Praktyka kwestionowania rozliczeń kart paliw narusza zasadę neutralności – wyrok TSUE

Podmioty udostępniające klientom karty paliwowe nie muszą płacić należnego VAT z faktur dokumentujących zakupy paliwa na podstawie art. 108 ustawy o VAT, w sytuacji gdy dana transakcja jest w istocie usługą finansową, a nie dostawą paliwa. Pozbawienie tego prawa naruszałoby zasadę neutralności VAT oraz prowadziłoby do podwójnego opodatkowania transakcji sprzedaży paliw. Tak stwierdził TSUE w wyroku z 18 marca 2021 r. w sprawie C-48/20.

Teza wyroku TSUE z 18 marca 2021 r. w sprawie C-48/20:

Artykuł 203 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zasady proporcjonalności i neutralności podatku od wartości dodanej (VAT) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, które w konsekwencji wszczęcia procedury kontroli podatkowej nie zezwalają podatnikowi działającemu w dobrej wierze na korektę faktur z nienależnie wykazanym VAT, mimo że odbiorca tych faktur miałby prawo do zwrotu tego podatku, gdyby transakcje wykazane na tych fakturach zostały należycie rozliczone (wyrok TSUE).

Podmioty udostępniające karty paliwowe, które w opisanej sytuacji wystawiły faktury z wykazanym podatkiem jako dokumentujące dostawę paliwa (a nie usługę finansową zwolnioną z VAT) mogą - powołując się na ww. wyrok - skorygować wystawione faktury. Nie muszą płacić VAT wykazanego na tych fakturach. Zastosowanie w tej sytuacji art. 108 ustawy o VAT naruszałoby bowiem zasadę neutralności VAT. Trybunał podkreśla w swoim wyroku wagę „dobrej wiary” podatnika, który błędnie wystawił faktury. Można wnioskować, że tylko podatnik, który działał w dobrej wierze jest uprawniony do korekty swoich rozliczeń. A contrario działanie w złej wierze nie uprawnia do korekty.