Dla zakwalifikowania pracy jako wykonywanej w szczególnym charakterze na podstawie ustawy o emeryturach pomostowych, należy ocenić rzeczywisty charakter i odpowiedzialność wykonywanych czynności, a nie tylko tytuł stanowiska.

Dla stwierdzenia nienależności świadczenia z ubezpieczeń społecznych kluczowe jest zbadanie stanu świadomości pobierającego w momencie wypłaty świadczenia, a nie w okresie późniejszym.

Czynności pomocnicze wykonywane przez górnika mające charakter incydentalny mogą być zaliczane do pracy górniczej w wymiarze półtorakrotnym, jeżeli stanowią integralną część pracy bezpośredniej w przodku.

Osoba, która kontynuuje działalność gospodarczą po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, traci prawo do zasiłku chorobowego tylko za okres, w którym faktycznie ta działalność była kontynuowana, a nie za cały okres następujący po ustaniu ubezpieczenia.

Zaginięcie osoby uprawnionej do emerytury, które nie było podstawą uznania jej za zmarłą, nie uzasadnia wstrzymania wypłaty świadczeń emerytalnych, a żona zaginionego może dochodzić alimentów na podstawie art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, przy czym domniemanie życia osoby zaginionej musi być respektowane.

Okres zasadniczej służby wojskowej nie zwiększa ogólnego stażu ubezpieczeniowego według przelicznika art. 43 ust. 2 ustawy emerytalnej, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie okresów zatrudnienia na kolei.

Sąd ubezpieczeń społecznych nie jest związany treścią informacji o przebiegu służby przedstawionej przez Instytut Pamięci Narodowej i ma obowiązek oceny całego materiału dowodowego, w tym ustalenia, czy służba funkcjonariusza była pełniona na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym.

Przy ustalaniu prawa do emerytury górniczej nie jest wystarczające jedynie uwzględnienie okresów pracy, konieczne jest również szczegółowe określenie procentowego udziału pracy na odkrywce oraz jej charakteru, w tym zastosowanie kryterium wykonywania pracy co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy.

Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić zadeklarowane przez ubezpieczoną kwoty, jednak przy ustalaniu wysokości zasiłków socjalnych należy dokładnie badać, czy zadeklarowane kwoty odpowiadają przepisowym wymaganiom oraz czy uwzględniono wszelkie przerwy w ubezpieczeniu.

Rolnik podlegający ubezpieczeniu społecznemu rolników w Polsce, który podejmuje pracę najemną w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega ustawodawstwu tego państwa w zakresie zabezpieczeń społecznych, co wyklucza jednoczesne podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników w Polsce, bez względu na późniejsze podjęcie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Ocena niezdolności do pracy ubezpieczonego rolnika powinna uwzględniać specyfikę konkretnego gospodarstwa rolnego, w tym jego wielkość, poziom zmechanizowania i charakter prowadzonej działalności, a także wymaga szczegółowej analizy możliwości wykonywania przez ubezpieczonego pracy w tym gospodarstwie, przy uwzględnieniu schorzeń własnych i ewentualnych ograniczeń wynikających z choroby zawodowej.

Mechanizm obniżenia świadczeń emerytalnych i rentowych byłych funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa państwa totalitarnego powinien być stosowany z uwzględnieniem konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych i proporcjonalności, a automatyczne obniżenie do poziomu przeciętnej emerytury narusza normy konstytucyjne.

Decyzje ostateczne Zakładu, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego sądu, mogą być z urzędu przez Zakład uchylone, zmienione lub unieważnione, na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Odpowiedzialność właściciela obszaru wodnego za szkody wyrządzone na jego terenie jest wyłączona, jeżeli poszkodowany nie wykazał adekwatnego związku przyczynowego między zaniechaniem właściciela a powstaniem szkody, zwłaszcza gdy do zdarzenia doszło na skutek bezprawnego zachowania osoby trzeciej, a teren ten nie był formalnie przeznaczony do kąpieli i nie stanowił kąpieliska w rozumieniu przepisów

Przejście na emeryturę, w myśl art. 921 § 1 k.p., obejmuje także sytuacje, w których pracownik, już jako emeryt wojskowy lub policyjny, rozwiązuje stosunek pracy i przechodzi na status wyłącznie emeryta, co uprawnia do odprawy emerytalnej, o ile wcześniej nie skorzystał z takiego świadczenia na podstawie stosunku pracy. Otrzymanie odprawy wojskowej nie wyklucza prawa do odprawy emerytalnej wynikającej

Emeryci i renciści posiadający umowę o pracę, z której nie osiągają minimalnego wynagrodzenia, podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym również z tytułu umowy zlecenia, chyba że wynagrodzenie uzyskiwane ze stosunku pracy osiągnie co najmniej kwotę minimalnego wynagrodzenia.

W razie zbiegu prawa do emerytury wojskowej nabytej przed 2 stycznia 1999 r. z emeryturą powszechną, wypłaca się jedno świadczenie - wyższe lub wybrane przez ubezpieczonego, zgodnie z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Postanowienia umowy ubezpieczenia eksportowego oraz Ogólne Warunki Ubezpieczenia (OWU) mogą zawierać mniej korzystne regulacje dla ubezpieczającego od przepisów Kodeksu cywilnego, jeśli taka możliwość wynika z ustawy o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych.

W postępowaniach dotyczących składek na ubezpieczenia społeczne osoby prowadzącej działalność gospodarczą, po jej śmierci postępowanie podlega umorzeniu, gdyż zobowiązania te mają charakter publicznoprawny i nie przechodzą na spadkobierców.

Pozorność umowy o pracę wyklucza uznanie takiego stosunku jako podstawę do objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi, nawet jeśli formalne dokumenty wskazują na istnienie zatrudnienia.

Mechanizm obniżania świadczeń emerytalno-rentowych osób pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa przez 'wyzerowanie' podstawy wymiaru i ich dalsze ograniczanie do poziomu przeciętnej emerytury narusza zasady proporcjonalności, równości i ochrony własności wynikające z Konstytucji RP, zwłaszcza wobec funkcjonariuszy, którzy pozytywnie przepracowali lata w wolnej Polsce.

Przepisy ograniczające wysokość emerytur byłych funkcjonariuszy służb mundurowych, którzy po 1990 roku pełnili służbę w demokratycznym państwie, do przeciętnej emerytury FUS, są niezgodne z konstytucyjnymi zasadami równości, ochrony praw nabytych oraz sprawiedliwości społecznej.

W sytuacji, gdy pracownik wykonuje pracę w co najmniej dwóch państwach członkowskich UE, podlega on ustawodawstwu tego państwa, w którym znajduje się siedziba pracodawcy, nawet jeśli przeważająca część pracy jest wykonywana za granicą.

Zasada wyzerowania lat służby na rzecz totalitarnego państwa według art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy jest zgodna z Konstytucją RP i nie narusza zasady ne bis in idem, ponieważ obniżenie świadczeń nie stanowi sankcji karnej, a kwalifikacja służby jako służby na rzecz totalitarnego państwa może być dokonana w oparciu o działalność instytucjonalną, niezależnie od