Nr 55, poz. 234 ze zm.), odmawiając zwolnienia go z obowiązku świadczenia pracy. rozumieniu art. 65 § 1 KP zdanie 1 (porzucenia pracy), zachowanie się pracownika polegające na stawianiu się w zakładzie pracy i odmowie wykonywania pracy wyznaczonej mu przez pracodawcę, jeżeli przyczyną takiego zachowania jest oparte na realnych podstawach przekonania tego pracownika (znajdujące wyraz w wytoczonym przez niego procesie), że pracodawca narusza wobec niego przepis art. 31 ust. 1 ustawy z tego powodu chybiona jest argumentacja Sądu Pracy powołująca w charakterze podstawy oddalenia jego roszczeń okoliczność, iż skoro mógł Fabryce Mebli "Z." Powołano się przy tym na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1993 r., I PRN 14/86, (OSNCP 1987 nr 7 z. 60), z którego - zdaniem rewidującego
Ustalenie wysokości zadośćuczynienia oraz renty z tytułu zwiększonych potrzeb wymaga uwzględnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy, w tym zmian siły nabywczej pieniądza, aby adekwatnie zrekompensować poszkodowanemu doznaną krzywdę i zabezpieczyć jego zwiększone potrzeby wynikające z trwałego uszczerbku na zdrowiu. art. 445 k.c., ustalając, z uwzględnieniem zmiany siły nabywczej pieniądza, w jakim zakresie pozwany uprzednio zaspokoił powoda (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2002 r., I CKN 1065/00, a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1998 r., II CKN 663 Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl
W razie stosowania systemu zadaniowego czasu pracy (art. 140 k.p.) pracodawca powinien wykazać, że powierzał pracownikowi zadania możliwe do wykonania w czasie pracy wynikającym z norm określonych w art. 129 k.p. 2. Strona, która z przyczyn zawinionych uniemożliwiła przeprowadzenie dowodu w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, nie może skutecznie w postępowaniu apelacyjnym podnosić zarzutu nieprzeprowadzenia tego dowodu, co w szczególności oznacza, że sąd drugiej instancji może pominąć wniosek dowodowy w tym zakresie (art. 381 k.p.c). W okresie zatrudnienia powód przebywał na bezpłatnym urlopie w wymiarze 89 dni. Nieobecności powoda w pracy związane były z pobytami całej załogi na urlopach bezpłatnych, ale nie wynikały one z osobistych potrzeb powoda Urlop ten był wymuszony przez pracodawcę, co oznaczało, że w tych okresach powód był faktycznie gotów do świadczenia pracy, której nie
Z kolei wskazywane regulacje art. 73 ww. rozporządzenia nie mogły być zastosowane w sprawie przede wszystkim z tego powodu, iż dotyczą powodu możliwości różnego rozumienia przepisów prawnych. niewątpliwie wystąpiła kategoria siły wyższej, jak też wyjątkowa okoliczność, polegająca na wypowiedzeniu przez Agencję Nieruchomości
Akordowy system wynagradzania pracowników nie może obowiązywać bez wprowadzenia norm pracy. (Dz.U. z 1990 r. Spółce z o.o. w Ż. o zapłatę, na skutek kasacji powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2000 r. [...] Spółki z o.o. w Ż. kwoty na rzecz Adama R. 515,28 DM oraz na rzecz Roberta C. 744,40 DM, z 8% odsetkami od dnia 1 grudnia 1995 r., oraz
Brak zgody pracownicy, powracającej do pracy z urlopu macierzyńskiego, na podjęcie pracy, która to praca nie odpowiada jej kwalifikacjom, nie stanowi naruszenia obowiązków pracowniczych. W tej sytuacji zastosowanie wobec niej rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. nie jest zgodne z prawem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga powódki jest zasadna. powracającej z urlopu macierzyńskiego stanowiska asystenta ds. sprzedaży i raportowania z powodu złożenia oświadczenia o braku zgody Należy zatem przyznać rację powódce, że stanowisko kierownika zmiany jest na wyższym szczeblu struktury organizacyjnej u pozwanej, charakteryzuje
Jest to zatem podmiot, który jest wprawiany w ruch nie siłami przyrody, tylko siłą ludzkiej wiedzy, intelektu i umiejętności. Według orzecznictwa Sądu Najwyższego przyjęcie, że przedsiębiorstwo jest wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody, wymaga uwzględnienia Za przedsiębiorstwa wprawiane w ruch za pomocą sił przyrody uznano w orzecznictwie Sądu Najwyższego: kopalnię (wyrok SN z 10 maja 1962 Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl
