Orzeczenia
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c, odnoszą się do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe S.A. z/s we W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. z udziałem zainteresowanego P.J. o ubezpieczenie społeczne Skarżący podniósł, że: 1) zaskarżony wyrok jest niezgodny "z zasadą bezpośredniości stosowania Konstytucji, a także z wyrażoną w art.
Zgodnie z art. 170 KP, w brzmieniu sprzed nowelizacji z 1996 r. pracodawca mógł zobowiązać pracownika do wykorzystania bieżącego urlopu w okresie trzymiesięcznego wypowiedzenia, choćby nie było to zgodne z planem urlopów. Pracodawca mógł w tym zakresie nie dopuścić pracownika do pracy, a przejawiana przez niego gotowość do pracy nie mogła prowadzić do nabycia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. kwotę należało podwyższyć zasądzoną powódce należność z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co też Sąd Najwyższy uczynił, zmieniając w sposób wystarczający zrekompensowało spadek siły nabywczej pieniądza. Przewodniczący: SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz Sędziowie SN: Józef Iwulski (sprawozdawca), Zbigniew Myszka Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu
Wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, strona musi zatem wykazać, że nieskorzystanie przez nią z przysługującego środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe okoliczności leżące po stronie osób trzecich, które obiektywnie rzecz biorąc uniemożliwiły wniesienie środka zaskarżenia Wyjątkowe wypadki, o których stanowi art. 4241 § 2 k.p.c., odnoszą się do przyczyn nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia. Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym, co oznacza, że chodzi o wyjątkowe okoliczności obiektywnie uniemożliwiające stronie wniesienie środka zaskarżenia, a nie o okoliczności subiektywne, wynikające z woli lub zaniedbań strony. środka prawnego nastąpiło z wyjątkowych powodów mających charakter siły wyższej - ciężka choroba, katastrofa, klęska żywiołowa czy wyjątkowe S.A. z/s we W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. z udziałem zainteresowanej M.J. o ubezpieczenie społeczne, szkoda z uwagi na konieczność opłacenia składek (w kwocie 6.222,37 zł wraz z odsetkami) oraz zwrotu kosztów procesu należnych stronie
Umowa o pracą zawarta z nauczycielem na czas nie określony może być z nim rozwiązana z końcem roku szkolnego, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem także wtedy, gdy nauczyciel złożył wniosek o udzielenie mu urlopu wychowawczego i wskazał w nim termin rozpoczęcia tego urlopu w okresie urlopu wypoczynkowego (ferii szkolnych). za urlop, nie może również zrzec się wynagrodzenia za urlop. Szkół Rolniczych pismem z 15.V.1982 r. rozwiązał z wnioskodawcą umowę o pracę z końcem roku szkolnego, tj. z dniem 31. Nr 16, poz. 114 z późn. zm.).
przyjęciu, że urlop dla poratowania zdrowia jest tożsamy z okresem niezdolności do wykonywania obowiązków sędziego i wniosła o zmianę przez lekarza; 4.urlop dla poratowania zdrowia musi mieć oparcie w zaświadczeniu lekarskim; 5.urlop taki powinien być przyznany, gdy (wynagrodzenie chorobowe, urlop dla poratowania zdrowia).
Ekwiwalent wypłacony pracownikowi za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy z innych przyczyn niż wymienione w art. 171 § 1 KP jest ekwiwalentem za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy w rozumieniu § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. wypoczynkowy z braku przesłanek z art. 171 § 1 KP jest ekwiwalentem za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy o jakim mowa w § 7 ust. 1 Wprawdzie zgodnie z art. 152 § 1 KP urlop wypoczynkowy jest uprawnieniem pracownika do okresowego odpłatnego zwolnienia od pracy, stanowi Natomiast nie ogranicza możliwości wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego za nie wykorzystany urlop w innych sytuacjach - zgodnie z wolą stron
Przy ustaleniu uprawnień urlopowych z tytułu podjęcia dodatkowego zatrudnienia pracownika wlicza się okresy zatrudnienia podstawowego, jeżeli zatrudnienie to ustało, chyba że zachodzą przesłanki wyłączające określone w art. 156 lub 157 k.p. tytułu każdego z tych stosunków pracy. W uchwale składu siedmiu sędziów z 27.I.1977 r. uzyskanie prawa do urlopu nie następuje wobec pracownika, z którym stosunek pracy został rozwiązany bez wypowiedzenia z jego winy lub
