Orzeczenia
W przypadku sporu dotyczącego zadaniowego czasu pracy, to pracodawca powinien wykazać, że powierzał pracownikowi zadania możliwe do wykonania w czasie pracy wynikającym z norm określonych w art. 129 k.p. Nie zwalnia to jednak sądu z obowiązku, wyjaśnienia w pisemnych motywach argumentów, z powodu których strona wnosząca apelację przegrała Tak określone stawka obejmowała wynagrodzenie zasadnicze, wynagrodzenie za urlop, dodatek za pracę w porze nocnej. Wynagrodzenie za urlop miało być płatne po zakończeniu umowy lub, za zgodą pracodawcy, wypłacane w trakcie trwania umowy.
Szkoła wyższa jako pracodawca może ponosić na podstawie art. 471 KC w związku z art. 300 KP odpowiedzialność odszkodowawczą wobec pracownika naukowo-dydaktycznego będącego mianowanym nauczycielem akademickim za brak należytej staranności w wykonaniu obowiązku umożliwienia mu prowadzenia badań naukowych, rozwijania twórczości naukowej i uzyskania stopnia lub tytułu naukowego. Z kolei w maju 1994 r. powód zwrócił się o udzielenie mu płatnego urlopu na dokończenie pracy doktorskiej i urlop taki otrzymał w wymiarze naukowego i wynagrodzenia za płatny urlop. . o szkolnictwie wyższym (Dz.U.
W razie bezprawnego stwierdzenia wygaśnięcia umowy o pracę z pracownicą powracającą po urlopie wychowawczym, brak jest podstaw do nieuwzględnienia żądania przywrócenia do pracy, jeżeli jest to możliwe i celowe (art. 56 § 1 i 2 w związku z art. 45 § 2 KP). Z powodu braku dokumentacji rejestrującej przebieg okresu pracy nie można ustalić, jak długo miał trwać okres urlopu wychowawczego. Z dokumentacji urlopu wychowawczego prowadzonej dla celów zasiłku wychowawczego wynika, że urlop ten trwał dłużej, niż zanotowano w dokumentach przysługujący jej 3-letni urlop wychowawczy, po którego upływie w listopadzie 1996 r. zgłosiła się do pracy.
Odmowa przywrócenia do pracy ze względu na jego niemożliwość lub niecelowość (art. 45 § 2 KP) wymaga odpowiednich ustaleń faktycznych. Powód wyjechał na urlop do Grecji własnym samochodem, 20-letnim „Fiatem”, który uległ uszkodzeniu dnia 27 sierpnia 1996 r. W czasie od 5 sierpnia do 30 sierpnia 1996 r. powód przebywał na urlopie. Do pracy powinien stawić się dnia 2 września 1996 r. Co więcej, strona pozwana rozwiązała z powodem umowę o pracę w ostatnim dniu jego urlopu wypoczynkowego i przyjęła jako podstawę porzucenie
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikuje się do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania. Sąd Najwyższy postanowił nie obciążać powoda kosztami postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej na podstawie art. 102 k.p.c. z uwagi Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z powództwa W.D.
Do wynagrodzenia przewidzianego w art. 81 § 1 KP, nie mają zastosowania zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop i wobec tego w wynagrodzeniu tym nie mogą być uwzględnione inne składniki niż te, które wynikają z zaszeregowania pracownika i są określone stawką godzinową lub miesięczną. Pracownikowi samorządowemu, który został odsunięty od wykonywania obowiązków w następstwie zawieszenia organów gminy na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm.), przysługuje wynagrodzenie gwarancyjne przewidziane w art. 81 § 1 KP. 2. Z powyżej wskazanych powodów Sąd Najwyższy, stosowanie do art. 39312 KPC, orzekł jak w sentencji wyroku. , ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop, Dz.U. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zarówno kasacji powoda jak i kasacji strony pozwanej brakuje usprawiedliwionych podstaw i dlatego
nieobecność w pracy w okresie na jaki urlop został udzielony. Jego zdaniem, pracownik nie może być skierowany na urlop wypoczynkowy przed określeniem warunków umowy i dopuszczeniem do pracy. przełożonego”, 2. zawinione działania powoda jako kierownika Oddziału, które naraziło pracodawcę na konieczność wypłaty ekwiwalentu za urlop
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z powództwa M. G. przeciwko S. Spółce Akcyjnej z siedzibą w B. z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). 1 i pkt 2 k.p. oraz art. 2379 § 1 i § 3 k.p. w zw. z art. 415 k.c. w zw. z art. 300 k.p. oraz art. 233 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. Z wykonywaniem pracy przez skarżącego wiążą się wysokie koszty związane z codziennym funkcjonowaniem - koszty noclegów, wyżywienia w trasie Jak bowiem wynika z przywołanej na wstępie argumentacji wniosku, wyrządzenia znacznej szkody w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji
Skarżący ograniczył się jedynie do streszczenia wykładni pojęcia siły wyższej dokonanej przez sąd pierwszej i drugiej instancji oraz do wyższej. wyższej, tak jak ma to miejsce w przypadku art. 189e k.p.a.
