Interpretacja indywidualna z dnia 23 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.494.2026.1.MK1
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej: „ustawa o PIT"). Wnioskodawca dokonuje rocznego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce.
Wnioskodawca zawarł z bankiem z siedzibą na terytorium Republiki Tureckiej umowy terminowe depozytu bankowego typu vadeli mevduat (dalej: „umowy terminowe" lub „lokaty terminowe"). Na podstawie przedmiotowych umów Wnioskodawca oddał do dyspozycji banku określone kwoty pieniężne denominowane w lirze tureckiej (TRY), które bank pobrał bezpośrednio z rachunku bankowego Wnioskodawcy. Bank zobowiązał się zwrócić zdeponowane środki wraz z odsetkami w ustalonym terminie.
Produkt vadeli mevduat jest instrumentem zbliżonym funkcjonalnie do polskiej lokaty terminowej, jednakże o odmiennej specyfice ekonomicznej, wynikającej ze szczególnych warunków makroekonomicznych panujących w Republice Tureckiej. Turcja charakteryzuje się utrzymującą się od lat wysoką, dwucyfrową inflacją, w związku z czym banki tureckie oferują wysokie oprocentowanie depozytów terminowych. Celem tego oprocentowania nie jest generowanie ponadprzeciętnych realnych zysków dla deponenta, lecz wyłącznie ochrona realnej wartości kapitału przed erozją inflacyjną, która nieuchronnie powoduje spadek wartości liry ( w warunkach wysokiej inflacji nie ma możliwości aby kurs liry aprecjonował ).
Po zakończeniu umów terminowych Wnioskodawca otrzymał od banku zdeponowaną kwotę główną powiększoną o należne odsetki. Bank turecki pobrał od wypłaconych odsetek podatek u źródła zgodnie z przepisami prawa tureckiego.
Wydaje się kwestią nie w pełni jasną, czy taki produkt należy traktować jako lokatę terminową w rozumieniu klasyfikacji art. 30a ust. 1 pkt 3) ustawy o PIT.
Niemniej, tego rodzaju klasyfikacja wydaje się prawdopodobna, toteż w tym aspekcie Wnioskodawca zwraca się z interpretacją.
Jako polski rezydent podatkowy Wnioskodawca zobowiązany jest uwzględniać dochody uzyskiwane za granicą przy rocznym rozliczeniu podatku dochodowego w Polsce. Jednocześnie, walutą relewantną do rozliczeń podatkowych w Rzeczpospolitej Polsce jest polski złoty.
Wnioskodawca dokonał przeliczenia wszystkich uzyskanych kwot na złote polskie (PLN), w tym obliczył wynik finansowy inwestycji w ww. lokaty terminowe. Przeliczenia dokonano według odpowiedniego kursu TRY/PLN ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski:
- kwoty zdeponowane (wkład początkowy) – według średniego kursu NPB dla liry tureckiej na dzień poprzedzający zawarcie umowy terminowej (dzień oddania środków do dyspozycji banku),
- kwoty otrzymane (wkład główny powiększony o odsetki) – według średniego kursu NBP dla liry tureckiej na dzień zakończenia umowy terminowej i faktycznego zwrotu środków.
W wyniku przeprowadzonych wyliczeń okazało się, że wartość środków otrzymanych przez Wnioskodawcę po przeliczeniu na PLN jest niższa niż wartość środków zdeponowanych, również wyrażona w PLN. Innymi słowy, Wnioskodawca otrzymał z powrotem mniej złotych polskich niż zainwestował na początku – poniósł realną stratę ekonomiczną. Sytuacja ta jest bezpośrednią konsekwencją deprecjacji liry tureckiej względem złotego polskiego, która nastąpiła w okresie trwania lokat terminowych i przewyższyła nominalny zysk odsetkowy wyrażony w TRY. Nie powstał zatem dochód i nie doszło do przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy.
Wnioskodawca mając na uwadze szczególną ostrożność w kwestii zapłaty podatku PIT w prawidłowej wysokości postanowił jednak wykazać w deklaracji oraz zapłacić podatek PIT w kwocie, która pomija w całości efekt deprecjacji liry i w efekcie jest podatkiem od straty, jako że wnioskodawca po przeliczeniu odpowiednich kursów poniósł realną stratę w wysokości ok. (...). zł, podczas gdy zadeklarował i zapłacił podatek w wysokości ok. (…) zł (pomniejszając go jedynie o kwotę podatku zapłaconego u źródła w Republice Turcji, zgodnie z odpowiednią umową międzynarodową ). Zatem realnie majątek Wnioskodawcy zmalał o kwotę ok. (…). zł podczas gdy podatek został uiszczony w wysokości odpowiadającej czysto „wirtualnej” kwocie zysku w wysokości (…). zł.
