Interpretacja indywidualna z dnia 17 lutego 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.6.2025.1.EC

Istota problemu

Głównym problemem prawnym jest możliwość uznania wydatków na psychoterapię zdiagnozowanego wypalenia zawodowego lekarza za koszty uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pytanie dotyczy tego, czy takie koszty, poniesione w celu poprawy zdrowia psychicznego i zapewnienia zdolności do prowadzenia działalności gospodarczej, mogą być uznane za celowe i niezbędne dla uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów z działalności gospodarczej.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy uznał, że wskazane wydatki na psychoterapię nie spełniają warunków kwalifikujących je jako koszty uzyskania przychodów. Pomimo wpływu zdrowia psychicznego na możliwość prowadzenia działalności, organizacja uznała, że brak jest bezpośredniego związku przyczynowego między kosztami psychoterapii a uzyskiwaniem przychodów, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Podkreślono, że wydatek ten ma charakter osobisty, służący poprawie warunków zdrowotnych, a nie działalności gospodarczej. Zdaniem organu, spełniony jest wyłącznie osobisty cel poprawy zdrowia, co wyklucza uznanie takich wydatków za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy.