Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nierozeznanie żądania organizacji społecznej o wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu przez organ administracji publicznej stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa wymagającym formalnego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Przewodniczącego KRRiT, podtrzymując decyzję WSA o stwierdzeniu rażącej bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku Fundacji B., a także utrzymując nałożone sankcje finansowe.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sytuacji, gdy mimo formalnego potwierdzenia wywozu towar faktycznie nie opuścił terytorium Unii Europejskiej, organ celny ma prawo unieważnić zgłoszenie celne po uprzednim zwolnieniu towarów.

Postanowienie wymaga uchylenia decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy bazującej wyłącznie na niesprawdzonej informacji organu ruchu drogowego; organy muszą prowadzić pełne postępowanie dowodowe, gdyż niekonstytucyjne przepisy nie mogą być podstawą decyzji administracyjnych.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania, co stanowiło rażące naruszenie prawa z uwagi na wymóg wydania postanowienia w sprawach, gdzie organizacje społeczne wnoszą o postępowania dotyczące interesu społecznego.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności z rażącym naruszeniem prawa w rozpatrzeniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co skutkuje nałożeniem obowiązku podjęcia decyzji oraz wymierzeniem grzywny i przyznaniem sumy pieniężnej.

Organ administracyjny zobowiązany jest wydać formalne rozstrzygnięcie w odniesieniu do wniosku organizacji społecznej, nawet w przypadku postępowań wszczynanych z urzędu, a jego zaniechanie stanowi rażącą bezczynność, naruszającą prawo strony do sądu i procedury odwoławczej.

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o postępowanie ws. naruszeń nadawcy z art. 18 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym nałożenie grzywny i przyznanie sumy pieniężnej na rzecz skarżącej Fundacji.

Organ administracji publicznej, zobowiązany do prowadzenia postępowania administracyjnego z urzędu, nie może pozostawiać wniosku bez formalnego rozpatrzenia, a bezczynność w tym zakresie uzasadnia wymierzenie mu sankcji finansowych.

Ustalenie, że skarżący nie prowadził samodzielnej działalności rolniczej, a jedynie pozorował jej charakter, współpracując z innymi, ilustruje celową koordynację działań w celu uzyskania sztucznych korzyści płatnościowych, co stanowi naruszenie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Komunikat systemowy potwierdzający wywóz towarów nie stanowi przesądzającego dowodu w sytuacji braku wiarygodnych dowodów rzeczywistego opuszczenia towarów poza obszar celny UE; zgłoszenie celne może zostać unieważnione.

Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w postępowaniu wszczynanym z urzędu, gdy skutecznie odnosi się do wniosku organizacji społecznej zgodnie z art. 31 k.p.a., zwłaszcza gdy zaistnieje żądanie wszczęcia postępowania o nałożenie kary na nadawcę.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie grzywny oraz zobowiązanie do formalnego rozpatrzenia wniosku zgodnie z art. 31 § 2 k.p.a.

Zaniechanie przez Przewodniczącego KRRiT rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania sankcyjnego na podstawie art. 53 u.r.t. stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, podlegającą kontroli sądowo-administracyjnej.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w rażącej bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania administracyjnego, co skutkuje zobowiązaniem do formalnego załatwienia sprawy oraz wymierzeniem grzywny administracyjnej.

Organ administracji po złożeniu wniosku przez organizację społeczną musi rozstrzygnąć o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania w formie postanowienia; bezczynność w tym zakresie może być uznana za rażące naruszenie prawa.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się rażącej bezczynności, niewłaściwie rozpatrując wniosek fundacji jako organizacji społecznej, co uzasadniało zobowiązanie do działania i nałożenie grzywny.

Skarga kasacyjna W.Z. dotycząca odmowy przyznania płatności na obszary z ograniczeniami naturalnymi została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość dotychczasowych decyzji, argumentując brak wyraźnych dowodów na samodzielne prowadzenie gospodarstwa zgodne z przepisami prawa unijnego i krajowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość ustaleń Sądu I instancji w zakresie odmowy usunięcia punktów karnych z ewidencji, podkreślając brak podstaw do kwestionowania zastosowanych przepisów prawa.