Pytania
1.Czy w opisanym stanie faktycznym, w którym Wnioskodawca – po przeliczeniu na złote polskie wartości środków zdeponowanych i środków otrzymanych z tytułu lokat terminowych vadeli mevduat – poniósł realną stratę ekonomiczną (tj. wartość środków otrzymanych wyrażona w PLN jest niższa od wartości środków zdeponowanych wyrażonej w PLN), po stronie Wnioskodawcy powstaje przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT?
2.Czy w sytuacji kiedy lokata terminowa jest denominowana w walucie kraju o wysokiej inflacji, a jednocześnie wysokie odsetki mają na celu przede wszystkim zachowanie siły nabywczej pieniądza, a nie generowanie pożytków z kapitałów pieniężnych, to w tym celu sprawiedliwość proceduralna nie nakazuje aby uwzględnić straty poniesione na inwestycji, w dochodzie do opodatkowania? Różnice w poziomie dochodu z uwzględnieniem zmiany kursu walutowego są skrajnie wysokie, co powoduje, że system opodatkowania oparty na ryczałcie jest nie tylko nieprecyzyjny, ale wręcz powoduje opodatkowanie fikcyjnych, a nie realnych zysków, co jest w sprzeczności z literą podstawowych praw obywatelskich opisanych w konstytucji RP.
Pana stanowisko w sprawie
1. Uwagi wstępne dotyczące art. 30a ustawy o PIT
Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, od uzyskanych dochodów (przychodów) z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z wyjątkiem środków pieniężnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 19%.
Kluczowe znaczenie ma użycie przez ustawodawcę pojęcia „dochód (przychód)". Pojęcia te nie są tożsame, jednak w każdym przypadku zakładają zaistnienie pozytywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. Przepis art. 30a ustawy o PIT stosuje się do „uzyskanych dochodów (przychodów)", co oznacza, że opodatkowaniu może podlegać wyłącznie realne przysporzenie – nie zaś wirtualny, nominalny zysk wyrażony w walucie obcej, który w przeliczeniu na walutę krajową odpowiada faktycznej stracie.
2. Brak dochodu (przychodu) w rozumieniu ustawy o PIT
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym nie uzyskał dochodu ani przychodu w rozumieniu ustawy o PIT. Osiągnięcie dochodu lub przychodu podatkowego wymaga rzeczywistego przysporzenia majątkowego, to jest sytuacji, w której majątek podatnika zwiększa się lub przynajmniej zostaje zachowany w tej samej realnej wartości. Tymczasem Wnioskodawca:
- wpłacił na lokatę terminową określoną wartość wyrażoną w PLN (według kursu TRY/PLN na dzień depozytu),
- po zakończeniu lokaty otrzymał kwotę nominalnie wyższą w TRY (wkład + odsetki), jednak o niższej wartości w PLN (według kursu TRY/PLN na dzień zwrotu),
- w efekcie poniósł realną stratę wyrażoną w walucie krajowej.
W takim przypadku brak jest podstawy do naliczenia podatku, albowiem nie ma „dochodu (przychodu)" w rozumieniu ustawy, który mógłby stanowić podstawę opodatkowania. Pobieranie podatku od wirtualnego zysku nominalnego, który w rzeczywistości stanowi stratę, byłoby pobieraniem podatku od majątku, nie od dochodu – a to stanowi fundamentalne naruszenie zasad prawa podatkowego.
3. Argument konstytucyjny i orzeczniczy
Wnioskodawca wskazuje, że przyjęcie odmiennej interpretacji – tj. że podatek należy się od nominalnej kwoty odsetek wyrażonej w TRY, przeliczonej na PLN, bez uwzględnienia straty kursowej – prowadziłoby do naruszenia:
- art. 64 ust. 1 Konstytucji RP, chroniącego prawo własności i inne prawa majątkowe – opodatkowanie wartości nieistniejącej (iluzorycznego dochodu) stanowi nieuzasadnioną ingerencję w prawo własności podatnika,
- zasady sprawiedliwości podatkowej wynikającej z art. 2 Konstytucji RP – podatek powinien odpowiadać rzeczywistej zdolności podatkowej podatnika, a nie fikcyjnie ustalonej podstawie opodatkowania,
- zasady adekwatności i proporcjonalności obciążeń podatkowych.
