Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w sytuacji, gdy jedna z osób z tej samej grupy alimentacyjnej faktycznie sprawuje stałą opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, mimo istnienia innych zobowiązanych osób.

NSA stoi na stanowisku, że właściwe uzgodnienie stanu faktycznego, zgodne z przepisami postępowania administracyjnego, jest kluczowe dla uchylenia decyzji odmawiającej umorzenia odsetek przez ZUS. Niespełnienie tego obowiązku uzasadnia uchylenie decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak powiadomienia strony o możliwym wypowiedzeniu się co do materiału dowodowego nie wpływa istotnie na wynik sprawy, jeśli faktyczne zarzuty skargi kasacyjnej nie miały wpływu na uznanie świadczeń jako nienależnie pobranych.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i osiągania przychodów, o ile spółka nie dokonała prawnie skutecznego zawieszenia działalności.

Główny Inspektor Farmaceutyczny dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu odwołania od decyzji o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki, naruszając przepisy proceduralne dotyczące terminowego załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.

Posiadanie promesy na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez jeden podmiot nie nadaje mu przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym innych podmiotów ubiegających się o zezwolenie. Brak interesu prawnego wyklucza uprawnienie do zaskarżania decyzji administracyjnych dotyczących wydania zezwolenia innym przedsiębiorcom.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz opinię Ministra Zdrowia, uznając, że opinia nie spełniała prawnych wymogów dotyczących uzasadnienia kryteriów oceny inwestycji, co stanowi naruszenie wiążących wytycznych sądu administracyjnego.

Osoba ubiegająca się o świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z działalności rolniczej musi wykazać całkowite zaprzestanie tej działalności przed określonym terminem; nieprzestrzeganie tej przesłanki uniemożliwia przyznanie świadczenia.

Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nie obejmuje sprzedaży internetowej i wymaga przestrzegania ściśle określonych warunków, a ich naruszenie skutkuje obligatoryjnym cofnięciem zezwolenia.

Zezwolenie cateringowe na sprzedaż napojów alkoholowych nie może być ograniczone terytorialnie do konkretnej gminy, gdyż takie ograniczenia nie są przewidziane w ustawie o wychowaniu w trzeźwości. Ponadto, zezwolenie takie nie wymaga określenia lokalizacji punktu sprzedaży.

Art. 94a ust. 1 zd. pierwsze ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej, w tym z art. 49 i 56 Traktatu oraz dyrektywą 2000/31/WE. Decyzje organów nakładające kary za naruszenie tego zakazu podlegają uchyleniu.

Art. 94a ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne, zabraniający reklamy aptek, narusza unijne zasady swobody przedsiębiorczości oraz świadczenia usług, co implikuje nieważność decyzji o nałożeniu kary na podstawie tego przepisu.

Otrzymanie odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia skutkuje pozbawieniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych za ten sam okres, niezależnie od późniejszego terminu przyznania tego świadczenia, co uzasadnia jego żądanie zwrotu.

Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle orzeczenia TSUE, stwierdził niezgodność art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego z prawem unijnym, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnych dot. zakazu reklamy aptek i umorzenie postępowania.

Samo odbywanie kary pozbawienia wolności nie spełnia przesłanek całkowitej nieściągalności dla umorzenia należności składkowych. Umorzenie możliwe jest jedynie w razie zaistnienia wyjątkowych okoliczności, które muszą być wykazane przez wnioskodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty kasacyjne za bezpodstawne, oddalił skargę kasacyjną B.K., potwierdzając prawidłowość decyzji odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, w związku z niespełnieniem przesłanek nabycia tego prawa przed 31 grudnia 2023 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, skuteczne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko faktycznego zaniechania działalności rolniczej, ale także spełnienia formalnych wymogów, takich jak wykreślenie z ewidencji producentów rolnych.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, nawet pomimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie narusza zasad procedury administracyjnej i konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego postępowania.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.A. zostaje oddalona jako bezzasadna. Niedopełnienie terminu do złożenia odwołania nie zostaje usprawiedliwione poprzez wskazywaną sytuację życiową skarżącego, gdyż postanowienia organu i sądu były zgodne z prawem.

Umorzenie zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego stanowi wyjątek stosowany jedynie w przypadku nadzwyczajnych okoliczności, które muszą być obiektywne i niezależne od wyborów życiowych dłużnika alimentacyjnego.

Brak legitymacji skarżącego uniemożliwia mu skuteczne domaganie się wszczęcia postępowania w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego, przyznanego sąsiadowi. Skarga kasacyjna oddalona.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej przewidzianej w art. 129e ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne nie występuje potrzeba stosowania dodatkowych przesłanek miarkowania kary z art. 189d k.p.a., gdyż regulacja ta jest kompletna i wyłącza potrzebę posiłkowego stosowania przepisów k.p.a.

Zakażenie wirusem SARS-CoV-2 może być uznane za chorobę zawodową, gdy okoliczności wskazują na narażenie zawodowe w środowisku pracy, zgodnie z ustawą i przepisami o chorobach zawodowych.