Orzeczenia
Ponad powyższe powód wnosi o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy pod sygn o ustalenie istnienia stosunku pracy, o wynagrodzenie za pracę, o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, o wydanie świadectwa pracy, o odszkodowanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w kwocie 4.520,25 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty zgodnie z zawartą umową, a ponadto
T. uznał za opartą na błędnych założeniach, w tym zanegowaniu przez niego faktu przeprowadzenia pomiaru sprzężnej zewnętrznej z powodu także oczywistość twierdzenia, że zaskarżone orzeczenie jest z powodu tego uchybienia jaskrawo nieprawidłowe (por. np. postanowienie Sądu . w zw. z art. 272 k.p.c. w zw. z art. 289 k.p.c.
Tym bardziej zasada ta powinna obejmować osoby z tego kręgu, które uczestniczyły w zawarciu porozumienia zbiorowego. miesięcznego pracownika ustalonego na dzień rozwiązania stosunku pracy według zasad obowiązujących przy ustaleniu ekwiwalentu jak za urlop Z powołaniem się na poglądy doktryny i orzecznictwo (wyroki Sądu Najwyższego z 14 października 1998 r., II CKN 928/97, z 20 grudnia 2006 z usprawiedliwionych przyczyn i mogą zgodnie z prawem wrócić do pracy po zakończeniu nieobecności.
Sąd nie może na podstawie art. 125 § 1 k.r.o. wydać takiego orzeczenia, które by wyłączało w związku z rozwiązaniem przysposobienia obowiązki alimentacyjne między przysposobionym a jego rodziną naturalną. 3. Przepis art. 125 § 1 k.r.o. zdanie ostatnie uprawnia sąd orzekający o rozwiązaniu przysposobienia nie tylko do utrzymania obowiązków alimentacyjnych wynikających z przysposobienia, ale także do określenia alimentów aktualnie należnych w stosunkach między przysposabiającym i przysposobionym. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 10 lipca 1973 r. Do powyższych wyjaśnień należy dodać, że o utrzymaniu obowiązków alimentacyjnych wynikających z przysposobienia sąd orzeka z urzędu, niezależnie Dochody jego i żony wynoszą razem 2 400 zł; ma na utrzymaniu łącznie z pozwanym 5 osób.
Sąd Najwyższy stwierdził również, że zachowanie powoda była zawinione, gdyż powód miał pełną świadomość, iż uchyla się od obowiązku a stanu po użyciu alkoholu, podczas, gdy już samo przebywanie na terenie zakładu pracy w stanie po użyciu alkoholu, nawet w celu wzięcia urlopu, Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał, że zachowanie powoda było bezprawne (polegało na naruszeniu podstawowych obowiązków pracowniczych
trzyletniego średniego wynagrodzenia w spółce, obliczonego jak za urlop wypoczynkowy, uwzględniającego płace wszystkich zatrudnionych bowiem karę umowną za każdego zwolnionego pracownika w wysokości trzyletniego średniego wynagrodzenia w spółce, obliczonego jak za urlop wynikających z umowy z 3 lipca 2001 r., dotyczącej nabycia przez pozwaną udziałów w W. sp. z o.o. w B.
Obowiązek wynagrodzenia strat jest niezależny od tego, czy osoba korzystająca z pozwolenia wodno-prawnego ponosi jakąkolwiek winę za powstanie szkody. Z przepisów art. 5152 prawa wodnego wynika, że \v każdym wypadku, gdy korzystanie z pozwolenia wodno-prawnego wywołuje szkodę dla interesów gospodarki narodowej lub poszczególnych obywateli, organ administracji wodnej powinien włożyć na osobę uprawnioną obowiązek wykonania i utrzymywania urządzeń zapobiegających szkodzie albo (oraz) obowiązek wynagrodzenia strat. a więc siły wyższej. Rozpoznając rewizję powódki od powyższego wyroku, Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sąd Najwyższy nie zasądził natomiast kosztów postępowania rewizyjnego od powódki na rzecz Skarbu Państwa, mimo że wniosek taki został
Powodowi udało się dotrzeć z W. na miejsce kontroli w L. na godzinę 12, a B. P. przebywał w tym dniu na urlopie na żądanie. M. O pracy powoda nad rozwojem podległych powodowi przedstawicieli świadczyły ich wysokie wyniki sprzedażowe. P., który po tym fakcie udał się na urlop wypoczynkowy, a następnie na zwolnienie lekarskie.
Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 k.c., bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Zastosowanie tej konstrukcji jest uzasadnione wtedy, gdy z powodu siły wyższej uprawniony nie mógł dochodzić roszczeń przed sądem lub /07 (OSNC 2008, nr 5, poz. 43) przyjęto możliwość zastosowania konstrukcji zawieszenia biegu terminu zasiedzenia z powodu istnienia siły W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2008 r., II CSK 241/08 (OSNC - ZD 2010, nr A, poz. 2) wskazano, że istnienie siły
Wskazane przez skarżącego okoliczności nie mają wystarczającej siły przekonywania. ich powodu jest jaskrawo nieprawidłowe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15, LEX nr 1770910). Z tego powodu zarzuty skargi kasacyjnej skupiające się na podważaniu ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, chociażby pod pozorem
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - takich jak ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie Pojęcie orzeczenia "niezgodnego z prawem", o którym mowa w art. 4171 § 2 k.c., interpretowane w powiązaniu z art. 4241 § 1 k.p.c., nie obejmuje każdego orzeczenia obiektywnie sprzecznego z prawem, lecz tylko takie, którego niezgodność z prawem jest oczywista, rażąca i przybiera postać kwalifikowaną. Orzeczeniem niezgodnym z prawem jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa. 2. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - takich jak ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa i rentach z FUS. okresu 10 lat kalendarzowych wybranych z ostatnich 20 lat, tj. z lat 1970-1980.
Nie może być zaakceptowane przyjęcie przez orzekające w sprawie sądy, iż zachowanie Z. S. miało charakter chuligański, podczas gdy podjęte zostało w oporze przeciwko eksmisji parafii katolickiej Św. Jadwigi z budynku w Zielonej Górze. Uczestnicy zgromadzenia w dniu 30 maja 1960 r. nie działali z pobudek chuligańskich, lecz w wyniku szczególnej sytuacji motywacyjnej czyniącej niemożliwym przyjęcie, iż Z. S. ponosi winę. Jego zachowanie było bowiem reakcją na brutalną akcję sił milicyjnych, która wywołała uzasadniony sprzeciw społeczny. Wobec braku winy przypisanie komukolwiek jakiegokolwiek przestępstwa, z powodów oczywistych, musi być ocenione jako rażące naruszenie prawa materialnego, które nie tylko mogło, ale także miało wpływ na treść wyroku. Z uzasadnienia (...) wyrokiem Sądu Powiatowego w Z. z dnia 18 czerwca 1960 r. Jadwigi z budynku w Z. Tło tzw. wydarzeń zielonogórskich znane jest Sądowi z urzędu dzięki publikacji pod redakcją T. z art. 133 § 1 k.k. z 1932 r. w związku za art. 4 ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o zaostrzeniu odpowiedzialności karnej za chuligaństwo
powodu nabycia przez pracownika prawa do świadczenia z ubezpieczenia społecznego w postaci emerytury (lub renty)? nagroda jubileuszowa w wysokości 400% wynagrodzenia miesięcznego obliczanego według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu za urlop powodu przejścia na emeryturę lub rentę” wskazuje na konieczność występowania między rozwiązaniem umowy o pracę a przejściem na emeryturę
Nie można stawiać znaku równości pomiędzy niestawiennictwem na komisję lekarską ZUS z zawinionym niewykonaniem przez pracownika zgodnego z prawem polecenia poddania się kontrolnym badaniom lekarskim. 3. Ocena, czy w konkretnym przypadku ma zastosowanie norma art. 8 k.p., mieści się w granicach swobodnego uznania sędziowskiego. Pozwany w dniu 23 listopada 2012 r. podjął decyzję o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia Od dnia 27 lutego 2012 r. powód ponownie był niezdolny do pracy z powodu innej choroby niż poprzednio i w związku z tym przebywał na zwolnieniu Mając tak ustalone okoliczności faktyczne Sąd Rejonowy uznał powództwo za zasadne, gdyż rozwiązanie umowy o pracę z powodu nieusprawiedliwionej
Zaniechanie wydania wykonawcy terenu, na którym ma być realizowany obiekt budowlany, tak samo jak dostarczenie mu przez zamawiającego dokumentacji projektowej dotkniętej taką wadliwością, która nie pozwala na osiągnięcie umówionego celu umowy w ogóle lub w uzgodnionym czasie, stanowi o naruszeniu obowiązków, jakie w ramach umowy o roboty budowlane przyjmuje na siebie inwestor. Tego rodzaju naruszenia powodu zaistnienia okoliczności o charakterze siły wyższej (nadzwyczajne opady i powódź, jakie miały miejsce w miesiącach maj i czerwiec siły wyższej przewidziana jest rekompensata finansowa wyłącznie za zdarzenia wskazane w pkt. od (I) do (IV), a więc z wyłączeniem okoliczności wystąpieniem na terenie budowy w okresie realizacji robót "siły wyższej - powodzi" oraz "niekorzystnych warunków atmosferycznych" ukończenie
Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 września 1972 r. w sprawie uposażenia pracowników zakładów społecznych służby zdrowia, zakładów pomocy społecznej i zakładów rehabilitacji zawodowej inwalidów (Dz. U. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 k.p. postanowienia umów o pracę powinny być zgodne z przepisami prawa pracy Zdaniem strony skarżącej w rzeczywistości w związku z reorganizacją służby zdrowia z dniem 1.VII.1973 r. za wzajemnym porozumieniem stron Ordynator bowiem kieruje pracami powierzonego mu oddziału szpitalnego i z uwagi na charakter tych prac musi liczyć się z koniecznością
W sytuacji gdy w okresie tymczasowego aresztowania pracownika zakład pracy nieprawidłowo rozwiązał z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia, należne pracownikowi na podstawie art. 56 i 58 k.p. odszkodowanie ustała się z uwzględnieniem przepisu § 11 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 1974r. w sprawie regulaminów pracyoraz zasadusprawiedliwiania nieobecności w pracy iudzielania pracy bez wypowiedzenia, odszkodowania w wyższej wysokości w porównaniu z wysokością wynagrodzenia, jakie otrzymywałby, gdyby umowa o z powodu aresztowania ograniczeniu do połowy wynagrodzenia wynikającego z osobistego zaszeregowania aresztowanego pracownika. wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 2 k.p. z powodu kradzieży mienia stanowiącego własność zakładu".
