Dwuletni termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, należy interpretować jako odnoszący się do daty wydania decyzji, a nie jej doręczenia.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, mające na celu zakłócenie prawa do znaku towarowego używanego przez inny podmiot o ugruntowanej pozycji rynkowej, uzasadnia jego unieważnienie na podstawie art. 164 ust. 1 pwp w zw. z art. 129¹ ust. 1 pkt 6 pwp.

Środki uzyskane z refundacji wywozowej mogą zostać zakwalifikowane jako nienależnie pobrane, jeśli nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia produktów zgodnego z wymaganiami rozporządzenia UE. WSA prawidłowo podtrzymał decyzje administracyjne w tej materii.

Refundacja wywozowa przyznana na podstawie zgłoszeń celnych uznanych za nienależne z uwagi na brak jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa wołowego była prawidłowo zakwalifikowana jako nienależnie pobrana w rozumieniu przepisów wspólnotowych oraz krajowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że nieprawidłowości w ustaleniu pochodzenia produktów wykluczają możliwość przyznania refundacji wywozowych, co skutkuje uznaniem środków za nienależnie pobrane.

Stwierdzenie jednego najpoważniejszego naruszenia przez przewoźnika drogowego nie może automatycznie powodować utraty jego dobrej reputacji bez uprzedniej rzetelnej i kompleksowej analizy wszystkich przesłanek i zasady proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego osób bez odpowiednich uprawnień oraz pojazdem niezgodnym z wymogami ustawy o transporcie drogowym jest prawnie uzasadnione. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Sąd kasacyjny prawidłowo oddalił skargę kasacyjną spółki, potwierdzając zasadność kary administracyjnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, przy czym postępowanie zakończono skutecznie przed upływem terminu przedawnienia.

Brak pieczęci imiennej na świadectwie autentyczności tytoniu nie uzasadnia odmowy jego uprzywilejowanego traktowania taryfowego, jeśli świadectwo spełnia inne wymogi wskazane w przepisach unijnych dotyczących poświadczania autentyczności produktu.