Sąd odmówił uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżącego, potwierdzając zasadność nałożonej kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, z uwagi na wyczerpanie przez skarżącego znamion przewozu okazjonalnego bez wymaganych licencji.
NSA uchylając wyrok WSA stwierdził, że decyzje organów administracji w zakresie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie zostały wystarczająco uzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając potrzebę pełnej analizy zgodności z prawem użytych przyrządów metrologicznych.
Cofnięcie skargi kasacyjnej przez stronę jest skuteczne i dopuszczalne na mocy art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a., co uzasadnia umorzenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zwrot wpisu sądowego.
Rejestracja pojazdu bez uzyskania oświadczenia producenta o homologacji po zmianach konstrukcyjnych, zgodnie z § 18 ust. 6 pkt 2 r.r.p., stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji o rejestracji.
Jeżeli ustawa o transporcie drogowym w art. 92c przewiduje własną instytucję niewszczęcia lub umorzenia postępowania prowadzącą do uwolnienia przewoźnika od administracyjnej kary pieniężnej, stanowi ona regulację odrębną w rozumieniu art. 189a § 2 k.p.a. i wyłącza stosowanie art. 189f k.p.a. O wyłączeniu decyduje tożsamość skutku w postaci zwolnienia od kary, a nie różnica konstrukcji procesowej tych
Ustalenie przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku służbowego sędziego
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Opolu z powodu błędnego kwestionowania legalności urządzeń pomiarowych i niewłaściwej oceny dowodów, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Dokonanie przez Starostę rejestracji pojazdu w wyniku rażącego naruszenia § 14 ust. 4 pkt 2 r.r.p., bez oświadczenia homologacyjnego producenta, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej wydanej na podstawie nieważnego dowodu rejestracyjnego, który stał się taki na skutek wcześniejszego stwierdzenia nieważności decyzji, jest zgodne z prawem i słuszne z uwagi na brak podstawy prawnej do skutecznej rejestracji pojazdu.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jest uzasadnione rażącym naruszeniem prawa, polegającym na zarejestrowaniu pojazdu o zmienionych parametrach technicznych bez zgody producenta, co naruszałoby zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Rejestracja pojazdu z naruszeniem przepisu § 14 ust. 4 pkt 2 r.r.p., polegająca na braku oświadczenia o homologacji od producenta, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności takiej rejestracji.
Decyzja WSA uchylająca nałożenie kary pieniężnej jest wadliwa; NSA nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, iż brak zezwolenia kategorycznie wyklucza egzonerację.
Decyzja administracyjna o nałożeniu kary pieniężnej na przewoźnika wymaga zachowania procedur kontrolnych zgodnych z przepisami, których niewłaściwa kwalifikacja proceduralna może prowadzić do jej wadliwości. Niewłaściwa kontrola i błędna podstawa prawna skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w postępowaniu nadzwyczajnym.
Cudzoziemiec, ubiegający się o zezwolenie na nabycie nieruchomości w Polsce, musi wykazać trwałe więzi z Polską. Legalny pobyt na podstawie specustawy ukraińskiej nie wystarcza do potwierdzenia takich więzi.
Nieposiadanie świadectwa kierowcy przy sobie podczas kontroli nie stanowi naruszenia skutkującego karą, jeśli świadectwo było ważne i wydane. Odpowiedzialność administracyjna przewoźnika wymaga całkowitego braku ważnego świadectwa, a nie jedynie czasowego braku jego okazania.
Przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji jest niemożliwe, jeśli strona złożyła go po ustawowym czasie określonym w art. 58 § 2 k.p.a., mimo wiedzy o wydaniu decyzji w okresie pandemii.
Decyzja stwierdzająca nieważność rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, jest zgodna z prawem. Zmiany konstrukcyjne pojazdu bez wymaganego oświadczenia homologacyjnego uzasadniają stwierdzenie nieważności rejestracji.