Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że obowiązek zapewnienia trwałego i widocznego oznakowania pojazdu przewożącego odpady spoczywa na przedsiębiorcy, a brak przesłuchania kierowcy nie stanowi wady postępowania administracyjnego, jeśli zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na naruszenie przepisów.

Cysterna hermetyczna L4BH, będąca przedmiotem skargi, nie wymaga zaworów podciśnieniowych ani zabezpieczeń antyognistych zgodnie z przepisami ADR, co uniemożliwia nałożenie sankcji administracyjnej. NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Wymagalność uiszczenia opłaty elektronicznej nie może być przypisana użytkownikowi, gdy braki w regulacji prawnej uniemożliwiają jednoznaczne określenie obowiązków administracyjnoprawnych związanych z rejestracją i użytkowaniem urządzeń poboru opłat.

Niedoskonałości regulacji dotyczących systemu elektronicznego poboru opłat oraz brak wyraźnych obowiązków administracyjnoprawnych użytkownika dróg nie mogą być podstawą do przypisania mu odpowiedzialności za nieuiszczenie tych opłat.

W sprawie dotyczącej nieuiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd po drodze krajowej, sąd uchylił wyrok WSA i wskazał na konieczność uwzględnienia niekompletności ówczesnej regulacji prawnej, co uniemożliwia przypisanie automatycznej odpowiedzialności sankcyjnej użytkownikowi z powodu posiadania dwóch urządzeń viaBOX.

Przewóz osób wykonywany samochodem osobowym, bez spełnienia wymogów określonych w art. 18 ust. 4b ustawy o transporcie drogowym, narusza przepisy dotyczące przewozów okazjonalnych, uzasadniając nałożenie kary pieniężnej.

Sąd uznał, że przewóz osób bez licencji stanowi naruszenie prawa, nawet bez formalnej działalności gospodarczej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej.

Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji lub zezwolenia, nawet gdy nie nosi cech trwale prowadzonej działalności gospodarczej, podlega sankcjom przewidzianym w ustawie o transporcie drogowym, jeżeli działalność wykazuje cechy przewidziane ustawowo dla transportu drogowego.

Przewóz okazjonalny wymaga odpowiedniej licencji nawet przy odpłatności przez aplikację, a naruszenia konstrukcyjne skutkują sankcją. Skarga kasacyjna jest bezpodstawna.

Decyzja o przyznaniu renty strukturalnej oparta na niekompletnych danych oraz brak uchybienia po stronie organów odpowiedzialnych przy wydawaniu zaświadczeń wykluczają możliwość zwolnienia z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności rolniczych.

Skarga na zatwierdzenie projektu organizacji ruchu, mającego charakter aktów ogólnych i abstrakcyjnych wydanych przez GDDKiA, jest niedopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Działania polegające na przewozie osób bez wymaganych uprawnień medycznych i psychologicznych należało zakwalifikować jako naruszenie ustawy o transporcie drogowym uzasadniające nałożenie kary pieniężnej. Skarga kasacyjna oparta na zarzutach błędnej kwalifikacji faktycznej i prawnej nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zatwierdzenie projektu organizacji ruchu, mającego na celu ochronę pieszych poprzez ustawienie słupków ograniczających ruch pojazdów, stanowi działanie zgodne z prawem i potrzebami społeczności lokalnej, nawet jeśli wiąże się z pewnymi niedogodnościami dla właścicieli nieruchomości prowadzących działalność gospodarczą.

Działalność przewozu osób za pośrednictwem aplikacji mobilnych, takich jak Bolt, podlega regulacjom prawnym dotyczącym krajowego transportu drogowego, które wymagają posiadania odpowiednich licencji i spełnienia przewidzianych ustawowo wymogów. Brak ich spełnienia może skutkować nałożeniem odpowiednich kar administracyjnych.

W świetle art. 165 ust. 7 p.w.KAS, decydent w KAS nie jest zobowiązany do składania wszystkim funkcjonariuszom propozycji zatrudnienia, a decyzja ta powinna uwzględniać kwalifikacje i dotychczasową służbę, nie konieczność redukcji etatów.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez odpowiednich badań lekarskich i psychologicznych oraz za brak wymaganej licencji nie stanowi naruszenia zasady jednokrotności ukarania w świetle art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.

Karę pieniężną za nieuzupełnienie danych przewoźnika i środka transportu w SENT przed przewozem można nałożyć nawet gdy przewoźnik jest także odbiorcą. Uzupełnienie danych w trakcie kontroli nie sanowało naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując obowiązek aktualizacji zgłoszenia SENT przez przewoźnika oraz zasadność nałożonej kary pieniężnej.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów wymaga należytego uwzględnienia zasady proporcjonalności oraz dokładnej analizy przesłanek ważnego interesu przewoźnika i interesu publicznego.

Sąd orzeka, iż przesłanie decyzji administracyjnej w formie skanu poprzez e-PUAP, nieopatrzonego podpisem elektronicznym, nie spełnia wymogów formalnych. Tym samym taka decyzja nie wchodzi do obrotu prawnego.