Wyrok NSA z dnia 22 października 2025 r., sygn. II FSK 192/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (sprawozdawca), Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia WSA (del.) Krzysztof Kandut, Protokolant Daria Chodko, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 października 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 525/22 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 3 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 25 października 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 525/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. K. (dalej jako "skarżący", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 3 czerwca 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, jak i innych wyroków powołanych poniżej, dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
2.1. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżący, działając na podstawie art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), zaskarżył ten wyrok w całości. Zgodnie z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1) art. 30ca w zw. z art. 5a pkt 38 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm., dalej jako "u.p.d.o.f.") oraz art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 574 ze zm., dalej jako "u.s.w.n.") poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie przez sąd pierwszej instancji, za stanowiskiem organów podatkowych obu instancji, iż działania skarżącego nie posiadały cech działalności o charakterze badawczo-rozwojowym, w związku z czym skarżący miał nie być uprawniony do zastosowania odliczenia stawki podatku dochodowego, w sytuacji, gdy skarżący wykazał w toku postępowania przed organami podatkowym oraz przed sądem pierwszej instancji, że działania skarżącego nosiły znamiona działalności o charakterze badawczo-rozwojowym;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