W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 1999 r., prawo osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r. i po dniu 31 grudnia 1948 r. do emerytury określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki (Dz. U. powodu opieki nad dzieckiem (w wymiarze określonym w tym przepisie), bez uwzględnienia ograniczenia wynikającego z art. 5 ust. 2 ustawy dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poprzez przyjęcie, że "każdorazowy urlop wychowawczy 1 maja 1983 r. - 3 lata 7 miesięcy 22 dni (okres składkowy), od dnia 2 maja 1983 r. do dnia 28 lutego 1986 r. - 2 lata 10 miesięcy (urlop
Sąd rozpoznający roszczenie o przywrócenie do pracy może uwzględnić roszczenie alternatywne (o odszkodowanie) nie tylko wtedy, gdy stwierdzi niecelowość przywrócenia (art. 45 § 2 k.p. w związku z art. 56 § 2 k.p.) ale także wówczas, gdy stwierdzi niezasadność wybranego roszczenia co oznacza jego sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. 2. Miesięczne wynagrodzenie powoda wyliczone jak ekwiwalent za urlop wynosiło 1.963,00 zł. Pracodawca nie wyraził również zgody na urlop wypoczynkowy powoda, o udzielenie którego wnioskował on pismem z 28 marca 2007 r. W tym czasie przebywał na urlopie wychowawczym, na urlopach wypoczynkowych na żądanie, korzystał ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego
Art. 382 k.p.c. ma charakter ogólnej normy procesowej wyrażającej istotę postępowania apelacyjnego i z tej przyczyny zarzut jego naruszenia w zasadzie nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej bez równoczesnego wytknięcia tych przepisów regulujących postępowanie rozpoznawcze, którym sąd drugiej instancji uchybił. Zauważył, że brak było podstaw do przyjmowania ryzyka dystocji z uwagi na wagę płodu, czy też z powodu powikłań związanych z nietolerancją Z kolei biegły J. Wnioski z tej trzeciej opinii były zbieżne z wnioskami opinii J. O.
Przepis art. 183d Kodeksu pracy należy interpretować w ten sposób, że zadośćuczynienie za krzywdę wyrządzoną pracownicy naruszeniem przez pracodawcę zasady równego traktowania jest odstraszające i dolegliwe dla pracodawcy, gdy jest zasądzone w wysokości w pełni pokrywającej doznaną krzywdę. Przepis ten nie może być natomiast interpretowany w ten sposób, że zadośćuczynienie w nim przewidziane jest swoistą na urlop wypoczynkowy. Nadto bezpośrednio po powrocie powódki z urlopu macierzyńskiego pracodawca zwlekał z dopuszczeniem powódki do pracy i kierował powódkę Brak znajomości terenu i konieczność wdrożenia się z pewnością nie ułatwiały powódce i tak trudnego powrotu z urlopu macierzyńskiego.
Z katalogu praw podmiotowych sędziego nie sposób wyeliminować żądania zasądzenia wynagrodzenia za pracę (pochodnych jego składników) za okres niesłusznego pozbawienia prawa do sprawowania wymiaru sprawiedliwości (usunięcia z urzędu). Zakres tego uprawnienia nie został zawężony tylko do części okresu, w którym sędzia nie piastował urzędu, lecz obejmuje pełną kompensatę majątkową. Elementy gwarantujące szczególną pozycję sędziego nie mogą być iluzoryczne i hipotetyczne, tak by w gorszej sytuacji stawiały sędziego niesłusznie usuniętego z zawodu względem sędziego zawieszonego na czas trwania postępowania karnego, które zakończy się uniewinnieniem sędziego albo umorzeniem postępowania. Z tego powodu Sąd Apelacyjny - Sąd Dyscyplinarny w […] zawiesił powoda w czynnościach służbowych i obniżył jego wynagrodzenie o 25% na wypoczynkowy za lata 2002-2004, naliczonego od zmniejszonego wynagrodzenia, w kwocie 5.428,39 zł; 5) ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy wypłaconej w dniu 11 września 2003 r., naliczonej od zmniejszonego wynagrodzenia, w kwocie 3.579,12 zł; 4) wyrównania ekwiwalentu za urlop
W przypadku szkody wyrządzonej osobom trzecim przez przedsiębiorstwa posługujące się statkami powietrznymi przy zabiegach agrotechnicznych stosuje się art. 435 § 1 k.c. w związku z art. 72, 73 i 88 prawa lotniczego (ustawa z dnia 31 maja 1962 r., Dz.U. nr 32, poz. 152 ze zm.). Z przytoczonych wyżej względów, wobec braku podstaw rewizyjnych z art. 368 k.p.c. i na zasadzie art. 387 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł art. 435 § 1 k.c., i po drugie, że przepisy z art. 436 k.c. w związku z art. 72, 73 i 74 prawa lotniczego przemawiają za odpowiedzialnością art. 72, 73 i 88 prawa lotniczego (Dz.U. nr 32 z 1962 r., poz. 152 ze zm.).
