Osoba, która udostępnia lokal oraz umożliwia instalację automatów do gier i stwarza warunki do przeprowadzania na nich gier hazardowych, odpowiada za ich urządzanie w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, jeżeli działanie to odbywa się bez koncesji i w miejscach nieprzeznaczonych na kasyna gier.

Podmiot, który wynajmuje lokale na instalację urządzeń do gier losowych, może być uznany za urządzającego nielegalne gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli nie jest właścicielem urządzeń.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość naliczenia punktów karnych za dwa odrębne naruszenia w ramach jednego czynu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Osobą zarządzającą transportem drogowym spoczywa obowiązek zapewnienia kierowcom badań lekarskich i psychologicznych, niezależnie od formy zatrudnienia, co uzasadnia utrzymanie kary pieniężnej nałożonej na P.P. w związku z naruszeniami stwierdzonymi przez organ administracyjny.

Organizowanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, zgłoszenia lub zezwolenia poza kasynami gier jest naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na podmiot odpowiedzialny za urządzanie takich gier.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nieważności postępowania spowodowanej niepełną sentencją wyroku pozbawiającą stronę prawa do rozstrzygnięcia całości skargi.

Kumulacja kar za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu nie jest dopuszczalna, gdy naruszenie dotyczy przekroczenia 1,5 godziny, a stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego w tej kwestii jest niezgodne z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym.

Urządzającym gry hazardowe jest podmiot, który umożliwia instalację automatów. Ponadto, skarga kasacyjna D.T. oddalona jako bezzasadna, a ustalenia faktyczne i prawne organów administracyjnych oraz sądów podtrzymano jako rzetelne i zgodne z przepisami.

NSA podtrzymał wyrok WSA, stwierdzający nieważność uchwały Rady Miejskiej w B. odnośnie opłat za usunięcie pojazdu z drogi, z powodu deficytów uzasadnienia niezgodnych z wymogami u.p.r.d.

Osłonki do kiełbas, których głównym składnikiem jest regenerowana celuloza, powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 3917 10 90, obejmującego sztuczne jelita z materiałów celulozowych, a nie do kodu papierowego 4823 90 85.

Importowane towary, choć zadeklarowane jako pochodzące z Tajlandii, w rzeczywistości wywodziły się z Chin. Nieistotny proces obróbki w Tajlandii nie zmienił kraju pochodzenia, a zatem zastosowanie ceł antydumpingowych i podatku VAT było zasadne.

Towary ujęte w rozpatrywanym zgłoszeniu celnym nie nabyły indyjskiego pochodzenia i zostały słusznie uznane za importowane z Chin, co skutkuje nałożeniem cła antydumpingowego. Operacje przetwarzania w Indiach nie miały charakteru wystarczającego dla zmiany kraju pochodzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając przetworzenie towarów na terenie Tajlandii, potwierdził brak istotnej zmiany kodu taryfowego CN oraz uznał prawidłowość nałożonego cła antydumpingowego w oparciu o chińskie pochodzenie produktu, przy jednoczesnym braku zasadności zarzutów kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki S. S.A., uznając brak istotnego przetworzenia towaru, co uniemożliwiałoby przypisanie mu tajlandzkiego pochodzenia i wykluczenie cła antydumpingowego. Stan faktyczny oparty na ustaleniach organów celnych zaakceptowano jako wystarczający.

Decyzja o unieważnieniu rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 roku, jest prawidłowa. Brak homologacji zmian konstrukcyjnych potwierdza naruszenie prawa.

Dla prawidłowego zaklasyfikowania osłonek fibrusowych do kiełbas wystarcza zastosowanie reguły 1. i 6. ORINS z Notami wyjaśniającymi do pozycji 3917. Właściwym kodem CN dla przedmiotowego towaru jest 3917 10 90.

Dopuszczone zmiany konstrukcyjne pojazdu, bez wymaganej zgody producenta, skutkują stwierdzeniem nieważności decyzji rejestracyjnej jako sprzecznej z przepisami prawa o ruchu drogowym ujawniającej rażące naruszenie prawa.

Decyzja o nałożeniu cła antydumpingowego na folię aluminiową importowaną z Tajlandii, mimo deklaracji jej innego pochodzenia, jest zgodna z prawem, gdyż dowody potwierdzają jej chińskie pochodzenie. Skarga kasacyjna została oddalona.

Czynności przepakowania towarów w Indiach nie zmieniają ich chińskiego pochodzenia, uzasadniając zastosowanie wyższej stawki cła antydumpingowego na przywóz z Chin. Organy celno-skarbowe mogą przedłużyć termin przedawnienia długu celnego w przypadku podejrzenia przestępstwa.

Znak towarowy "eINFO: awizo" jako złożenie elementu graficznego i słownego spełnia wymogi odróżnienia towarów/usług w obrocie, stąd zachowuje zdolność rejestrową. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.