Osądzenie podwójnej karalności za czyny nieprzystające do tożsamości w myśl art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym. Dopuszczalność nałożenia odrębnych kar za specyficzne, różne naruszenia przepisów transportowych.

Przewóz osoby pojazdem bez odpowiedniego oznaczenia nie stanowi przewozu taksówką, lecz przewóz okazjonalny. Obowiązek posiadania licencji przewozowej nie wyłącza konieczności spełnienia wymogów formalnych dla uznania pojazdu za taksówkę.

Pojazd nieoznaczony jako taksówka nie jest przewozem taksówkowym mimo posiadania licencji, a przewóz okazjonalny wymaga stosownej licencji i spełnienia przepisów prawa o transporcie.

Licencja na przewóz osobowy taksówką nie uprawnia do wykonywania przewozu okazjonalnego bez wymaganej licencji, zaś nieodpowiednie oznaczenie i wyposażenie pojazdu wyłącza go spod ochrony przepisów ustawy o transporcie drogowym. Oddalono skargę kasacyjną T.B.

Przewóz okazjonalny samochodem osobowym, niespełniającym wymagań konstrukcyjnych przewidzianych dla tego rodzaju przewozu, wymaga osobnej licencji niż przewóz taksówką. Posiadanie licencji na przewóz taksówką nie uprawnia do wykonywania przewozów okazjonalnych.

Przewóz jednej osoby samochodem niewyposażonym i nieoznakowanym jako taksówka może być uznany za przewóz okazjonalny wymagający licencji, niezależnie czy pasażer tworzy grupę, w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym, a regulacje unijne nie mają tu zastosowania.

Rozpoznanie skargi kasacyjnej T. B. przez NSA wskazuje na prawidłowość decyzji administracyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającej kary pieniężne, gdyż brak jest podstaw do przyjęcia, iż naruszenia objęte są zakresem regulacji art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że WSA w Lublinie prawidłowo ocenił, iż skarżąca nienależnie pobrała środki finansowe z funduszy unijnych, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych nie wpływają na wynik sprawy, oddalając skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że brak naruszenia przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji dotyczącej zwrotu nienależnie pobranych płatności ONW.

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wyłącza podwójne karanie administracyjne jedynie w przypadku identyczności znamion czynu objętego różnymi załącznikami ustawy, co w analizowanej sprawie nie miało miejsca.

Na skutek skargi kasacyjnej T. B. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykonywanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji na przewóz okazjonalny oraz niespełnienie wymogów przewozu nie znoszą obowiązku nałożenia kary pieniężnej.

NSA uznaje, że przewóz pojazdem bez licencji na transport okazjonalny, w sytuacji gdy licencja na taksówkę jest nieważna, nie spełnia kryteriów legalności i uzasadnia karę pieniężną.

Rzeczywiste używanie znaku towarowego może być wykazane różnorodnymi dowodami potwierdzającymi jego użycie zarobkowe, w tym fakturami i umowami licencyjnymi. Dodanie elementu niezmieniającego odróżniającego charakter znaku nie wpływa na jego rzeczywiste używanie.

Zawieszenie obowiązków z art. 12a ustawy COVID-19 dotyczy jedynie przepisów proceduralnych okresowych i nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku zatrudniania kierowców posiadających zaświadczenia o braku przeciwwskazań zdrowotnych oraz odpowiednich kwalifikacji.

W przypadku braku włożenia karty kierowcy do tachografu, w sytuacji bezczynności kierowcy, mamy do czynienia z naruszeniem zasad użytkowania tachografu opisanym w lp. 6.3., a nie z ingerencją opisanym w lp. 6.2.1., co skutkuje obniżeniem wymiaru kary pieniężnej.

Oznaczenie "KWE" nie może być automatycznie uznane za niedystynktywne bez oceny jego zdolności odróżniającej w odniesieniu do konkretnych towarów i usług oraz analizy jego postrzegania przez właściwy krąg odbiorców.

Decyzja o zawieszeniu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika w oparciu o nieprawomocną decyzję o utracie dobrej reputacji jest przedwczesna i narusza przepisy prawa administracyjnego. Organ powinien rozpatrzyć wniosek o zawieszenie postępowania w tym kontekście.