Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jeżeli faktycznie wykonuje działalność w sposób zorganizowany i ciągły, niezależnie od jej rozmiaru, wysokości przychodów oraz przerw wynikających z choroby lub opieki nad dzieckiem.

Obniżenie policyjnych świadczeń emerytalnych i rentowych na podstawie art. 15c i 22a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, w odniesieniu do osób pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa, jest zgodne z konstytucyjnymi zasadami sprawiedliwości społecznej i równości wobec prawa.

W sprawach dotyczących obniżenia świadczeń emerytalnych i rentowych funkcjonariuszy, konieczne jest indywidualne badanie, czy konkretne działania funkcjonariusza godziły w prawa i wolności człowieka, zamiast przyjmowania, że sama przynależność do określonych instytucji jest dowodem służby na rzecz totalitarnego państwa.

Mechanizm obniżenia wysokości emerytur funkcjonariuszy na podstawie art. 15c ust. 3 ustawy zaopatrzeniowej, w zakresie, w jakim obejmuje świadczenia wypracowane poza służbą na rzecz totalitarnego państwa, narusza art. 32 i art. 64 Konstytucji RP oraz prawo do zabezpieczenia społecznego z art. 67 ust. 1 Konstytucji RP.

Rejestracja działalności gospodarczej, która nie spełnia przesłanek zarobkowego charakteru, ciągłości i zorganizowania, nie stanowi podstawy do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jeżeli działania te zmierzają wyłącznie do uzyskania świadczeń z systemu ubezpieczeń społecznych.

Faktyczne wykonywanie działalności gospodarczej, choćby z okresami przerw spowodowanymi pobieraniem świadczeń z ubezpieczenia społecznego, stanowi tytuł do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, jeśli działalność jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły oraz ma cel zarobkowy.

Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza, że normy prawne przewidziane pierwotnie dla danego rodzaju stanów faktycznych mogą być stosowane w stanach faktycznych innego rodzaju: w postaci niezmienionej, po poddaniu modyfikacjom lub wcale. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji. W przypadku odesłania z ustawy o dodatku solidarnościowym do przepisów o zasiłku

„Szczególnie uzasadnione okoliczności” w rozumieniu art. 84 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych muszą mieć charakter wyjątkowy i niezależny od zobowiązanego; trudna sytuacja materialno-bytowa, przy jednoczesnej zdolności do pracy i posiadaniu majątku, nie uzasadnia odstąpienia od zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

Retroaktywne obniżenie policyjnych rent rodzinnych na podstawie nowelizacji ustawy zaopatrzeniowej z 2016 roku wymaga uprzedniego ustalenia, czy zmarły funkcjonariusz rzeczywiście pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu ustawy, co nie może być zastąpione ogólną oceną konstytucyjności przepisów.

Dla ustalenia nowego okresu zasiłkowego decydujące znaczenie ma medyczna ocena ustania poprzedniej niezdolności do pracy. Jeżeli ubezpieczony po zakończeniu jednego okresu zasiłkowego nie odzyskał zdolności do pracy z powodu tego samego schorzenia (nawet jeśli w późniejszym okresie współistnieje inne schorzenie), to okresy te należy traktować jako jedną, ciągłą niezdolność do pracy, a nowy okres zasiłkowy

Stwierdzenie pełnienia służby na rzecz totalitarnego państwa nie musi opierać się wyłącznie na formalnej przynależności do służb, ale musi uwzględniać indywidualne okoliczności i trwałość identyfikacji z totalitarnym ustrojem; przepisy obniżające emerytury byłych funkcjonariuszy tych służb nie naruszają Konstytucji RP ani prawa międzynarodowego.

Praca polegająca na obsłudze urządzeń uzdatniania wody w oczyszczalni ścieków nie stanowi pracy w szczególnych warunkach ani o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych, jeżeli nie spełnia kryteriów określonych w załącznikach do tej ustawy, w szczególności nie wiąże się z bezpośrednim sterowaniem procesami technologicznymi mogącymi spowodować poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa

Tłumaczenia wykonywane na podstawie umowy, której przedmiotem jest wierne odwzorowanie treści tekstów bez określenia ich zindywidualizowanych cech i parametrów, powinny być kwalifikowane jako świadczenie usług, co rodzi obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Naruszenie dóbr osobistych osoby prawnej może wystąpić bez bezpośredniego wskazania jej w krytycznej wypowiedzi, o ile wypowiedź prowadzi do jej identyfikacji, a pojęcie przedsiębiorcy w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji obejmuje szeroki zakres podmiotów uczestniczących w działalności gospodarczej.

Preferencyjne zasady przeliczania okresów zatrudnienia na kolei przewidziane w art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych mają zastosowanie wyłącznie przy ustalaniu prawa do emerytury kolejowej i nie mogą być stosowane przy ustalaniu prawa do emerytury pomostowej.

Służba w formacjach wskazanych w art. 13b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, pełniona w okresie stalinizmu, kwalifikuje się jako służba na rzecz totalitarnego państwa, co uzasadnia obniżenie policyjnej renty rodzinnej zgodnie z przepisami art. 15c i art. 24a tej ustawy.

Obowiązek zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego wymaga nie tylko ustalenia braku prawa do świadczenia, lecz także wykazania złej wiary po stronie świadczeniobiorcy, co nie może być domniemane wyłącznie na podstawie wcześniejszych orzeczeń dotyczących pozorności tytułu do ubezpieczeń.

Kryterium służby na rzecz totalitarnego państwa, definiowane w ustawie zaopatrzeniowej, powinno uwzględniać wszystkie okoliczności, w tym indywidualne czyny i ich wpływ na naruszanie praw i wolności człowieka, czego aspektem jest ograniczenie praw emerytalnych funkcjonariuszy zaangażowanych w działania reżimu komunistycznego.

Okres służby funkcjonariusza może zostać zakwalifikowany jako służba na rzecz totalitarnego państwa tylko po dokładnej analizie wszystkich okoliczności, w tym czynów oraz ich wpływu na podstawowe prawa człowieka, a także w kontekście służby po 1990 r. zasady zmniejszenia emerytury muszą odpowiadać zasadom sprawiedliwości społecznej.

Jako pracownik tymczasowo wykonujący pracę w dwóch lub więcej państwach członkowskich podlega się ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym prowadzi się znaczącą działalność, zgodnie z art. 13 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, które określa zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Pracownik wykonujący pracę w co najmniej dwóch państwach członkowskich podlega ustawodawstwu państwa, w którym znajduje się siedziba jego pracodawcy, pod warunkiem, że praca nie jest wykonywana wyłącznie w jednym z tych państw i że istotne więzi z tym państwem zostały odpowiednio ustalone.

Odszkodowania z tytułu utraconego zysku powinny być rozpatrywane z zachowaniem zasady pełności naprawienia szkody, z uwzględnieniem przepisów o podatku dochodowym dopiero po faktycznym przyznaniu korzyści majątkowej.

Wspólnik większościowy spółki z o.o., będący jej prezesem zarządu, nie może być uznany za pracownika tej spółki w zakresie stosunku pracy, jeśli brak jest faktycznego podporządkowania pracowniczego, a działalność wykonywana na rzecz spółki wpisuje się w jego rolę jako właściciela kapitału spółki.