W tym kontekście Wnioskodawca odwołuje się do linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Trybunału Konstytucyjnego, w tym w szczególności do wyroku NSA sygn. II FSK 559/23 oraz wyroku WSA sygn. I SA/Kr 82/26, w których sądy akcentowały konieczność uwzględnienia realnego (a nie jedynie nominalnego) wymiaru przysporzenia majątkowego przy ocenie powstania obowiązku podatkowego, a także podkreślały, że opodatkowanie wartości pozornych godzi w konstytucyjne zasady sprawiedliwości społecznej i ochrony własności.
4. Specyfika waluty w warunkach wysokiej inflacji
Wnioskodawca podkreśla, że odmiennie należy traktować depozyty w walutach charakteryzujących się stabilnością makroekonomiczną (EUR, USD, CHF), gdzie ryzyko kursowe jest relatywnie niskie i wyższe oprocentowanie lokaty zazwyczaj faktycznie odpowiada ponadprzeciętnym zyskom, a odmiennie – depozyty w walutach krajów dotkniętych strukturalną, wysoką inflacją (takich jak Turcja).
W przypadku liry tureckiej podwyższone oprocentowanie ma charakter czysto kompensacyjny – stanowi ekwiwalent za ryzyko inflacyjne i walutowe, nie zaś wynagrodzenie za tworzenie ponadprzeciętnej wartości. Podatnik lokujący środki w TRY nie może racjonalnie oczekiwać realnego wzbogacenia; jego celem jest jedynie zabezpieczenie kapitału. Przyjmowanie wyłącznie nominalnej wartości odsetek jako podstawy opodatkowania, z pominięciem wyniku kursowego, prowadzi w takich warunkach do ewidentnie niesprawiedliwego i ekonomicznie absurdalnego rezultatu.
5. Podsumowanie stanowiska
W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym:
- Jeżeli wynik inwestycji w lokaty terminowe denominowane w walucie kraju gdzie panują warunki wysokiej, dwucyfrowej inflacji, obliczony jako różnica pomiędzy wartością w PLN środków otrzymanych (wkład + odsetki, przeliczone po kursie TRY/PLN na dzień zakończenia lokaty) a wartością w PLN środków zdeponowanych (przeliczonych po kursie TRY/PLN na dzień zawarcia lokaty), jest ujemny (strata) – po stronie Wnioskodawcy nie powstaje dochód ani przychód podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczania i uiszczania zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 19%.
- Obowiązek podatkowy na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT może powstać wyłącznie wówczas, gdy wynik inwestycji obliczony w sposób opisany powyżej jest dodatni, a Wnioskodawca faktycznie osiągnął realne przysporzenie majątkowe wyrażone w PLN.
- W przypadku powstania dodatniego dochodu do opodatkowania, podatek obliczony na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT należy pomniejszyć o kwotę podatku zapłaconego u źródła w Turcji, stosownie do postanowień Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tureckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, przy zachowaniu właściwej metody unikania podwójnego opodatkowania.
- Jeżeli deprecjacja waluty, w której denominowana jest lokata, ma znaczący wpływ na skalkulowany dochód podatnik ma prawo uwzględnić spadek wartości kapitałów pieniężnych. Opodatkowanie bowiem wyłącznie kwoty odsetek przeliczonych na złotówki powoduje pobór podatku w sposób niesprawiedliwy, nie w oparciu o wypracowany dochód, a czysto wirtualne wartości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca w pkt 7 tego przepisu wyodrębnił źródło:
7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5.
Z kolei art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy wskazuje, że:
Przychodem z działalności gospodarczej są również odsetki od środków pieniężnych na rachunkach rozliczeniowych, o których mowa w przepisach prawa bankowego, lub rachunkach w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, prowadzonych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, w tym także odsetki od lokat terminowych oraz innych form oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, tworzonych na tych rachunkach.
W myśl art. 30a ust. 1 pkt 3 analizowanej ustawy:
Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a: z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5.
Zgodnie z art. 30a ust. 6 ww. ustawy:
Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 3-5, 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e.
Na podstawie art. 30a ust. 9 ww. ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.
Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 powołanej ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
Jak wynika z art. 45 ust. 3b ww. ustawy:
W zeznaniu, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 1a, wykazuje się należny podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29-30a, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika.
