Przy identyczności towarów, podobieństwo znaku zgłoszonego GERDIN MAX do wcześniejszych znaków VERDIN, zarówno wizualne, jak i fonetyczne, skutkuje ryzykiem konfuzji wprowadzającym konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów.

Obowiązujące przepisy nie przewidują automatycznej odmowy wpisu na listę aplikantów adwokackich z uwagi na toczące się postępowanie karne. Organy winny dokonać całościowej oceny rękojmi kandydata na podstawie wszystkich okoliczności, a nie wyłącznie na podstawie złożonego oświadczenia.

Odpowiedzialność przewoźnika za brak oznakowania pojazdu wykonującego przewóz odpadów nie może być wyłączona na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d., gdy zamknięcie tablicy "ODPADY" wynikało z normalnych warunków ruchu pojazdu.

Decyzja Starosty z dnia 2 listopada 2018 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter, została wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a prawa o ruchu drogowym oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia jest nieważna, gdyż homologacja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych musi być potwierdzona przez producenta lub jego przedstawiciela.

Mając na względzie zasady postępowania administracyjnego oraz obowiązki dowodowe stron, uchylenie decyzji przyznającej płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną z uwagi na nieuwzględnienie braku tytułu prawnego do gruntów publicznych było zgodne z prawem i zasadami proporcjonalności.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wymaganych dokumentów od producenta w zakresie homologacji powoduje, że taka decyzja administracyjna nie może być utrzymywana w mocy. NSA podtrzymuje stanowisko o nieważności tego aktu.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r., była nieważna. Skarżący dokonując zmian konstrukcyjnych nie stał się producentem, nie mogąc przedstawić wymaganej homologacji od rzeczywistego producenta.

Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, gdy nie stwierdzono naruszenia przepisów przez Sąd pierwszej instancji oraz gdy doręczenie orzeczenia uznano za skuteczne, pomimo argumentów dotyczących niewłaściwego adresu odbiorcy.

Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów technicznych i bez zgody producenta, naruszająca obowiązujące przepisy, stanowi przesłankę do stwierdzenia jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa.

Art. 20 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wymagający tytułu prawnego do działek Skarbu Państwa dla przyznania płatności, jest zgodny z prawem unijnym i krajowym. NSA uznał brak tytułu prawnego przez P. Sp. z o.o. jako zasadny powód odmowy płatności.

Rejestracja pojazdu po istotnych zmianach technicznych, bez oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zgodnie z nowymi danymi, stanowi rażące naruszenie prawa. Taka decyzja o rejestracji nie może być akceptowana i winna zostać unieważniona ze względu na kwalifikowane naruszenie przepisów dotyczących procedur homologacyjnych.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu była zgodna z prawem, gdyż pojazd zarejestrowano z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej homologacji technicznej. Brak niezbędnego oświadczenia producenta unieważnia rejestrację.

Dla przyznania płatności bezpośrednich do gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa uzasadniona jest konieczność posiadania przez rolnika tytułu prawnego do tych gruntów. Warunek ten jest zgodny z przepisami unijnymi i Konstytucją RP.

Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.

Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Wartość celna towaru może być obliczona metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości, a dodatkowe wyjaśnienia importera nie rozwiewają tych wątpliwości.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego ustalania kursów tej waluty na potrzeby przeliczenia zarówno wypłaconego kapitału, jak i spłacanych rat, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i kształtują główne świadczenia stron umowy kredytu. Stwierdzenie abuzywności tych klauzul skutkuje nieważnością