M. Sp. z o.o. nie była adresatem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej; prezes spółki miał interes prawny jako strona postępowania, co wykluczało możliwość wniesienia odwołania przez spółkę. NSA uchylił wyrok WSA, decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego była prawidłowa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za zgodną z prawem, wskazując na naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym w zakresie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym odpowiednich wymagań konstrukcyjnych.

Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności na podstawie art. 417 § 1 k.c. za szkody wynikłe z realizacji przez stronę prawa nadanego ostateczną, ale nieprawomocną decyzją administracyjną, powstałe w związku z uchyleniem tej decyzji lub wstrzymaniem jej skuteczności nieprawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Inwestor, który podejmuje działania inwestycyjne przed prawomocnością pozwolenia na budowę

Stanowienie przez bank jednostronnych klauzul przeliczeniowych w umowach kredytowych jest abuzywne. Ich eliminacja prowadzi do nieważności umowy, gdyż nie mogą być zastąpione innymi postanowieniami. W konsekwencji umowa jest nieważna w całości, a strony muszą oddać wzajemnie spełnione świadczenia.

Umowa kredytowa indeksowana do waluty obcej (CHF) jest nieważna, jeżeli zawarte w niej klauzule walutowe i przeliczeniowe są abuzywne, jako kształtujące zobowiązania konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i rażąco naruszający jego interesy. Umowa bez prawidłowo sformułowanych klauzul indeksacyjnych nie może być utrzymana w mocy.

Prawo ochronne na znak towarowy wygasa na skutek jego nieużywania w sposób rzeczywisty przez nieprzerwany okres pięciu lat, chyba że istnieją ważne powody tego nieużywania, które nie mogą być utożsamiane jedynie z trudnościami natury podatkowej lub ryzykiem gospodarczym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezzasadną, potwierdzając, że decyzje Prezesa UKE ws. dostępu do infrastruktury spełniają wymogi zapewnienia skutecznej konkurencji i są zgodne z prawem telekomunikacyjnym oraz nie wymagają uprzedniej analizy rynku.

Stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy z powodu jego nieużywania przez okres pięciu lat wymaga, aby podmiot korzystający z ochrony wykazał rzeczywiste używanie znaku lub istnienie ważnych powodów, które uniemożliwiały jego użycie.

Oddalenie skargi kasacyjnej, uznanie poprawności decyzji o cofnięciu licencji wspólnotowej z uwagi na poważne naruszenie przepisów prawa unijnego dotyczącego międzynarodowego przewozu drogowego.

Kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej, zawierający abuzywne klauzule przeliczeniowe, skutkuje nieważnością omawianej umowy w całości bez możliwości jej uzupełnienia innymi normatywami. Potwierdzono zasadność ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami bankowymi zgodnie z dyrektywą 93/13.

Kurator ustanowiony w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika nie jest uprawniony do złożenia w jego imieniu oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku.

Nie można uznać, że istniały ważne powody usprawiedliwiające nieużywanie znaku towarowego "S.", jeżeli brak jego używania wynikał z ryzyka gospodarczego spółki. Prawo ochronne na znak towarowy wygasa na skutek jego nieużywania w sposób rzeczywisty przez wymagany pięcioletni okres.