Odpowiedzialność kopalni za skutki nieszczęśliwego wypadku któremu uległ jej pracownik skierowany do tej pracy jako żołnierz odbywający służbę, podlega ocenie na podstawie art. 24dekretu z dnia 25 czerwca 1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, jeżeli pracownik ten pobierał z funduszów kopalni wynagrodzenie za czynności i korzystał z udzielonych mu przez jej kierownictwo Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Herberta K. przeciwko Kopalni Węgla Kamiennego w B. o zapłatę 73 150 zł, po rozpoznaniu rewizji powoda Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie mógł odnieść skutku wysunięty w rewizji zarzut, że wobec tego, iż powód został skierowany do Jak to bowiem przyznał powód w swoim piśmie procesowym z dnia 29 maja 1959 r. skierowanym do Sądu Najwyższego, pobierał on wynagrodzenie
Umożliwienie kierowcy spania w kabinie samochodu nie stanowi zapewnienia bezpłatnego noclegu. Sąd Najwyższy nie uznał, aby nakład pracy pełnomocnika powodów uzasadniał zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego "zgodnie z zasadami Kabiny samochodów ciężarowych marki Volvo używanych przez powodów miały dodatkowe wyposażenie "zapewniające wysoki komfort pracy, wypoczynku Tym ustaleniem Sąd Najwyższy jest związany, a to oznacza, że taki system czasu pracy powodów nie obowiązywał, czego konsekwencją był spoczywający
o wynagrodzenie zasadnicze, za pracę w godzinach nadliczbowych, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz ekwiwalent odsetkami ustawowymi za opóźnienie od wskazanych kwot; c) 2.134,07 zł brutto tytułem ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop C. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Z. z siedzibą w K.
W związku z tym chce wykorzystać należny urlop wypoczynkowy za 1997 r., tak aby do ostatniego dnia pracy rozliczyć się. Spółdzielnia powiadomiła powoda, iż zgodnie z jego wnioskiem z 17 czerwca 1997 r. umowa została rozwiązana z dniem 31 lipca 1997 r., a Sąd Wojewódzki uważa, że oświadczenie powoda z dnia 17 czerwca 1997 r. jest przykładowym wręcz pismem, z jakim pracownik zwraca się do
U. z 2015 r., poz. 1881). Do członków korpusu służby cywilnej niebędących urzędnikami stosuje się przepisy kodeksu pracy dotyczące rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej, jednolity tekst: Dz. U. z 2016 r., poz. 1345 w związku z art. 52 k.p.). 2. Pracodawca zwolniony jest z obowiązku zasięgnięcia opinii międzyzakładowej organizacji związkowej, o zamiarze rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika będącego członkiem tej organizacji, jeżeli nie ma wiedzy o objęciu go działaniem tego związku zawodowego (art. 52 § 3 k.p. w związku z art. 34 ust. 1 w związku z art. 30 § 21 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, urlopu na żądanie. Po przybyciu w tym celu do szpitala w S. powód odmówił poddania się badaniu krwi, oświadczając że korzysta z urlopu na żądanie. Powód nie zgłaszał chęci wykorzystania urlopu na żądanie ani 7 kwietnia 2014 r., ani 8 kwietnia 2014 r., w którym to dniu stawił się do
Nazwa zespołu artystycznego - w braku odmiennej umowy w tym względzie - stanowi dobro osobiste wszystkich jego członków, chyba że bądź wiąże się ona treściowo z jednym tylko lub z niektórymi z nich, bądź chodzi o zespół utworzony, nazwany i kierowany przez jednego z członków w sposób tak wyraźny i oczywisty, iż uchodzi za zespół tej osoby. W wypadku zmian w składzie osobowym zespołu artystycznego, używającego nazwy stanowiącej dobro osobiste wszystkich jego członków, ocena, czy i komu przysługuje prawo używania tej nazwy dalej, powinna - w razie sporu - być dokonana z uwzględnieniem konkretnych okoliczności, a w szczególności po rozważeniu, czy w wyniku tych zmian pozostaje nadal grupa osób mogąca kontynuować pracę zespołu w sposób nie niektórymi z nich, bądź chodzi o zespół utworzony, nazwany i kierowany przez jednego z członków w sposób tak wyraźny i oczywisty, iż uchodzi Przewodniczący: sędzia SN Z. Świeboda. Sędziowie SN: J. Suchecki (sprawozdawca) A. Wielgus. rewizji pozwanego (powoda wzajemnego) od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 4 marca 1988 r.