Dwulatni termin przedawnienia uprawnienia organu do nałożenia kary pieniężnej, określony w art. 92c ust. 1 pkt 3 Ustawy o transporcie drogowym, biegnie od dnia ujawnienia naruszenia. Po jego upływie, bez względu na zawieszenia związane z epidemią, decyzja o nałożeniu kary staje się bezskuteczna.

Przewóz drogowy odpadów bez prawidłowego zewnętrznego oznakowania tablicą informacyjną "ODPADY" narusza przepisy, uzasadniając nałożenie kary pieniężnej. Odpowiedzialność przedsiębiorcy nie podlega wyłączeniu z uwagi na brak winy, gdy niedochowano wymaganej staranności w zakresie spełnienia obowiązujących wymogów prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną N. I., uznając, że działalność przewozowa wykonywana była niezgodnie z ustawą o transporcie drogowym, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej i utrzymanie w mocy decyzji organów niższej instancji.

Zgodnie z wyrokiem NSA, nieprzewidziane i niezawiniono naruszenie przepisów transportowych, niewystarczająco uzasadnione przez skarżącego, wyklucza zastosowanie zwolnienia z kary. Przepisy działu IVa k.p.a. nie mają zastosowania, gdy u.t.d. reguluje karę odmiennie.

Decyzja organu administracyjnego o zatrzymaniu prawa jazdy jest związana i opiera się na liczbie punktów karnych zgromadzonych w ewidencji, której weryfikacja nie należy do kompetencji tych organów.

Uprawnienia do kierowania pojazdami, nabyte bezterminowo przed wejściem w życie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, nie tracą ważności mimo wydania nowego dokumentu prawa jazdy z określoną datą ważności. Sąd oddala skargę kasacyjną, potwierdzając bezterminowy charakter tych uprawnień.

Zaświadczenie o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie może być wydane, jeżeli nie ma jednoznacznych dowodów na spełnienie kryteriów gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe na dzień 1 stycznia 2019 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nie zaszły okoliczności przedawnienia roszczenia w stosunku do decyzji o zwrocie nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych, a zarzuty proceduralne i materialne były bezzasadne. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Przepisy Działu IVa KPA nie mają zastosowania wobec regulacji szczególnych u.t.d., regulujących przesłanki wyłączenia odpowiedzialności za administracyjne kary pieniężne, takich jak art. 92c u.t.d.

Główny Inspektor Transportu Drogowego prawidłowo uznał utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego za proporcjonalną reakcję wobec najcięższych naruszeń, spełniając wymogi dowodowe i proceduralne zgodnie z prawem unijnym i krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji o nałożeniu kary za naruszenia w transporcie drogowym, przy braku dowodów obalających ustalenia organów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że współkierowca, zajmujący miejsce w kabinie pojazdu ciężarowego podczas przewozu drogowego, ma obowiązek rejestrowania swojej aktywności na wykresówce tachografu, pomimo że nie prowadził pojazdu podczas kontroli, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Uchwała decyzji organu odwoławczego naruszającej przepisy KPA wynikała z niekompletnej analizy przesłanek materialnych i proceduralnych, co uzasadniało jej uchylenie.

W przypadku płatności bezpośrednich do działki wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, konieczne jest posiadanie przez rolnika tytułu prawnego do tej działki, co wynika z art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. Bezumowne użytkowanie gruntu nie uprawnia do wypłaty środków publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, podtrzymując decyzję o pomniejszeniu płatności bezpośrednich dla A Sp. z o.o. z powodu zawyżenia powierzchni oraz naruszenia przepisów ochrony roślin.

Upływ terminu przedawnienia dla zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich uniemożliwia dochodzenie ich zwrotu po jego zakończeniu, jeżeli przesłanki przerwania przedawnienia zostały błędnie zastosowane.

Termin przedawnienia dochodzenia roszczeń z tytułu nieprawidłowości powtarzających się przerywa każdy akt organu, który spełnia przesłanki określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95 i o którym należycie zawiadomiono stronę, co pozwala na bieżące restartowanie okresu przedawnienia.

W przypadku naruszenia obowiązków transportu drogowego przez nierejestrowanie działalności kierowcy w tachografie, gdy pojazd nie spełnia wymogów wyjątku określonego w art. 3 lit. g) rozporządzenia nr 561/2006, organy administracyjne mogą nałożyć karę pieniężną.

Brak tabliczki instalacyjnej, jako potwierdzenia legalizacji tachografu, podważa domniemanie dokonania przeglądu, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Uchylenie decyzji WSA było zasadne.

Zaniechanie złożenia wniosku kontynuacyjnego oraz informacji o dalszej realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego skutkuje ustaleniem kwoty nienależnie pobranych płatności, a tymczasowy areszt nie stanowi okoliczności 'siły wyższej', która zwalnia z tego obowiązku.

Poprawa projektu taryfy, zgodnie z art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, kończy poprzednie postępowanie administracyjne, wszczynając nowe. Organy administracyjne zobowiązane były do oceny kompletności i zgodności przedstawianego wniosku taryfowego z wymaganiami ustawy, co NSA uznał za prawidłowo zrealizowane.