Przepis art. 473 k.z. stosuje się w wypadkach, gdy okres dłuższy niż rok upłynął od chwili prawnego wygaśnięcia konkretnego stosunku pracy, a nie od chwili faktycznego zaprzestania przez pracownika pełnienia czynności, które z tym konkretnym stosunkiem były związane. Z tej przyczyny niedopuszczalne jest także wyłączenie czasu, w którym pracownik korzysta z urlopu wypoczynkowego, z okresu stosunku pracy Tymczasem z materiału w sprawie nie wynika, by powodowe Przedsiębiorstwo zawarło z pozwanym nową umowę. z chwilą wygaśnięcia każdej poszczególnej umowy, a nie z chwilą ustania ostatniego stosunku pracy (patrz orzecz.
Sąd uznał, że niedostępność akt płacowych sprzed 1979 r. była spowodowana działaniem siły wyższej, którą w ocenie Sądu był „upływ czasu lat 1972-1974 była spowodowana działaniem siły wyższej, skoro Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w ogóle nie rozważał tej dla powoda podstawy naliczenia emerytury oraz przypisanie niedopełnienia tych obowiązków, działaniu siły wyższej w postaci „niedostępności
Pracownik ma interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. w ustaleniu istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem w następstwie zdarzenia wyczerpującego znamiona art. 231 k.p. Z powództwem takim może wystąpić w każdym czasie, gdyż nie jest ono obwarowane terminem przedawnienia. 4. Wynikający z art. 231 § 1 k.p. skutek przejęcia zakładu lub jego części dotyczy jednak tylko stosunków pracy istniejących w dniu przejęcia. Wcześniejsze rozwiązanie tego stosunku w drodze czynności prawnych pracownika i dotychczasowego pracodawcy powoduje uchylenie owego skutku, chyba że do rozwiązania stosunku pracy doszło z naruszeniem prawa. Skoro wystąpienie skutku z art. 231 § 1 k.p. nie wymaga żadnych dodatkowych czynności stron stosunku pracy, a strony nie mogą go wyłączyć, to również nie jest konieczne pisemne czy ustne potwierdzenie przez pracownika i nowego pracodawcę tego skutku. 6. Apelujący domagał się przeprowadzenia dowodu z podania o urlop oraz transakcji przelewu, nie wskazał jednak, z jakich przyczyn dowodów Przebywał następnie w sposób ciągły na zwolnieniach lekarskich z powodu choroby w okresie od 3 października 2008 r. do 2 grudnia 2008 Dopiero po zakończeniu ukresu usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu urlopu wypoczynkowego lub choroby pracownik powinien zgłosić
Z ochrony przed zwolnieniem z pracy w okresie poprzedzającym wybór statutowych władz zakładowej organizacji może korzystać zatem jedynie od 3 do 7 osób stanowiących przedstawicielstwo odpowiednio większej liczby inicjatorów powołania tej struktury związkowej. Wobec tymczasowych komisji zakładowych NSZZ „Solidarność” należy - z zastrzeżeniem odmiennych postanowień ustawy lub nie naruszających jej postanowień statutowych - stosować w drodze analogii przepisy o tworzeniu związków zawodowych. Oddalenie roszczenia o ustalenie prawa do urlopu wypoczynkowego wynika zaś stąd, że z urlopu tego w 1998 r. powodowie faktycznie skorzystali Powódka Teresa M. korzystała z urlopu do dnia 30 czerwca 1998 r., powód Zbigniew M. - do 9 czerwca 1998 r., zaś powód Janusz Z. - do dnia Wszyscy powodowie zostali zobowiązani do wykorzystania bieżącego urlopu wypoczynkowego, poczynając od dnia 25 maja 1998 r.
inaczej Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (inaczej do sprawy podchodziła także strona powodowa, domagając się od pozwanej zwrotu wyższej Strona powodowa z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wypłaciła pozwanej kwotę 23.554 zł. Wysokość należnego pozwanej ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy została naliczona przez główną księgową wraz z pozwaną.