Mechanizm obniżenia świadczeń emerytalnych i rentowych byłych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa państwa totalitarnego powinien być stosowany z uwzględnieniem konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych i proporcjonalności, a automatyczne obniżenie do poziomu przeciętnej emerytury narusza normy konstytucyjne. Z dniem 1 września 1985 r. odwołujący się został skierowany do Wyższej Szkoły Oficerskiej w L., gdzie spędził 3 lata. powodu samej przynależności do struktur organów bezpieczeństwa, lub jednostek pomocniczych, niejednokrotnie stanowiąc zachętę dla podjęcia , m.in. w formacjach wymienionych w ust. 1 pkt 5 lit. d i e, czyli w Wydziale „[…]” oraz Wyższej Szkole Oficerskiej w L., w których służył
W przypadku rozwiązania stosunku pracy i niewykorzystania z tego powodu urlopu wypoczynkowego nabytego w pełnym wymiarze (art. 153 § 3 kp) pracownikowi przysługuje od dotychczasowego pracodawcy ekwiwalent pieniężny odpowiadający urlopowi w wymiarze proporcjonalnym do okresu przepracowanego u tego pracodawcy w roku, w którym rozwiązano stosunek pracy, także w sytuacji, gdy nastąpiło to w związku z nabyciem przez pracownika uprawnień emerytalnych (art. 171 § 1 kp w związku z art. 1551 § 1 pkt 1 kp). Wynika to także z istoty urlopu wypoczynkowego, który powinien służyć regeneracji sił pracownika, jest więc związany ze świadczeniem pracy W przypadku niewykorzystania urlopu w wyższym (np. w pełnym) wymiarze pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny odpowiadający urlopowi Natomiast należy stwierdzić, że jeżeli nie doszło do wykorzystania w naturze urlopu w wymiarze przysługującym lub nawet wyższym, to w
Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn leżących po stronie pracownika wymaga wykazania ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych przez pracownika wynikających m.in. z umyślności lub rażącego niedbalstwa, które skutkują zagrożeniem lub naruszeniem interesów pracodawcy; brak odpowiednich narzędzi nadzoru po stronie pracodawcy nie może obciążać wyłącznie pracownika odpowiedzialnością Wynagrodzenie powódki brutto liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy w ostatnim okresie zatrudnienia wynosiło 9.000 zł. Zespół ten kontynuował zadania wykonywane uprzednio przez powódkę w zakresie wypłaty zasiłków od wysokich podstaw. W tej sytuacji zupełnie tracą na sile rażenia zarzuty i argumenty zawarte w apelacji a dotyczące momentu złożenia powódce oświadczenia
Zakreśla on bowiem czasowe granice dla realizacji prawa, a z chwilą bezskutecznego jego upływu ta realizacja zostaje wyłączona. Do biegu tego terminu ma w drodze analogii zastosowanie przepis art. 121 pkt 4 k.c. o zawieszeniu biegu przedawnienia z powodu siły wyższej. Przewidziany w § 3 ust. 3 zarządzenia Prezesa Urzędu Patentowego PRL z dnia 21 grudnia 1972 r. w sprawie ochrony wynalazków i wzorów użytkowych (M.P. z 1873 r. Nr 1, poz. 4) termin na złożenie dokumentów uzasadniających przyznanie jednostce zagranicznej tzw. uprzedniego pierwszeństwa wynalazku jest terminem zawitym (prekluzyjnym) prawa materialnego. tej przyczyny, że według jej oceny zdarzenie, na które powołuje się wnioskodawca, nie stanowi siły wyższej. Komisja Odwoławcza uznała, że wbrew stanowisku zajętemu w zażaleniu powołane fakty nie stanowią siły wyższej w rozumieniu art. 121 pkt wyższej.
Ograniczenie możliwości do wystąpienia z powództwem o ustalenie w takich sytuacjach byłoby sprzeczne z jego celem, jakim jest zapewnienie skutecznej ochrony prawnej realizowanej w ramach szeroko pojmowanego dostępu do sądu. Interes prawny z reguły nie zachodzi, gdy zainteresowany na innej drodze może osiągną pełnię swoich praw oraz że postępowanie sądowe o ustalenie nie może być środkiem do uzyskania dowodów potrzebnych w innym postępowaniu, nie wyklucza się jednak istnienia interesu prawnego w sytuacji, kiedy chodzi o niepewność co do prawa majątkowego, które może się zaktualizować dopiero w przyszłości. Prezes pozwanej Izby udzielił powodowi urlopu zdrowotnego na okres 6 miesięcy na podstawie art. 80 ust. 4 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli W dniu 15 maja 2014 r. powód ponowił wniosek o urlop. . 80 ust. 4 ustawy o Najwyższej Izbie Kontroli uzależnienie udzielenia tego urlopu przez pracodawcę od uprzedniego wykorzystania urlopu
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, iż błędny jest wniosek, że „skoro wypowiedzenie i udzielenie urlopu doszło do powódki nieobecność pracownika w pracy z powodu przebywania na urlopie. Powód nie podlegał ochronie z art. 41 k.p., gdyż wypowiedzenie zostało mu złożone zanim rozpoczął urlop.
