Brak możliwości zaskarżenia postawienia sądu w przedmiocie zabezpieczenia przez osobę, która nie jest stroną postępowania rozpoznawczego i której przepisy nie przyznają przymiotu strony postępowania zabezpieczającego

Nałożenie kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd zespołem pojazdów o masie całkowitej powyżej 3,5 tony było zgodne z prawem. Oznakowanie drogi S10 spełniało wymogi prawa, a na użytkownikach ciąży obowiązek znajomości przepisów dotyczących opłat drogowych.

Procedura dopuszczenia do obrotu towaru sprowadzonego z Chin nie uzasadnia zwrotu uiszczonego cła na zasadzie słuszności, w przypadku gdy nie wykazano, że przedsiębiorstwo znajduje się w wyjątkowej sytuacji w porównaniu z innymi podmiotami, mimo zaistnienia konfliktu zbrojnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wybór procedury celnej oraz przyjęcie określonego ryzyka handlowego przez przedsiębiorcę wyklucza zastosowanie zasady słuszności w zakresie zwrotu cła według art. 120 UKC, jeżeli brak jest szczególnych okoliczności wskazujących na wyjątkową sytuację skarżącego.

Brak uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd drogą krajową uzasadnia nałożenie kary pieniężnej na użytkownika, który zaniedbał swoje obowiązki rejestracyjne dotyczące urządzenia viaBox, co nie jest usprawiedliwione kwestionowaniem prawidłowości działania systemu poboru opłat.

W sprawach naruszeń przepisów transportowych, zastosowanie ma art. 92c ust. 1 utd, specyficzne wyłączne przesłanki zwalniające z odpowiedzialności administracyjnej, do egzoneracji niezbędne jest wykazanie okoliczności wyjątkowych. Decyzja o utrzymaniu kary administracyjnej uzasadniona brakiem staranności przewoźnika.

Podmiot, wykonujący zarówno przewóz drogowy, jak i inne czynności związane z przewozem, odpowiada według zasad przewidzianych w art. 92a ust. 5 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym, co umożliwia ograniczenie kary do 40 000 zł.

W sytuacji identyczności towarów, ocena konfuzyjnego podobieństwa znaków towarowych wymaga zaostrzonej analizy. Słaby charakter odróżniający znaków oraz podwyższony poziom uwagi konsumentów mogą niwelować ryzyko wprowadzenia w błąd, wykluczając spełnienie przesłanek art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p.

Zgodność krajowych przepisów o zawieszeniu wydawania świadectw kierowców z prawem unijnym potwierdza prawo organów do nakładania sankcji przy poważnych naruszeniach, w tym za podanie nieprawidłowych informacji we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy.

Organ administracji, analizując odpowiedzialność za naruszenie przepisów transportowych, musi rzetelnie rozważyć wszystkie przedstawione środki dowodowe mogące wykazać okoliczności wyłączające tę odpowiedzialność, w tym oświadczenia uczestników sprawy, gdyż ich pominięcie stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.

NSA potwierdził zasadność unieważnienia egzaminu na prawo jazdy przez organy administracyjne z uwagi na brak bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, pomimo formalnego niezastosowania się do oznakowania. Nieprawidłowe oznakowanie nie może stanowić podstawy do negatywnego wyniku egzaminu.

Sąd potwierdza, że unieważnienie egzaminu państwowego na prawo jazdy na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. jest zasadne, gdy przerwanie egzaminu nastąpiło bez podstawowego wykazania bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia uczestników ruchu.

Odmowa udzielenia zezwolenia na nabycie nieruchomości z powodów bezpieczeństwa narodowego, bez przedstawienia pełnej dokumentacji do sądu, narusza przepisy procesowe i prawa do skutecznej kontroli sądowej. Skarga kasacyjna Ministra została oddalona, a rozstrzygnięcie I instancji utrzymane.