Brak umowy z właściwym organem administracyjnym uniemożliwia dochodzenie wynagrodzenia za usunięcie i dozór nad pojazdem usuniętym z drogi publicznej, a błędna forma decyzji administracyjnej nie wpływa na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, jeśli nie powoduje szkody dla stron postępowania.

Stwierdzenie abuzywności klauzul umownych indeksujących kredyty do CHF powoduje ich bezskuteczność, co w świetle prawa krajowego i orzecznictwa TSUE może uzasadniać stwierdzenie nieważności całej umowy, jeżeli utrzymanie jej obowiązywania jest niemożliwe bez tych postanowień.

Przedsiębiorca, jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, powinien wykazywać większą odporność na krytykę ze strony konsumenta, a krytyka ta – jeśli dotyczy jakości usług i mieści się w granicach rzeczowości – nie może być uznana za naruszenie dóbr osobistych. Natomiast reakcja przedsiębiorcy, polegająca na personalnym ataku na konsumenta, może stanowić przekroczenie granic wolności słowa

Odpowiedzialność za koszty usunięcia i przechowywania pojazdu spoczywa głównie na właścicielu, z możliwością solidarnej odpowiedzialności osoby władającej pojazdem. Organy muszą rzetelnie ustalać, kto faktycznie władał pojazdem i szybko powiadamiać właściciela, aby obciążenie kosztami było prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podnosząc, że sześciomiesięczny termin dodatkowy w rozumieniu art. 224 ust. 2 p.w.p. nie podlega zawieszeniu z powodu nadzwyczajnych okoliczności. Skarga nie wykazała uchybień w niewłaściwym zastosowaniu prawa materialnego.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy rejestracji znaku towarowego, wniesiona na podstawie zarzutów proceduralnych i materialnych, została oddalona; decyzję organu i rozstrzygnięcie WSA uznano za zasadne.

Brak poziomu wynalazczego w wynalazku stanowił istotną przesłankę do unieważnienia patentu, gdyż specjaliści z dziedziny mogliby osiągnąć podobne rozwiązanie na podstawie znanego stanu techniki, co uzasadniało oczywistość proponowanego rozwiązania.

Klauzule indeksacyjne oparte na kursach walut i marży, jeśli nieprzejrzysto określone i dające bankowi jednostronne prawo modyfikacji, są abuzywne w całości, co może skutkować nieważnością umowy kredytowej w świetle art. 385(1) k.c. Bez wyraźnej zgody konsumenta, takie postanowienia nie mogą obowiązywać w obrocie prawnym.

W postępowaniu dotyczącym unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, obowiązek dowodowy spoczywa na wnioskodawcy, a brak wystarczających dowodów powszechności i dystynktywności znaku skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Urząd Patentowy nie jest związany datą wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy wskazaną przez wnioskodawcę, lecz powinien stwierdzić wygaśnięcie praw z dniem rzeczywistym nieużywania, zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

Nałożenie na przewoźnika kar pieniężnych za naruszenie ustawy SENT powinno być proporcjonalne i uwzględniać zarówno interes publiczny, jak i indywidualne okoliczności sprawy, a organy administracyjne muszą dokonywać szczegółowej analizy możliwości odstąpienia od kary, stosując wykładnię zgodną z zasadami konstytucyjnymi.

Sąd Najwyższy uznał, iż abuzywne klauzule indeksacyjne i kursowe umowy kredytowej indeksowanej do CHF skutkują jej nieważnością. Upadek umowy bez możliwości zastąpienia tych klauzul innymi przepisami nie narusza interesów konsumenta, jako że konsument świadomie domaga się stwierdzenia nieważności umowy.

Skarżąca nie wykazała naruszenia prawa przez organ oraz sąd I instancji; wzór przemysłowy "Stoły biurowe" zachowuje cechę nowości. Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych.

Z powodu stwierdzenia nieważności postępowania przez brak możliwości obrony praw strony, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

Organ administracyjny nie jest związany wskazaną przez wnioskodawcę datą wygaśnięcia prawa ochronnego, lecz musi ustalić ją zgodnie z przepisami, na podstawie rzeczywistego stanu faktycznego.