Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w przypadku naruszeń w zgłoszeniach SENT, kara pieniężna może być złagodzona przy oczywistym błędzie, lecz odstąpienie od jej nałożenia wymaga wykazania ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego, czego w analizowanej sprawie nie wykazano.
Decyzja organu administracyjnego doręczona w formie skanu bez podpisu kwalifikowanego nie wchodzi do obrotu prawnego, uniemożliwiając skuteczne wniesienie odwołania (art. 210 § 1 pkt 8 O.p.; Naczelny Sąd Administracyjny).
Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż brak wykazania przez skarżącą wystąpienia przesłanek ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego, uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 184 p.p.s.a.
W razie przyznania od Skarbu Państwa adwokatowi z urzędu na jego wniosek kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie procesu jedynie w części, sąd oddala ten wniosek w pozostałym zakresie.
Dodatkowe świadczenie pieniężne dla osób wykonujących zawody medyczne w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych pacjentom z podejrzeniem lub zakażeniem SARS-CoV-2, przewidziane w umowie między podmiotem leczniczym a Narodowym Funduszem Zdrowia wykonującej Polecenie Ministra Zdrowia, stanowi świadczenie sui generis wynikające z umowy o świadczenie na rzecz osoby trzeciej (art. 393 k.c.), a nie świadczenie
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, jeśli doręczenie decyzji organu podatkowego w formie skanu bez podpisu kwalifikowanego nie spełnia wymagań formalnych dla dokumentu elektronicznego, co uzasadnia jej uznanie za niedoręczoną zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.
W przypadku stwierdzenia naruszeń ustawy SENT, uniemożliwiających zgodne z przepisami monitorowanie przewozu towarów, zachodzi podstawowy interes publiczny do ukarania podmiotu, a organy mają prawo odmówić odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.
Skarga kasacyjna M.M. została oddalona, ponieważ proceduralne uchybienia organu nie miały wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Błędne zatytułowanie pisma przez organ nie wymagało powtórnego wezwania do usunięcia braków, gdyż istota wezwania była jednoznaczna i wystarczająca dla prowadzenia postępowania.
Skarga kasacyjna zostaje oddalona, gdyż decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za niewypełnienie obowiązków ustawy SENT jest zgodna z prawem, a ocena interesu publicznego i interesu przewoźnika została dokonana prawidłowo.
Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązków ustawy SENT i usunięcie zamknięć urzędowych, co nie może być usprawiedliwione niewiedzą pracowników, a skarga nałożoną karę, nawet oparta o dowód niewiedzy, podlega oddaleniu.
Wadą istotną w rozumieniu art. 560 § 4 k.c. jest nie tylko wada uniemożliwiająca korzystanie z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem, ale także wada powodująca istotny dyskomfort w użytkowaniu, przy czym kryterium oceny istotności wady stanowią oczekiwania typowego (przeciętnego) nabywcy, a nie subiektywna ocena konkretnego kupującego, a w przypadku samochodu osobowego za wady istotne należy uznać niestabilność
Z przepisów art. 11 p.p.s.a. wynika, że sąd administracyjny jest związany ustaleniami wyroków karnych dotyczących faktów. Odmowa przyznania płatności rolnikowi M.P. była zasadna w związku z prawomocnym skazaniem za sztuczne tworzenie warunków dla uzyskania korzyści finansowych.
Brak indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, wynikający z ogólnego wrażenia analogicznego do wcześniej opublikowanych wzorów wspólnotowych, stanowi podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji na podstawie art. 104 ust. 1 p.w.p.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że ustalenia z prawomocnego wyroku karnego, dotyczące stworzenia przez skarżącego sztucznych warunków do uzyskania nienależnych płatności, wiążą sąd administracyjny oraz czynią bezzasadnymi zarzuty skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny, akceptując ustalenia karne, uznał decyzję administracyjną za prawidłową, oddalając skargę kasacyjną i potwierdzając legalność odmowy płatności rolno-środowiskowej, ze względu na stworzenie sztucznych warunków do ich uzyskania.
Wniosek o przyznanie płatności musi być złożony elektronicznie za pomocą aplikacji eWniosekPlus; brak tej formy jest uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania. (art. 61a § 1 k.p.a.)
Działania M. P., polegające na utworzeniu sztucznych warunków przez fikcyjne gospodarstwa rolne, w celu uzyskania nienależnych płatności ONW, są sprzeczne z przepisami Rozporządzenia nr 1307/2013 i 1306/2013, co uzasadniało odmowę przyznania tych płatności przez organy administracyjne oraz jej utrzymanie przez sądy administracyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność uchwały Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania M.P. płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, działając w związaniu z ustaleniami wyroku karnego i potwierdzając zgodność decyzji organu administracyjnego z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził skuteczność wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych okoliczności prowadzących do uchylenia wcześniejszych decyzji przyznających wsparcie, zgodnie z art. 145 k.p.a. Związanie wyrokiem karnym potwierdzającym zarzuty oszustwa wykluczało odmienne ustalenia w postępowaniu administracyjnym.
W razie prawomocnego skazania za przestępstwo pozorowania działalności rolniczej, organy administracyjne mogą wznowić postępowanie i odmówić płatności w ramach wsparcia bezpośredniego, opierając się na ustaleniach sądów karnych, przy braku prawa do ponownej analizy tych ustaleń przez sądy administracyjne.