Interpretacja indywidualna z dnia 28 maja 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.79.2021.3.APO

Czy Spółka poprawnie zinterpretowała to zdarzenie w aspekcie podatkowym, zaliczając do kosztu uzyskania przychodu w zeznaniu CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2020, kwotę zapłaconą Stronie ugody pozasądowej, zawartej w opisanej sprawie?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 19 lutego 2021 r. (data wpływu do Organu za pośrednictwem platformy e-puap tego samego dnia), uzupełnionym 19 kwietnia 2021 r. i 26 maja 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty zapłaconej Stronie w związku z zawartą ugodą pozasądową – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty zapłaconej Stronie w związku z zawartą ugodą pozasądową. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 9 kwietnia 2021 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.79.2021.1.APO wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 19 kwietnia 2021 r. Ponownie wezwano Wnioskodawcę pismem z 21 maja 2021 r. Uzupełnienia wniosku dokonano 26 maja 2021 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 1996 r. Spółka podpisała umowę na wykonanie robót budowlanych z Sz. J. Prace zostały zakończone w 1998 r. i Spółka wystawiła faktury VAT z tytułu ich wykonania pod adresem Sz. J. Sz. J. częściowo uregulował swoje zobowiązania, co do pozostałych odmówił zapłaty. Z powództwa Spółki zostało wszczęte postępowanie sądowe przed Sądem Okręgowym w (…), które zakończyło się w 2002 r. wydaniem wyroku korzystnego dla Spółki. Od tego wyroku pozwany wniósł apelację, która w 2004 r. została przez Sąd Apelacyjny w (…) oddalona. Na wniosek Spółki wyrokowi została nadana klauzula wykonalności. W 2008 r. w efekcie prowadzonej na wniosek Spółki egzekucji komorniczej z majątku pozwanego, Spółka otrzymała część zasądzonej kwoty, jako zaspokojenie z tytułu należności głównej, odsetek i zwrotu kosztów procesu. W księgach rachunkowych Spółki zostały dokonane odpowiednie zapisy, a przychód ten został rozliczony w ujęciu podatkowym. W trakcie dalszych czynności egzekucyjnych, w 2014 r. Spółka pozyskała kolejne zaspokojenie finansowe, które również zostało przez Spółkę rozliczone i opodatkowane. W kolejnych latach pozwany podejmował próby unieważnienia wyroku i ponownego wszczęcia procesu, które po 2 rozprawach kasacyjnych przed Sądem Najwyższym i 2 rozprawach przed Sądem Apelacyjnym w (…), zakończyły się wydaniem w 2017 r. wyroku pozbawiającego wykonalności tytuł wykonawczy. Stało się to przyczynkiem do wszczęcia przez pozwanego a później powoda dwóch następnych postępowań przeciwko Spółce, przed Sądem Okręgowym w (…). W 2019 r. i 2020 r. Sąd Okręgowy w (…) wydał dwa niekorzystne dla Spółki wyroki. Spółka wniosła od tych wyroków apelacje do Sądu Apelacyjnego w (…) i utworzyła z ich tytułu, po zasięgnięciu opinii Kancelarii Adwokackiej, rezerwy bilansowe, ważąc ryzyko przegranej wobec wielu nieprawidłowości i zmian linii orzeczniczej Sądów. Jednocześnie, Spółka podjęła ze stroną przeciwną próbę ugodowego zamknięcia sporu, będącego pożywką dla instytucji sądowniczej, a wobec wysokości narosłych odsetek, zagrożeniem dla dalszego istnienia Spółki. W 2020 r. Spółka zawarła ze stroną przeciwną ugodę pozasądową umocowaną poświadczeniem Notariusza, na podstawie której przekazała stronie przeciwnej część wysokości roszczenia, które byłoby należne stronie przeciwnej w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd apelacji Spółki. Apelacje wniesione przez Spółkę, na mocy zawartej ze stroną przeciwną ugody, zostały przez Spółkę wycofane. W księgach rachunkowych Spółki zostały rozwiązane rezerwy bilansowe, a zapłata kwoty wynikającej z ugody została uznana jako koszt uzyskania przychodu.