Odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej a obowiązek wnuków - Wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. I OSK 1375/22
W sprawach dotyczących ustalania odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, organ administracyjny może prowadzić odrębne postępowania względem różnych zobowiązanych osób, jeżeli ustalenie ich sytuacji dochodowej i bytowej wymaga indywidualnego podejścia, a przepisy prawa nie narzucają obowiązku jednoczesnego rozpatrywania obciążeń wszystkich zobowiązanych w jednym postępowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Zygmunt Zgierski sędzia del. WSA Anna Wesołowska Protokolant starszy asystent sędziego Marta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1655/21 w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, wyrokiem z dnia 1 kwietnia
2022 r. (sygn. akt II SA/Gl 1655/21) - orzekając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a.") - oddalił skargę G.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 października 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 5 lipca 2021 r., nr [...], ustalającą G.B. odpłatność za pobyt A. B. (babki) w domu pomocy społecznej.
W skardze kasacyjnej, zaskarżając powyższy wyrok w całości, G.B. zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach (cyt.):
"Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a.
a) Naruszenie przepisów postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) P.p.s.a. poprzez nieuchylenie zaskarżonej decyzji mimo istnienia naruszeń prawa materialnego, a to art. 61 ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 r. tj. z 17 września 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1876) poprzez nieprawidłową jego wykładnie, a to: obciążenie strony skarżącej obowiązkiem ponoszenia opłaty za pobyt jego babci w domu opieki podczas gdy opłata winna zostać ustalona w kolejności osób zobowiązanych do ponoszenia opłaty. Zstępnym pierwszego stopnia w linii prostej w stosunku do A. B. jest jej syn H. B., a nie wnuk; brak skonkretyzowania obowiązku ponoszenia kosztów utrzymania mieszkańca domu opieki społecznej (A. B.) przez członka jego rodziny (G. B.) równolegle z umieszczeniem beneficjenta w placówce co nie jest do pogodzenia z zasadami państwa prawa. Faktem jest, że strona skarżąca odmówiła zawarcia umowy, o której mowa w art. 103 ustawy o pomocy społecznej jednakże A. B. umieszczono w domu pomocy społecznej w lipcu 2019 r., a postępowanie względem G. B. zostało wszczęte dopiero w 2020 r. zaś sama decyzja ustalająca odpłatność została wydana 7 sierpnia 2020 r., a więc ponad rok od umieszczenia A. B. w domu opieki. Co za tym idzie obowiązek ponoszenia kosztów względem G. B. nie został skonkretyzowany równolegle z umieszczeniem beneficjenta w placówce.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