Jak wynika z opisu sprawy jest Pan osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Zawarł Pan z bankiem z siedzibą na terytorium Republiki Tureckiej umowy terminowe depozytu bankowego typu vadeli mevduat. Na podstawie przedmiotowych umów oddał Pan do dyspozycji banku określone kwoty pieniężne denominowane w lirze tureckiej (TRY), które bank pobrał bezpośrednio z Pana rachunku bankowego. Bank zobowiązał się zwrócić zdeponowane środki wraz z odsetkami w ustalonym terminie. Po zakończeniu umów terminowych otrzymał Pan od banku zdeponowaną kwotę główną powiększoną o należne odsetki. Bank turecki pobrał od wypłaconych odsetek podatek u źródła zgodnie z przepisami prawa tureckiego. Dokonał Pan przeliczenia wszystkich uzyskanych kwot na złote polskie (PLN), w tym obliczył wynik finansowy inwestycji w ww. lokaty terminowe. W wyniku przeprowadzonych wyliczeń okazało się, że otrzymał Pan z powrotem mniej złotych polskich niż zainwestował na początku – poniósł realną stratę ekonomiczną. Sytuacja ta jest bezpośrednią konsekwencją deprecjacji liry tureckiej względem złotego polskiego, która nastąpiła w okresie trwania lokat terminowych i przewyższyła nominalny zysk odsetkowy wyrażony w TRY.
Skoro na podstawie umów terminowych depozytu bankowego typu vadeli mevduat oddał Pan do dyspozycji banku określone kwoty pieniężne denominowane w lirze tureckiej (TRY), które bank pobrał bezpośrednio z Pana rachunku bankowego i zobowiązał się zwrócić zdeponowane środki wraz z odsetkami w ustalonym terminie to należy uznać, że przychody z odsetek od takiego produktu mieszczą się w dyspozycji art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu należy zauważyć, że podatek od odsetek od lokaty terminowej obliczany jest wyłącznie od przychodu, a więc bez pomniejszania o koszty jego uzyskania stosownie do art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z odsetek podlegają regulacji art. 30a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatek od przychodów uzyskanych między innymi z odsetek pobiera się bez pomniejszania o koszty jego uzyskania, a więc również bez uwzględniania ujemnego wyniku na kapitale wynikającego z wahań kursowych.
Jak wynika z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zasady odliczania strat reguluje art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wg którego:
O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
Zgodnie z art. 9 ust. 6 ww. ustawy:
Przepis ust. 3 ma zastosowanie do strat:
1) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce, udziałów w spółdzielni, papierów wartościowych, w tym z odpłatnego zbycia papierów wartościowych na rynku regulowanym w ramach krótkiej sprzedaży;
2) z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych;
3) z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych;
4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny;
5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.
Stratą jest nadwyżka kosztów uzyskania przychodu nad samym przychodem. Skoro do dochodów określanych na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy wyłączenia zawartego w art. 30a ust. 6 – zastosowania nie mają koszty uzyskania przychodów, tym samym nie można mówić o stracie w takiej sytuacji.
Zatem jeśli wskutek wahań kursowych wartość środków otrzymanych przez Pana po przeliczeniu na PLN jest niższa niż wartość środków zdeponowanych, również wyrażona w PLN to taka strata ekonomiczna na przewalutowaniu nie stanowi kosztu uzyskania przychodu dla Pana, ani też nie podlega odliczeniu. Zatem zryczałtowany podatek pobiera się bez pomniejszenia przychodu o koszty uzyskania, o czym jednoznacznie stanowi art. 30a ust. 6 ww. ustawy. Odliczeniu podlega jedynie podatek zapłacony za granicą stosownie do art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a (tj. między innymi od przychodów uzyskanych z odsetek), który nie został pobrany przez płatnika powinien zostać wykazany w PIT-38. Taki obowiązek wynika wprost z art. 45 ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podsumowując w opisanym stanie faktycznym, w którym po przeliczeniu na złote polskie wartości środków zdeponowanych i środków otrzymanych z tytułu lokat terminowych vadeli mevduat wartość środków otrzymanych wyrażona w PLN jest niższa od wartości środków zdeponowanych wyrażonej w PLN, po Pana stronie powstał przychód z odsetek podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Opodatkowaniu bowiem podlega w przypadku odsetek, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy przychód a nie dochód.
Również w sytuacji kiedy lokata terminowa jest denominowana w walucie kraju o wysokiej inflacji brak jest możliwości, aby uwzględnić straty poniesione na inwestycji, w dochodzie do opodatkowania. Opodatkowaniu podlega wyłącznie przychód z odsetek bez pomniejszania o koszty jego uzyskania stosownie do art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
