Refundację wywozową, której nie można jednoznacznie przypisać do produktu pochodzącego ze Wspólnoty, należy uznać za nienależną. Skarga kasacyjna, niewykazująca wpływu naruszeń postępowania na wynik sprawy, podlega oddaleniu.

Ustalono, iż refundacje wywozowe przyznane Zakładowi P. Sp. z o.o. uznano za nienależne w związku z brakiem możliwości jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa zgodnie z przepisami unijnymi. Skarga kasacyjna została oddalona.

Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.

Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.

Refundacja wywozowa może zostać uznana za nienależną, jeżeli pochodzenie towaru nie jest jednoznacznie wykazane jako wspólnotowe, co jest warunkiem przyznania refundacji.

Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o uznaniu środków za nienależnie pobrane z tytułu refundacji wywozowej była prawidłowa, gdyż nie przedstawiono dowodów jednoznacznie potwierdzających wspólnotowe pochodzenie eksportowanego mięsa.

NSA oddalił skargę kasacyjną A Sp. z o.o., uznając, że nieprawidłowości w dokumentacji uniemożliwiły przyznanie refundacji wywozowej, potwierdzając legalność decyzji administracyjnych i orzeczeń sądów pierwszej instancji.

NSA potwierdził zasadność nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy o transporcie drogowym, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieuzasadnione i oddalając ją. Uznano poprawność ocen dowodowych oraz uzasadnienia Sądu I instancji.

Protokół kontroli drogowej stanowi dokument urzędowy, który wiarygodnie stwierdza stan faktyczny z chwili kontroli, wystarczający do uznania skarżącego za przewoźnika odpowiedzialnego za naruszenia przepisów o transporcie drogowym.

Dwuletni termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, należy interpretować jako odnoszący się do daty wydania decyzji, a nie jej doręczenia.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, mające na celu zakłócenie prawa do znaku towarowego używanego przez inny podmiot o ugruntowanej pozycji rynkowej, uzasadnia jego unieważnienie na podstawie art. 164 ust. 1 pwp w zw. z art. 129¹ ust. 1 pkt 6 pwp.

Środki uzyskane z refundacji wywozowej mogą zostać zakwalifikowane jako nienależnie pobrane, jeśli nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia produktów zgodnego z wymaganiami rozporządzenia UE. WSA prawidłowo podtrzymał decyzje administracyjne w tej materii.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że nieprawidłowości w ustaleniu pochodzenia produktów wykluczają możliwość przyznania refundacji wywozowych, co skutkuje uznaniem środków za nienależnie pobrane.

Refundacja wywozowa przyznana na podstawie zgłoszeń celnych uznanych za nienależne z uwagi na brak jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa wołowego była prawidłowo zakwalifikowana jako nienależnie pobrana w rozumieniu przepisów wspólnotowych oraz krajowych.

Od 31 maja 2026 r. użytkownicy aplikacji mObywatel zyskali dostęp do nowej usługi „Dane w KRS”, która umożliwia szybkie sprawdzenie informacji o podmiotach widniejących w Krajowym Rejestrze Sądowym. Rozwiązanie ma ułatwić osobom pełniącym funkcje w spółkach i organizacjach dostęp do aktualnych danych rejestrowych oraz uprościć kontakt z administracją publiczną.

Wynagrodzenie uzyskane przez prezesa zarządu spółki z tytułu umowy o wizerunek powołanego do pełnienia funkcji na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych a podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.

Ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe pracowników.