Wyrok NSA z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. II FSK 1566/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia WSA del. Andrzej Melezini, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 764/24 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz J. P. kwotę 1800 (słownie: tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. CVS
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 764/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi J. P. (dalej jako "Skarżący"), uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako "Dyrektor Izby Administracji Skarbowej") z dnia 31 stycznia 2024 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych (treść uzasadnienia ww. wyroku oraz innych wyroków sądów administracyjnych powołanych w niniejszym uzasadnieniu dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W skardze kasacyjnej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", mające wpływ na wynik sprawy naruszenie:
1) prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 i ust. 25a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "u.p.d.o.f." (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r.), poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez Sąd, że zwolnieniu podatkowemu podlegają kwoty wydatkowane na cele mieszkaniowe po terminie przewidzianym na wydatkowanie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości, pomimo braku nabycia własności nieruchomości w okresie trzech lat, licząc od końca roku w którym nastąpiło odpłatne zbycie, podczas gdy prawidłowe rozumienie tego przepisu wskazuje, że warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 25a u.p.d.o.f. jest wydatkowanie w ustawowym terminie środków ze sprzedaży na ściśle określny przez ustawodawcę cel i nabycie lokalu mieszkalnego skutkujące uzyskaniem prawa jego własności, a w przypadku braku nabycia własności, nie przysługuje uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia podatkowego;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
