Postępowanie aktualizacyjne umarza się tylko, gdy nie zostało skutecznie wszczęte przed 1.01.2019 r.; w przypadku skutecznego wszczęcia, dopuszczalna jest droga sądowo-administracyjna z uwagi na charakter decyzji administracyjnej umarzającej postępowanie.

Postępowania dotyczące aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, wszczęte po 5 października 2018 r., ale nieskuteczne wobec 1 stycznia 2019 r., podlegają umorzeniu zgodnie z art. 4 ustawy zmieniającej, stosując właściwość procedury administracyjnej.

NSA stwierdził, że oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż skarżący nie wykazał przesłanek posiadania działek rolnych, które są kluczowe dla przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i rolno-środowiskowo-klimatycznego.

Postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, wszczęte po 5 października 2018 r., któremu do 1 stycznia 2019 r. nie doręczono skutecznie wypowiedzeń opłat wszystkim użytkownikom, podlega umorzeniu zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Postępowanie dotyczące aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, niezakończone przed 1 stycznia 2019 r., należy umorzyć jako bezprzedmiotowe, z uwagi na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

W przypadku postępowania aktualizacyjnego umorzenie jest bezpodstawne, jeżeli nie spełniono przesłanek związanych z doręczeniem wypowiedzeń opłat rocznych wszystkim współużytkownikom przed przekształceniem prawa użytkowania wieczystego na prawo własności.

Odpowiedzialność wspólników spółki cywilnej za administracyjną karę pieniężną, wynikająca z przepisów ustawy, jest zawsze solidarna, nawet przy braku takiego wskazania w decyzji administracyjnej.

W przypadku naruszenia polegającego na wykonywaniu transportu bez wymaganego zezwolenia, brak doręczenia licencji przed kontrolą nie uzasadnia zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., a decyzja o nałożeniu kary pieniężnej jest zgodna z przepisami u.t.d.

Skarga kasacyjna M.K. dotycząca kary za brak opłaty elektronicznej za przejazd została oddalona z uwagi na brak dowodzenia istotnych naruszeń prawa materialnego lub procesu, które mogłyby wpłynąć na wynik postępowania.

Skarga kasacyjna jest niezasadna, gdyż nie wykazano istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy; nie ma podstaw do zastosowania art. 189f k.p.a. w przypadku deliktu jednoczynowego. Prawidłowe ustalenia faktyczne i zgodność z prawem uzasadniają nałożoną karę pieniężną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku naruszenia obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd drogą krajową, nie znajduje zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Decyzja organu o nałożeniu kary pieniężnej została uznana za zgodną z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż znak towarowy "Pasztet Drobiowy Walichnowy MARKO" był używany w sposób rzeczywisty, co skutkuje oddaleniem wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na ten znak z powodu nieużywania (art. 169 p.w.p.).

Zawieszenie postępowania administracyjnego przez Urząd Patentowy RP z powodu sporu cywilnoprawnego dotyczącego prawa do wspólnego znaku towarowego jest uzasadnione prawnymi ograniczeniami kompetencyjnymi organu administracyjnego.

Decyzja kolegium umarzająca postępowanie w przedmiocie aktualizacji opłaty wieczystej podlega kontroli sądu administracyjnego, niezależnie od przesłanek doręczenia wypowiedzeń przed 1 stycznia 2019 roku.

Postępowania dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste, nie zakończone przed 1 stycznia 2019 r. i nieskutecznie wszczęte do tej daty, podlegają umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 4 ustawy zmieniającej.

Decyzja o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego opłaty za użytkowanie wieczyste jest zgodna z prawem, jeśli nie dopełniono doręczenia wypowiedzenia przed 1 stycznia 2019 r.; skarga kasacyjna oddalona. NSA potwierdza właściwość sądu administracyjnego w tej sprawie.

Skarga kasacyjna odnosząca się do decyzji odmownej w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej podlega oddaleniu, gdy brak jest rzeczywistych podstaw opartych na naruszeniu prawa proceduralnego lub materialnego, a skarżący nie ma faktycznego posiadania gruntów objętych wnioskiem.

Zasadne jest zawieszenie postępowania administracyjnego dotyczącego zmiany w rejestrze znaku towarowego do czasu prawomocnego ustalenia prawa do znaku przez sąd powszechny, co jest zagadnieniem wstępnym warunkującym możliwość zmiany wpisu.