Stwierdzenie jednego najpoważniejszego naruszenia przez przewoźnika drogowego nie może automatycznie powodować utraty jego dobrej reputacji bez uprzedniej rzetelnej i kompleksowej analizy wszystkich przesłanek i zasady proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego osób bez odpowiednich uprawnień oraz pojazdem niezgodnym z wymogami ustawy o transporcie drogowym jest prawnie uzasadnione. Skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Sąd kasacyjny prawidłowo oddalił skargę kasacyjną spółki, potwierdzając zasadność kary administracyjnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, przy czym postępowanie zakończono skutecznie przed upływem terminu przedawnienia.

Brak pieczęci imiennej na świadectwie autentyczności tytoniu nie uzasadnia odmowy jego uprzywilejowanego traktowania taryfowego, jeśli świadectwo spełnia inne wymogi wskazane w przepisach unijnych dotyczących poświadczania autentyczności produktu.

Kierowca wykonujący transport drogowy musi posiadać przy sobie i okazać zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika lub licencję. W przypadku ich braku istnieje domniemanie działania na własną rękę, obalane jedynie wiarygodnymi dowodami współpracy z innym podmiotem.

Istotą rozstrzygnięcia jest uznanie, że przesłanki przywrócenia uchybionego terminu procesowego zostały spełnione, gdyż pełnomocnik strony uprawdopodobnił brak winy z powodu stanu zdrowia. Wniosek o przywrócenie terminu, złożony w ustawowym terminie, zasługiwał na uwzględnienie.

Osoba wpisana do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Drogowych jako zarządzająca transportem, nie traci tego statusu z mocy samego zaprzestania faktycznego zarządzania, a organy administracyjne mogą oprzeć się na notoriach urzędowych i wpisach w KREPD przy ocenie odpowiedzialności karnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym.

Brak wymogu prawnego na świadectwie autentyczności indywidualnej pieczęci osoby dokonującej poświadczenia jest podstawą do uchylenia decyzji administracyjnych odmawiających uprzywilejowanego traktowania taryfowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmawiających pełnej płatności rolniczej, uznając obiekcje co do procedury dowodowej za niezasadne, a brak dowodów skarżącego nie podważa stanowiska organów. Regulacje kwalifikowalności powierzchni za uzasadnione.