NSA uznał prawidłowość uchwały Komisji Egzaminacyjnej, podtrzymując decyzję o negatywnym wyniku egzaminu radcowskiego. Kandydat nie wykazał wymaganego poziomu przygotowania, a decyzja komisji mieści się w ramach prawnie dopuszczalnych procedur egzaminacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności w rozpoznaniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co stanowi rażące naruszenie prawa, i oddalił skargę kasacyjną organu.

Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w systemie SENT wymaga starannego ustalenia ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego. Brak zgłoszenia SENT sankcjonowany jest administracyjnie, co nie podlega ocenie subiektywnej ani zależy od okoliczności finansowych przewoźnika. WSA naruszył prawo materialne dokonując błędnej wykładni przesłanek odstępstwa. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że ocena prawna podstawy administracyjnoprawnej nałożenia kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej musi uwzględniać braki normatywne w zakresie aktualizacji danych pojazdu. Skutek tych braków nie może obciążać użytkownika, co wymaga ponownej oceny sprawy przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu, podjęta z urzędu z uwagi na rażące naruszenie prawa, jest zgodna z zasadami prawa administracyjnego, gdyż zmiany konstrukcyjne nie były poparte wymaganymi dokumentami homologacyjnymi.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracji pojazdu jest zasadne, gdyż została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a brak właściwych dokumentów homologacyjnych skutkuje niezgodnością z obowiązującymi przepisami.

Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji zmodyfikowanego pojazdu marki (...) została prawomocnie uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa i stwierdzona za nieważną, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Sąd I instancji dokonał prawidłowej kontroli działalności organów administracyjnych i zasadnie oddalił skargę, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.

Skarga kasacyjna dotycząca wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności ekologicznej za rok 2019 została oddalona. Zaktualizowane ortofotomapy, będące nowym dowodem, ujawniono po wydaniu pierwotnej decyzji, co uzasadniało wznowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna D. H. była bezzasadna, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uznał odmowę przyznania płatności rolnośrodowiskowej za prawidłową, mimo podniesionych zarzutów proceduralnych i dowodowych.

Ostateczna decyzja Dyrektora ARiMR z dnia 19 lipca 2021 r., dotyczącą zmiany wysokości płatności ekologicznej, nie narusza prawa i stanowi podstawę do ustalenia nienależnie pobranych środków, co wyklucza potrzebę zawieszenia postępowania administracyjnego.

Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nie narusza zasad równego traktowania i proporcjonalności prawa unijnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż uzyskanie przez organ nowych dowodów po dacie wydania pierwotnej decyzji w postaci ortofotomapy uzasadniało wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Strona nie wykazała błędów w procedurze; organy poprawnie zastosowały reguły oceny dowodów.

W przypadku uznania, że zostały stworzone sztuczne warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, organy administracyjne mogą odmówić przyznania płatności, potwierdzając, że wnioski o wsparcie w formie płatności muszą być zgodne z rzeczywistymi okolicznościami posiadania gruntów.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.

Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji podlega administracyjnej karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Postępowanie sądowe przeprowadzone przed składami sądowymi wyłonionymi przez KRS na nowych zasadach nie jest nieważne z uwagi na brak niezawisłości składu orzekającego.

Skarga kasacyjna na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja rejestracyjna była obarczona rażącym naruszeniem prawa.

Wyłączenie stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 do terminów materialnoprawnych w sprawach płatności rolno-środowiskowych na mocy art. 67c ustawy PROW nie umożliwia organowi przywrócenia takich terminów, co wyklucza stosowanie tej instytucji do prawa materialnego w zakresie rozporządzenia o pomocy rolnej.

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.

Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.

Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.