Przy identyczności towarów, podobieństwo znaku zgłoszonego GERDIN MAX do wcześniejszych znaków VERDIN, zarówno wizualne, jak i fonetyczne, skutkuje ryzykiem konfuzji wprowadzającym konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów.
Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia jest nieważna, gdyż homologacja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych musi być potwierdzona przez producenta lub jego przedstawiciela.
Decyzja Starosty z dnia 2 listopada 2018 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter, została wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a prawa o ruchu drogowym oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
Obowiązujące przepisy nie przewidują automatycznej odmowy wpisu na listę aplikantów adwokackich z uwagi na toczące się postępowanie karne. Organy winny dokonać całościowej oceny rękojmi kandydata na podstawie wszystkich okoliczności, a nie wyłącznie na podstawie złożonego oświadczenia.
Odpowiedzialność przewoźnika za brak oznakowania pojazdu wykonującego przewóz odpadów nie może być wyłączona na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d., gdy zamknięcie tablicy "ODPADY" wynikało z normalnych warunków ruchu pojazdu.
Rejestracja pojazdu po istotnych zmianach technicznych, bez oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zgodnie z nowymi danymi, stanowi rażące naruszenie prawa. Taka decyzja o rejestracji nie może być akceptowana i winna zostać unieważniona ze względu na kwalifikowane naruszenie przepisów dotyczących procedur homologacyjnych.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu była zgodna z prawem, gdyż pojazd zarejestrowano z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej homologacji technicznej. Brak niezbędnego oświadczenia producenta unieważnia rejestrację.
Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów technicznych i bez zgody producenta, naruszająca obowiązujące przepisy, stanowi przesłankę do stwierdzenia jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa.
Art. 20 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wymagający tytułu prawnego do działek Skarbu Państwa dla przyznania płatności, jest zgodny z prawem unijnym i krajowym. NSA uznał brak tytułu prawnego przez P. Sp. z o.o. jako zasadny powód odmowy płatności.
Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, gdy nie stwierdzono naruszenia przepisów przez Sąd pierwszej instancji oraz gdy doręczenie orzeczenia uznano za skuteczne, pomimo argumentów dotyczących niewłaściwego adresu odbiorcy.
Dla przyznania płatności bezpośrednich do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa uzasadniona jest konieczność posiadania przez rolnika tytułu prawnego do tych gruntów. Warunek ten jest zgodny z przepisami unijnymi i Konstytucją RP.
Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r., była nieważna. Skarżący dokonując zmian konstrukcyjnych nie stał się producentem, nie mogąc przedstawić wymaganej homologacji od rzeczywistego producenta.
Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wymaganych dokumentów od producenta w zakresie homologacji powoduje, że taka decyzja administracyjna nie może być utrzymywana w mocy. NSA podtrzymuje stanowisko o nieważności tego aktu.
Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.