Co więcej – uzasadnioną przyczyną rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę w trybie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. może być także zawinione działanie pracownika powodujące samo zagrożenie interesów pracodawcy. Interesu pracodawcy nie można bowiem sprowadzać do szkód majątkowych oraz interesu materialnego. celem usunięcia zaległości sprzed urlopu. Dlatego Sąd Najwyższy nie podziela stanowiska skarżącego, że rozstrzygnięcia zapadłe w prawomocnych wyrokach wydanych w sprawie powoda II PK 285/15 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda od ww. wyroku, brak jest natomiast podstaw do przyjęcia
Sam fakt, iż szkoda zostaje spowodowana przez ruch innego przedsiębiorstwa nie oznacza jeszcze, że zostaje przez to zerwany związek z ruchem pierwszego z nich. Może to jedynie oznaczać, że to inne przedsiębiorstwo jest również odpowiedzialne za szkodę. Natomiast wyłączenie odpowiedzialności pierwszego może nastąpić tylko w wypadku, gdyby okazało się, że to inne jest, w rozumieniu art. 435 § 1 k.c. osobą trzecią, z której wyłącznej winy powstała szkoda i za którą prowadzący przedsiębiorstwo nie ponosi odpowiedzialności. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie jednak nie wystąpiła. Sąd Apelacyjny przede wszystkim ze wskazanych wyżej przyczyn uznał, że skarżący prowadzi przedsiębiorstwo wprawiane w ruch siłami przyrody KWK "M." i Przedsiębiorstwa U. spółki z o.o. na rzecz powodów [...] kwoty po 50.000 zł z odsetkami tytułem zadośćuczynienia pieniężnego Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39814 k.p.c.). Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl
przypadku siły wyższej wyłącznie z powodu nieprawidłowego zawiadomienia o tym organu administracyjnego, mimo że to organ zaniedbał podstawowych w stanie wypełnić swych zobowiązań w następstwie działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych. z powodu nieuwzględnienia w niej wskazywanych przez skarżącego regulacji prawnych.
Przesłuchanie przez sąd pierwszej instancji pełnomocnika pracodawcy w charakterze świadka z naruszeniem art. 259 pkt 3 KPC, jeżeli zarzutu naruszenia tego przepisu nie postawiono w apelacji i ustalenia faktyczne oparto także na innych środkach dowodowych, powoduje, że uchybienie to nie może być uznane za wpływające na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC). Załączony do akt materiał dowodowy, zwłaszcza dokumentacyjny, nie dawał w ocenie Sądu pierwszej instancji podstaw do zasądzenia wyższej C. z Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.T. na rzecz Grzegorza K. kwotę 435 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem kwoty z tego tytułu.
Dla skuteczności zgłoszenia wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w ramach płatności bezpośrednich rolnik powinien złożyć pisemne zgłoszenie wraz z odpowiednimi dowodami w ciągu 15 dni roboczych od daty, w której jest w stanie dokonać tej czynności. Odnosząc się do zarzutu Skarżącej, iż nie zgłosiła wystąpienia siły wyższej z uwagi na informację uzyskaną z Departamentu Działań Inwestycyjnych dokumentami wymaganymi do zgłoszenia wystąpienia siły wyższej. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, że Skarżąca nie dokonała zgłoszenia przypadku siły wyższej (suszy) zgodnie z obowiązującymi
Nie jest zatem wystarczające uzasadnienie uchwały powołujące się na ogólnie na przedstawioną wyżej zasadę, bez wyjaśnienia, dlaczego w rozpatrywanym przypadku odmówiono prawa do stanu spoczynku. służby dłużej niż jeden rok z powodu choroby. Z. od 23 września 2013 r. zaprzestał świadczenia pracy z powodu choroby. powodu choroby.
Przeniesienie nauczyciela w stan nieczynny nie wymaga zachowania okresu wypowiedzenia, natomiast rozwiązanie stosunku pracy na wniosek nauczyciela może nastąpić na koniec roku szkolnego, z zachowaniem okresu wypowiedzenia (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.). nie będzie możliwości jej zatrudnienia z powodu zmniejszenia liczby oddziałów i że w związku z tym będzie mogła korzystać z urlopu dla Urlop ten kończył się bowiem z dniem 31 sierpnia 1999 r., natomiast przeniesienie w stan nieczynny nastąpiło od dnia 1 września 1999 r zaświadczenie lekarskie o potrzebie powstrzymania się od pracy „co najmniej” do dnia 17 listopada 1999 r., to do tej daty powinien trwać jej urlop
powodu choroby. Odstąpienie od tego zmniejszenia jest możliwe w przypadkach siły wyższej i w należycie uzasadnionych, i uznanych przez właściwy organ, Przykładowy katalog przypadków siły wyższej lub innych nadzwyczajnych okoliczności zawiera art. 40 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr
Przedstawione stanowisko wprost wynika z uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 1963 r., III PO 6/62 (OSNCP Pogląd taki, opierający się na uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1963 r., III CO 38/62 (OSNCP 1965 z. 12 lutego 1969 r., III CZP 43/68 (OSNCP 1969 z. 9, poz. 150).
Nr 63, poz. 410 ze zm.) w związku z art. 6 pkt 7 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. powództwa Grzegorza P. przeciwko Centrum Mechanizacji Górnictwa „K.' w G., Kopalni Doświadczalnej Węgla Kamiennego „M.' z siedzibą w Z Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z dnia 25 marca 1999 r. [...] w sprawie z