Wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2026 r., sygn. II OSK 1926/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Robert Sawuła (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Piotr Broda Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2022 r. sygn. akt II SA/Bd 1539/21 w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 21 października 2021 r. nr WIR.VIII.7840.1.150.2021.MSe w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 7 grudnia 2022 r., II SA/Bd 1539/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Bydgoszczy oddalił skargę J.P. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego (Wojewoda) z 21 października 2021 r. nr WIR.VIII.7840.1.150.2021.MSe, w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
2.1. Jak wynika z ustaleń sądu wojewódzkiego, decyzją z 26 lipca 2021 r. nr 416/2021, Prezydent Miasta Bydgoszczy, po rozpatrzeniu wniosku z 27 stycznia 2021 r. (uzupełnionego w dniu 16 lutego 2021 r.) zatwierdził projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla M. sp. z o.o. w B. (Spółka, inwestor) obejmującą budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem wbudowanym wraz z zagospodarowaniem terenu w postaci dróg wewnętrznych i chodników oraz zewnętrznych instalacji kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, kanalizacji teletechnicznej oraz oświetleniem terenu przy ul. [...] w B. (działka nr ew. [...] w obrębie [...]).
2.2. Wyrokując w sprawie II SA/Bd 1539/21 kolejno wskazano, że od powyższej decyzji odwołanie wnieśli J.P. oraz E.P., domagając się jej uchylenia w całości, jako niezgodnej z obowiązującym prawem, w tym w szczególności z uchwałą nr IX/80/11 Rady Miasta Bydgoszczy z 23 marca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Górzyskowo-Gnieźnieńska" w Bydgoszczy (MPZP lub uchwała) oraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019, poz. 1065 ze zm., rozp. MI 2002). W uzasadnieniu odwołania wskazano, że w niniejszej sprawie zapadły już wyroki WSA w Bydgoszczy z 19 maja 2015 r. II SA/Bd 145/15, oraz z 28 września 2016 r. II SA/Bd 780/16, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2019 r. II OSK 1214/17. Przy czym, jak zaznaczyli odwołujący się, inwestor po raz kolejny złożył dokumentację bez uwzględnienia uzasadnień ww. wyroków, a organ wydał decyzję nie stosując się do wskazanej przez sądy wykładni przepisów. Inwestor zaprojektował bowiem część miejsc postojowych w systemie parkowania dwupoziomowego, co w ich ocenie jest niezgodne z ustaleniami zarówno MPZP, jak i rozp. MI 2002, w którego "zapisach" – jak zaznaczyli – nie ma mowy o dopuszczeniu platform mechanicznych do podnoszenia pojazdów. Ponadto odwołujący się wywodzili, że konstrukcja platform uzależnia dostępność miejsca parkingowego od wymogu koniecznego wyprowadzenia jednego z pojazdów z platformy w celu umożliwienia zajęcia kolejnego miejsca, co nie spełniać ma obligatoryjnego wymogu MPZP, a jednocześnie rzutuje na bezpieczeństwo osób tymczasowo/przypadkowo korzystających z garażu. Wskazali również na niezachowanie w sprawie wymaganej odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną, podnosząc przy tym, że podziemna część budynku spełniająca funkcje użytkowe, nie znajduje się całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu, gdyż wyniesienie kondygnacji podziemnej ponad otaczający ją teren i obsypanie jej ziemią, w ich ocenie, stanowi obejście przepisów. W związku z tym budynek na działce budowlanej winien być usytuowany w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy tej działki w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy – zgodnie z "zapisami" rozp. MI 2002. Ponadto odwołujący się zaznaczyli, że planowane w projekcie podniesienie terenu ze wszystkich stron planowanego budynku, związane z projektowanym garażem podziemnym, powoduje podniesienie rzędnej terenu ponad poziom otaczającego terenu, co w sposób istotny rzutuje na brak spełnienia przez inwestora wymagań dotyczących powierzchni zabudowy, wysokości zabudowy, odległości od granicy działki i innych parametrów techniczno-budowlanych, w tym zabezpieczeń przed spływem wód. Zarzuty podnieśli także w zakresie zjazdu do garażu, który inwestor planuje zrealizować – w ich ocenie – wbrew obowiązującym przepisom skrajnie nachylonym stokiem, bez zapewnienia kierowcy prawidłowego pola widoczności oraz możliwości bezpiecznego włączenia się do ruchu, podnieśli, że w projekcie nie załączono aktualnej decyzji organu zarządzającego ruchem zezwalającej na lokalizację zjazdu publicznego do drogi publicznej i wskazali na zastrzeżenia odnośnie zbiornika na deszczówkę.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