Niezależnie od świadczeń z tytułu ubezpieczenia społecznego, przysługujących pracownikowi na podstawie ustawy wypadkowej, za wypadki przy pracy oraz za choroby zawodowe pracodawca może ponosić odpowiedzialność na zasadzie ryzyka określonej w art. 435 § 1 k.c. oraz odpowiedzialność uzupełniającą na zasadach prawa cywilnego, zgodnie z przepisem art. 237(1) k.p., gdy przewidziane świadczenia nie pokryją Sąd Najwyższy rozstrzygający w obecnym składzie uważa za trafne stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, w którym powód stwierdził, przyrody, lecz o takie przedsiębiorstwo, które jako całość wprawiane jest w ruch za pomocą sił przyrody (cytowany wyrok Sądu Najwyższego Pracodawca nie ponosi odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, gdy nastąpiła ona wskutek siły wyższej
Wysokość odsetek od wypłaconych z opóźnieniem świadczeń za pracę wraz z odsetkami od zaległych odsetek powinna być uwzględniona, jako jeden z elementów podlegających sądowej ocenie przy zastosowaniu art. 3581 § 3 k. c. Sąd II instancji uznał sposób waloryzacji dokonanej przez Sąd I instancji za adekwatny do spadku siły nabywczej pieniądza w latach 1989 Celem przepisu art. 3581 § 3 k.c. jest wyrównanie rzeczywistych strat, jakie wierzyciel poniósł na skutek zmiany siły nabywczej pieniądza Wyliczenia zasądzonej należności Sąd Rejonowy dokonał po zasięgnięciu opinii biegłego, którą Sąd uznał za prawidłową i adekwatną do spadku siły
Pracownik, któremu przyznano nagrodę jubileuszową za 25-letnią pracę, nie nabywa przez to po przepracowaniu dalszych 10 lat prawa do następnej nagrody jubileuszowej przewidzianej w art. 49 zbiorowego układu pracy dla przemysłu hutniczego, jeżeli nie przepracował bez przerwy 35 lat w jednym zakładzie pracy lub w różnych zakładach z zachowaniem ciągłości pracy". Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Ignacego W. przeciwko Hucie Ż." w Z. o nagrodę jubileuszową, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym Pogląd przeciwny nie dałby się pogodzić zarówno z treścią art. 47, 48 i 49 układu zbiorowego pracy dla przemysłu hutniczego, jak i z zasadami zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 30 listopada 1967 r. do rozstrzygnięcia w trybie
Zwierzęta żyjące na wolności są przedmiotami materialnymi w rozumieniu § 21 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 lutego 1985 r. w sprawie ubezpieczeń ustawowych komunikacyjnych (Dz. U. Nr 6, poz. 20). wniosek, że chodzi o siły przyrody, z których wyłączone jest działanie siły człowieka i zwierzęcia. pojazdu mechanicznego wskutek nagłego działania siły mechanicznej w chwili zetknięcia pojazdu z przedmiotami lub osobami znajdującymi Zgodnie bowiem z § 21 pkt 2 rozporządzenia za takie siły przyrody uznano: powodzie, zatopienia, pioruny, pożary, wybuchy, gradobicia,
Okresy czasowego pozostawania bez pracy z powodu niemożności jej otrzymania lub niemożności podjęcia szkolenia zawodowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Generalnie zaś podkreślić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem judykatury i poglądami doktryny urlop bezpłatny jest okresem, Nie można więc przyjąć, że pozostawał bez pracy z powodu niemożności jej znalezienia. musiał być do niej skierowany przez macierzystego pracodawcę, a na czas wykonywania pracy u zagranicznego pracodawcy udzielany był urlop
Takie rozwiązanie umowy o pracę jest rozwiązaniem na mocy wzajemnego porozumienia, które w świetle art. 3 ust. 1 ustawy urlopowej nie może pozbawić pracownika prawa do urlopu. wyżej sprzeczności z ustawą o urlopach. Sąd Najwyższy przejął sprawę do rozpoznania (art. 391 § 1 k.p.c.), przy czym zważył, co następuje: Podniesiony w rewizji powódki zarzut Sąd Wojewódzki w Lublinie, rozpoznając sprawę na skutek rewizji powódki, postanowieniem z dnia 7 lutego 1967 r. przedstawił Sądowi Najwyższemu
Art. 78 § 1 k.p. nie stanowi samodzielnej podstawy żądania wyższego wynagrodzenia. że na okres powołania powód korzystał z urlopu bezpłatnego w ramach zawartej umowy o pracę. Jednocześnie wygasł stosunek pracy na podstawie powołania na wysokie stanowisko państwowe oraz zakończył się urlop bezpłatny. Doszło wszak do ustania zatrudnienia powoda na wysokim stanowisku państwowym.