W okresie zawieszenia funkcjonowania uczelni medycznych z powodu pandemii COVID-19, art. 12a ust. 3 ustawy covidowej umożliwiał udzielenie nauczycielowi akademickiemu urlopu dla poratowania zdrowia na podstawie orzeczenia wydanego przez "innego lekarza" w przypadku braku dostępności do lekarza medycyny pracy. Urlop dla poratowania zdrowia stanowi prawo podmiotowe nauczyciela akademickiego, odmienne od urlopu wypoczynkowego, a decyzja rektora o jego udzieleniu ma charakter wiążący po spełnieniu warunków ustawowych. Sąd może zobowiązać rektora do złożenia oświadczenia woli o udzieleniu urlopu na podstawie art. 64 k.c., jeżeli zostały spełnione przesłanki ustawowe, ze względu na istotne konsekwencje prawne związane z tym uprawnieniem. Ponowny wniosek o udzielenie urlopu dla poratowania zdrowia powód złożył 30 grudnia 2020 r. urlopu dla poratowania zdrowia na datę złożenia wniosku, co spowodowało, że uprawnienie powoda do udzielenia mu urlopu dla poratowania W tym zakresie odniósł się do poglądu Sądu Najwyższego, że udzielenie urlopu dla poratowania zdrowia może być przedmiotem roszczenia pracownika
W ocenie Sądu Najwyższego, nie ulega wątpliwości, że korzystanie z prawa do urlopu (jakiegokolwiek, nie tylko urlopu wypoczynkowego) jest Skoro powód złożył wniosek o udzielenie urlopu szkoleniowego, to pracodawca powinien udzielić tego urlopu. W ustalonych w sprawie okolicznościach faktycznych Sąd Najwyższy uznał, że 10 kwietnia 2007 r. nie był dniem, w którym powód korzystał
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Żądanie powoda związane z urlopem uzupełniającym za rok szkolny 1995/96 zostało sformułowane jako Zdaniem składu Sądu Najwyższego rozpoznającego przedmiotową kasację w sprawie o przyznanie urlopu w określonym wymiarze i w określonym Nr 3, poz. 19 ze zm.) i uznał, że powodowi przysługuje powyższy urlop.
Ponadto, dorozumiane zrzeczenie się przez pozwanego zarzutu przedawnienia, poprzez częściową wypłatę ekwiwalentu za urlop, potwierdza zobowiązanie do pełnego uregulowania roszczeń powoda, zgodnie z zasadą ochrony praw funkcjonariusza i przestrzegania prawa do corocznego płatnego urlopu, co jest zgodne z prawem Unii Europejskiej oraz krajowymi regulacjami prawnymi. W przypadku braku jednoznacznych przepisów dotyczących sposobu obliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy funkcjonariuszy służb mundurowych, należy stosować analogię do przepisów Kodeksu pracy, preferując współczynnik 1/22 miesięcznego uposażenia w celu zapewnienia adekwatnego wynagrodzenia za niewykorzystany urlop. Sąd Najwyższy ocenił też, że pozwany zrzekł się w okolicznościach faktycznych tamtej sprawy zarzutu przedawnienia, skoro wypłacił powodowi Zarzut ten dotyczył roszczeń powoda wywodzonych w odniesieniu do niewykorzystanego urlopu za lata 2012-2013. Sąd Najwyższy odniósł się także do kwestii przedawnienia roszczenia o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy i stwierdził, że zrzeczenie się
Pracownik zobowiązany jest wykorzystać w okresie wypowiedzenia zarówno bieżący, jak i zaległy urlop wypoczynkowy. powoda wystąpienie z pozwem o zapłatę ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. samej dacie o urlop od 2.04.2003 r. do 24.07.2003 r. z adnotacją, że wyraża zgodę na wypłatę rekompensaty. Spółka z o.o. w Przylepie kwotę 68.826,28 zł tytułem ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy i obciążył powoda kosztami procesu.
Pracownik nie może rozpocząć urlopu „na żądanie”, dopóki pracodawca nie wyrazi na to zgody, czyli nie udzieli mu takiego urlopu. Niemniej jednak, pracodawca jest związany wnioskiem pracownika, który powinien być zgłoszony najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu, jednak do chwili przewidywanego rozpoczęcia pracy przez pracownika według obowiązującego go rozkładu czasu pracy. Obowiązek pracodawcy, o którym mowa w art. 1672 k.p., musi być rozumiany jako konieczność uwzględnienia wniosku pracownika co do terminu, w którym ma być wykorzystana określona tam część urlopu, ale pod warunkiem, że udzielenie w tym czasie urlopu wypoczynkowego jest prawnie dopuszczalne. powoda do korzystania przez powoda z prawa do urlopu w ramach przyjętej a opisanej wyżej praktyki dot. sposobu zawiadamiania a następnie ale pod warunkiem, że udzielenie w tym czasie urlopu wypoczynkowego jest prawnie dopuszczalne (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 18 maja korzystania przez powoda z prawa do urlopu po wykorzystaniu przez powoda prawa do urlopu bez zgody Wójta Gminy B., po dziewiąte, przyjęcia
Nie może też rozwiązać z nim stosunku pracy po złożeniu wniosku urlopowego. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym obecną skargę kasacyjną podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że urlop dla Sąd Najwyższy podziela stanowisko Sądu Okręgowego, zgodnie z którym zachowanie powoda, polegające na złożeniu wniosku o udzielenie mu Powód jako nauczyciel mianowany był uprawniony do tego urlopu.