Nie można kwalifikować łamania zakazu prowadzenia pojazdów jako okoliczności obniżającej wysokość zadośćuczynienia za krzywdę, jeżeli naruszenie to nie pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z wypadkiem. Zadośćuczynienie winno być ustalane w oparciu o obiektywne przesłanki krzywdy.

Wysokość sumy gwarancyjnej dla umów obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych określona w przepisach obowiązujących w chwili orzekania nie może stanowić jedynego kryterium waloryzacji na podstawie art. 3571 k.c.

Sąd orzeka, iż przesłanie decyzji administracyjnej w formie skanu poprzez e-PUAP, nieopatrzonego podpisem elektronicznym, nie spełnia wymogów formalnych. Tym samym taka decyzja nie wchodzi do obrotu prawnego.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów wymaga należytego uwzględnienia zasady proporcjonalności oraz dokładnej analizy przesłanek ważnego interesu przewoźnika i interesu publicznego.

Karę pieniężną za nieuzupełnienie danych przewoźnika i środka transportu w SENT przed przewozem można nałożyć nawet gdy przewoźnik jest także odbiorcą. Uzupełnienie danych w trakcie kontroli nie sanowało naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując obowiązek aktualizacji zgłoszenia SENT przez przewoźnika oraz zasadność nałożonej kary pieniężnej.

W przypadku naruszeń ustawy SENT, organy administracyjne winny omawiać przesłanki interesu publicznego, z uwzględnieniem proporcjonalności kary, jej prewencyjnego celu oraz całokształtu okoliczności sprawy, aby uniknąć nieproporcjonalnego nakładania sankcji.

Rozstrzygnięcie NSA: Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniach dotyczących nałożenia kar pieniężnych na podstawie ustawy SENT. Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. została oddalona.

Wezwanie do przedstawienia środka transportu nie jest decyzją administracyjną i nie wymaga sformalizowanego doręczenia. Następuje poprzez system SENT i staje się skuteczne z chwilą nadania numeru referencyjnego. Kary związane są bezpośrednio z każdym zgłoszeniem SENT.

Ogłoszenie upadłości generalnego wykonawcy, wywołujące skutek w postaci postawienia jego zobowiązań w stan wymagalności na podstawie art. 91 ust. 1 Prawa upadłościowego, nie powoduje automatycznej wymagalności zobowiązań inwestora (zamawiającego) jako odpowiedzialnego solidarnie za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcom na podstawie art. 6471 § 5 k.c.

Nieuzasadnione stosowanie automatyzmu w nakładaniu kar pieniężnych za drobne błędy formalne w zgłoszeniach SENT, które nie stanowią zagrożenia interesu Skarbu Państwa, jest sprzeczne z interesem publicznym oraz zasadą proporcjonalności.

Sąd Najwyższy orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej J.P. z uwagi na bezzasadność roszczeń dotyczących odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody w mieniu zatrzymanym w ramach dochodzenia karnego, uznając zarzuty przedawnienia oraz legalność czynności władczych realizowanych przez organy publiczne.

Obowiązek zwrotu bezpodstawnego wzbogacenia nie powstaje, gdy osoba trzecia otrzymała środki pieniężne zgodnie z umową, a następnie na polecenie uprawnionego przekazała je w całości innym podmiotom, nie uzyskując z tego tytułu żadnej korzyści majątkowej.

NSA utrzymuje orzeczenie WSA uchylające decyzje administracyjne z powodu błędnej wykładni pojęcia 'interes publiczny'. Decyzje nałożenia kary pieniężnej wymagają indywidualnej oceny okoliczności sprawy zgodnie z zasadą proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w razie problemów technicznych uniemożliwiających doręczenie decyzji elektronicznej, możliwe jest jej doręczenie w formie wydruku zawierającego informację o podpisie elektronicznym, bez potrzeby podpisu własnoręcznego.

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot sporu jest określony treścią decyzji organu rentowego i zakresem wniesionego od niej odwołania. W sprawie, w której przedmiotem zaskarżonej decyzji organu rentowego jest wyłącznie kwestia podlegania danej osoby tytułowi ubezpieczenia społecznego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, sąd ubezpieczeń społecznych nie może orzec o wysokości