje oparcia w treści tego przepisu. Uprawnione jest bowiem przyjęcie założenia, że gdyby zamiarem ustawodawcy było uznanie za koszty uzyskania przychodów wszelkich kosztów ponoszonych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej, nadałby temu przepisowi takie właśnie brzmienie.
Obowiązkiem podatnika jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika.
Z opisu wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność fryzjerską, barberską i jest to przeważająca działalność gospodarcza oraz świadczy usługi reklamowe (obsługuje konta w mediach społecznościowych, opracowuje reklamy - dla klientów), w szczególności prowadzenie fanpage'y dla klientów biznesowych. Siedziba oraz miejsce Pana zamieszkania znajduje się w A, natomiast w ramach działalności prowadzi Pan salony fryzjerskie w B i we C. Planuje Pan otwarcie kolejnego salonu fryzjerskiego we C. Wiąże się to z koniecznością przygotowania nowego lokalu (prace organizacyjne, adaptacja lokalu i nadzór nad wykonaniem tej adaptacji, zakup wyposażenia, czynności związane z rekrutacją personelu na rynku …, prowadzenie działań marketingowych - zarówno w social mediach, jak i w miejscu przyszłego świadczenia usług fryzjerskich we C). W związku z tym, zmuszony jest Pan do częstego przebywania we C. Obecnie oznacza to częste dojazdy ze A, niekiedy nawet kilkukrotnie w ciągu dnia. Faktyczny czas Pana pracy i przybywania we C jest większy niż w miejscowości posiadania siedziby.
W celu racjonalizacji kosztów oraz poprawy i optymalizacji zapewnienia efektywnej organizacji działalności, zamierza Pan wynająć we C lokal mieszkalny (mieszkanie), który będzie wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
Lokal ten ma służyć jako:
- miejsce Pana pobytu w okresach wykonywania obowiązków biznesowych we C;
- miejsce przygotowania, organizacji i nadzoru nad otwieranym nowym salonem;
- miejsce do wykonywania prac biurowych związanych z prowadzoną działalnością polegającą na świadczeniu usług obsługi fanpage'ów i innych usług medialnych (wyposażone w sprzęt komputerowy, dostęp do Internetu, inny sprzęt biurowy).
Lokal we C będzie wykorzystywany jedynie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w czasie koniecznego pobytu w miejscu wykonywania usług. Zamierza Pan zgłosić lokal we C jako dodatkowe miejsce wykonywania działalności gospodarczej w CEIDG oraz wprowadzić stosowne zapisy w umowie najmu, z których jednoznacznie będzie wynikać, że lokal jest wynajmowany na cele prowadzenia działalności, a nie na cele mieszkaniowe.
Zakresem wniosku objęte są wydatki na:
- czynsz najmu,
- opłaty administracyjne,
- energię elektryczną,
- wodę i kanalizację,
- ogrzewanie,
- wywóz odpadów,
- inne media i opłaty eksploatacyjne wynikające z umowy najmu
Lokal nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych. Korzystanie z lokalu będzie następowało wyłącznie w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej oraz koniecznością pobytu we C w celach służbowych. Swój wolny czas spędza Pan w miejscu stałego zamieszkania w A. Lokal we C będzie wykorzystywany wyłącznie w dniach wykonywania działalności gospodarczej we C. Korzysta Pan z opodatkowania w formie podatku liniowego. Najem lokalu umożliwi bieżące zarządzanie działalnością prowadzoną we C, przygotowanie nowego salonu fryzjerskiego, wykonywanie usług marketingowych, prowadzenie spotkań biznesowych, przygotowywanie materiałów reklamowych oraz ograniczenie kosztów i czasu codziennych dojazdów. Wydatki pozostają zatem w bezpośrednim związku z osiąganiem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów. Planowany termin rozpoczęcia korzystania z lokalu przypada na drugą połowę 2026 r. Wysokość czynszu będzie odpowiadała stawkom rynkowym obowiązującym na lokalnym … rynku. Z umowy będzie wyraźnie wynikało, że koszty eksploatacyjne oraz media obciążają Pana.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że o ile powodem wynajęcia przez Pana mieszkania we C jest konieczność bieżącego zarządzania działalnością prowadzoną przez Pana we C (przygotowanie nowego salonu fryzjerskiego), a C nie jest miejscem Pana zamieszkania (centrum Jego interesów osobistych i gospodarczych), to wydatki poniesione z tytułu wynajmu mieszkania we C, jako niemające charakteru wydatków osobistych, spełniające przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
Należy jednak zwrócić uwagę na konieczność właściwego udokumentowania wskazanych we wniosku wydatków. Zaznaczam, że zgromadzone dowody nie mogą się ograniczać wyłącznie do faktur lub rachunków wystawionych przez właściciela wynajmowanego mieszkania, stwierdzających jedynie wysokość poniesionych przez Pana wydatków z tytułu wynajmu mieszkania. Niezbędnym jest bowiem posiadanie dowodów, świadczących o wykonanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługach wymagających pobytu w miejscowości, w której wynajął Pan mieszkanie, umożliwiających w sposób bezsporny ustalenie związku przyczynowo-skutkowego poniesionych wydatków z uzyskanymi przychodami, a ponadto potwierdzających racjonalność poniesionych wydatków.
Reasumując, wydatki ponoszone przez Pana na czynsz najmu, opłaty administracyjne, energię elektryczną, wodę i kanalizację, ogrzewanie, wywóz odpadów oraz inne media i opłaty eksploatacyjne związane z najmem lokalu we C może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli będą właściwie udokumentowane.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
