Wyrok NSA z dnia 4 marca 2026 r., sygn. II OSK 1627/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Bąkowski, Sędziowie: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz, sędzia WSA (del.) Anna Szymańska (sprawozdawca), Protokolant: starszy asystent sędziego Paweł Chyliński, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych T. Ś. oraz Gminy Miejskiej Kraków od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 813/24 w sprawie ze skarg T. Ś. oraz M. C. i K. Z. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 20 marca 2024 r., nr CXXX/3608/24 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Żabiniec" 1. oddala skargi kasacyjne; 2. zasądza od Gminy Miejskiej Kraków solidarnie na rzecz M. C. i K. Z. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego; 3. zasądza od T. Ś. na rzecz Gminy Miejskiej Kraków kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 3 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 813/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: WSA w Krakowie, sąd wojewódzki, sąd pierwszej instancji) po rozpoznaniu skarg T. Ś. oraz M. C. i K. Z. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z 20 marca 2024 r. nr CXXX/3608/24 (dalej: uchwała, plan) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: w uwzględnieniu skargi M. C. i K. Z. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej nieruchomości oznaczonych ewidencyjnie jako działki nr [...], [...] i [...] obręb [...] (pkt I.); oddalił skargę T. Ś. (pkt II.); oraz orzekł w przedmiocie kosztów postępowania (pkt III.).
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Rada Miasta Krakowa (dalej: Rada, organ) podjęła 20 marca 2024 r. uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Żabiniec".
W skardze do WSA w Krakowie na powyższą uchwałę T. Ś. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: 1) art. 1 ust. 2 pkt 7, art. 1 ust. 3 w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.; dalej: u.p.z.p.) w zw. z art. 140 i art. 144 k.c. poprzez naruszenie zasady poszanowania interesu prywatnego skarżącego, w tym do poszanowania jego prawa własności poprzez dopuszczenie na sąsiedniej nieruchomości wysokiej zabudowy mieszkaniowo-usługowej zakłócającej ponad przeciętną miarę sposób korzystania z nieruchomości skarżącego, w tym poprzez niekorzystne oddziaływania w postaci zacienienia, wibracji i hałasu; w oderwaniu od istniejącej dotychczas na tym terenie niskiej zabudowy; 2) art. 64 ust. 3 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez przekroczenie granic przysługującego gminie władztwa planistycznego i nadmierne ograniczenie uprawnień skarżącego w odniesieniu do możliwości korzystania z jego prawa własności w przyszłości biorąc pod uwagę niską przedwojenną zabudowę jednorodzinną skarżącego. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o stwierdzenie nieważności uchwały w części § 24 ust. 2 pkt 4 lit. a) i b) oraz c) w przedmiocie ustalenia zbyt wysokiej maksymalnej wysokości zabudowy terenu MW/U.4 działek – [...] i [...] – 14 m, [...] obręb [...] 18 m, [...] obręb [...] 20 m, a dla terenu po zachodniej stronie linii regulacyjnej zabudowy 22 m, terenu MW/U.5 działka [...] obręb [...] 22 m, działka nr [...] obręb [...] 25m oraz w zakresie załącznika nr 1 do wskazanej uchwały - w zakresie dotyczącym wyżej wymienionych działek i wyznaczenia przez nie przebiegu linii rozgraniczającej wysokość zabudowy w sposób sprzeczny z § 24 ust. 2 pkt 4 lit. a) i b) zaskarżonej uchwały.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
