Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej wydane na czas określony przed 1 stycznia 2001 roku wygasa zgodnie z pierwotnym okresem obowiązywania. Przepisy u.s.s.e. nie przewidują automatycznego przedłużenia takich zezwoleń do końca funkcjonowania strefy.

Skarżąca nie dochowała należytej staranności, skutkiem czego płatności nienależnie otrzymane podlegają zwrotowi z powodu naruszenia prawa materialnego oraz procedury administracyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR i rozporządzeniem 809/2014.

W ramach art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR możliwe jest ustalenie kwot nienależnie pobranych środków publicznych bez uprzedniego wzruszenia ostatecznych decyzji administracyjnych przyznających płatności, jeżeli w odrębnym postępowaniu udowodniono nieprawidłowości. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza legalność takich ustaleń.

Nie można legalnie zarejestrować pojazdu, gdy zmiany konstrukcyjne są przeprowadzone bez zgody producenta i wymaganych dokumentów homologacyjnych; decyzja rejestracyjna wydana bez spełnienia takich warunków stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Decyzja starosty rejestrująca pojazd z niezatwierdzonymi zmianami konstrukcyjnymi, bez wymaganych oświadczeń producenta, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, obligując do uzyskania homologacji na zmienione parametry pojazdu, co uprawniało do stwierdzenia jej nieważności.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, gdyż brakowało wymaganych oświadczeń producenta potwierdzających zgodność zmian konstrukcyjnych z homologacją.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu została uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. Brak zgodności z zasadą homologacji pojazdu przez producenta uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o rejestracji pojazdu była dotknięta rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak niezbędnego oświadczenia homologacyjnego, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

NSA uznał, że niezastosowanie w sprawie art. 64 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 było prawidłowe, a zarzuty skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o. nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna Z. Sp. z o.o., dotycząca kary pieniężnej za wnioskowanie o nienależną refundację wywozową, została oddalona przez NSA. Sąd uznał błędne powołanie się na niewłaściwe przepisy i brak wpływu zarzucanych naruszeń na wynik sprawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmiany rodzaju pojazdu.

Placówki edukacyjne oraz szkoły językowe, nie wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, nie są uznawane za placówki oświatowo-wychowawcze w zakresie przepisów ograniczających lokalizację salonów gier na automatach.

Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, wydana w nadzwyczajnym trybie stwierdzenia nieważności, nie narusza prawa materialnego w sposób rażący; nieuzasadnione są twierdzenia o braku podstaw prawnych lub terminów wymagalności przedstawienia orzeczeń zdrowotnych i psychologicznych. Skarga kasacyjna oddalona.

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.