Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak uzasadnionych wątpliwości co do świadectwa EUR.1 uniemożliwiał odmowę preferencji celnych. Wyłącznie władze kraju eksportu są uprawnione do weryfikacji pochodzenia towarów.

W postępowaniu wznowieniowym dotyczącym płatności ekologicznych, rolnik musi wykazać posiadanie i rzeczywiste użytkowanie gruntów. Wadliwości postępowania administracyjnego i brak faktycznego użytkowania wykluczają przyznanie płatności.

Dla odmowy przyznania preferencji celnej, organy celne muszą wykazać uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności dokumentów. Brak takich wątpliwości uniemożliwia odmowę ze względu na wynik weryfikacji świadectwa pochodzenia.

Unieważnienie egzaminu państwowego na prawo jazdy jest zasadne, gdy nieprawidłowości proceduralne mają istotny wpływ na wynik, a decyzje organów administracyjnych podtrzymujące takie unieważnienie, jako zgodne z przepisami ustawy o kierujących pojazdami, zasługują na akceptację.

Skarga kasacyjna D.Z. została oddalona z uwagi na brak zasługujących na uwzględnienie zarzutów oraz niedowiedzenie faktycznego prowadzenia działalności rolniczej przez skarżącego. Decyzja o wznowieniu postępowania w przedmiocie przyznania płatności ONW została uznana za prawidłową.

Zakwestionowanie przeniesienia własności pojazdu i wykazanie, że faktura była wystawiona przez osobę nieumocowaną, stanowi podstawę do wznowienia postępowania rejestracyjnego. Organ administracyjny zobowiązany jest do odmowy rejestracji, gdy stan faktyczny posiadanych dowodów budzi wątpliwości co do prawa własności pojazdu.

Dopuszczalne jest nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym na podstawie wyników wstępnej kontroli technicznej, która na podstawie rozporządzenia MSWiA z 2019 r. wykazała usterkę hamulcową o niebezpiecznym charakterze.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność kary pieniężnej za naruszenie przepisów o przewozie drogowym, uznając, że pojazd nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego. Oddalając skargę kasacyjną, sąd podkreślił prawidłowość wyroku WSA i decyzji inspekcji transportu.

Klasyfikacja taryfowa obuwia męskiego o cholewkach zakrywających kostkę wymaga interpretacji znaczenia "łydka" w kontekście potocznym, anatomicznym i branżowym, zgodnie z Nomenklaturą Scaloną i przepisami UE.

Opłaty licencyjne, które są warunkiem sprzedaży importowanych towarów, zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. c UKC, muszą być wliczone do wartości celnej, nawet jeśli są ponoszone pośrednio. Interpretacja niezgodna z literalnym brzmieniem przepisu jest niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ustawy o transporcie drogowym jest zgodna z prawem; oddala skargę kasacyjną C. Sp. z o.o. oraz potwierdza poprawność stosowania przepisów bez potrzeby notyfikacji w UE.

Członek zarządu spółki jest odpowiedzialny za jej zaległości podatkowe tylko wtedy, gdy wykaże się, że w okresie pełnienia funkcji istniały przesłanki zgłoszenia upadłości spółki, a przesłanki takie nie zostały wykazane w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA oraz decyzje organów celnych z powodu błędnej wykładni pojęcia "łydka" w kontekście klasyfikacji taryfowej, podkreślając konieczność uwzględnienia znaczenia branżowego oraz wieloźródłowych definicji słownikowych.

Klasyfikacja taryfowa obuwia wymaga uwzględnienia specyfiki językowej oraz branżowej, a nie opiera się wyłącznie na potocznym rozumieniu terminologii związanej z cechami towarów.

Opłaty licencyjne z tytułu sublicencji mogą stanowić integralną część wartości celnej towarów, jeśli sprzedaż importowanych towarów bezpośrednio lub pośrednio jest uzależniona od ich uiszczenia, co potwierdza ich włączenie zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. c UKC.

Opłaty licencyjne uiszczane pośrednio za sprzedawane towary muszą być doliczane do ich wartości celnej, jeśli są warunkiem sprzedaży, zgodnie z art. 71 ust. 1 lit. c UKC. Importer nie może pomijać tych opłat, chcąc zaniżyć wartość celną. NSA uznał, że takie działania stanowią obejście przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o., potwierdzając prawidłowość wznowienia postępowania rejestracyjnego pojazdu oraz uchylenie decyzji rejestracyjnej z powodu nieprawidłowości faktury VAT, jako wystawionej przez osobę nieuprawnioną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej obuwia konieczna jest dogłębna analiza i wykładnia pojęcia "łydka", z uwzględnieniem potocznego i branżowego rozumienia, co jest niezbędne do przyjęcia właściwego kodu CN, w kontekście przepisów prawa materialnego.

Przedsiębiorca wykonujący przewóz okazjonalny samochodem osobowym nie spełniającym kryteriów konstrukcyjnych dla pojazdów przewidzianych w art. 18 ust. 4a u.t.d. podlega sankcji nałożonej zgodnie z u.t.d., jeżeli przewóz ten nie spełnia warunków wymienionych w art. 18 ust. 4b u.t.d.

Zarządzający transportem ponosi administracyjną odpowiedzialność za naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym, niezależnie od umów cywilnoprawnych z przewoźnikiem.

Spółdzielnia W. nie posiada legitymacji materialnej do żądania stwierdzenia nieważności decyzji o ustanowieniu użytkowania wieczystego, brak dowodów interesu prawnego wyklucza uznanie za stronę postępowania.

Do uzyskania statusu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji konieczne jest wykazanie interesu prawnego, nie zaś interesu faktycznego. Brak legitymacji materialnej skutkuje odmową rozpatrzenia skargi kasacyjnej.