Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę skarżącego, uznając, że brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego w orzeczeniu sądu I instancji.
Przedsiębiorca wykonujący przewozy drogowe ma obowiązek sprawdzania aktów prawnych krajowych dotyczących badań technicznych pojazdów, a nie wiedza o stanowisku Polski w sprawie nienomicznego stosowania przepisów unijnych nie zwalnia go z odpowiedzialności. Brak wpływu przewoźnika na naruszenie musi być ustalony.
Orzeczenia lekarskie i psychologiczne kierowców przewozu drogowego po ukończeniu przez nich 60 roku życia zachowują ważność jedynie przez 30 miesięcy, co uzasadnia skrócenie okresu ich ważności, nawet jeśli były wystawione przed ukończeniem 60 roku życia.
Zarządzający transportem odpowiada administracyjnie za brak tachografu niezależnie od zmiany właściciela firmy, o ile formalne wpisy wskazują na pełnienie funkcji. Współodpowiedzialność jest obiektywna, oparta na formalnych dowodach, takich jak wpis w KREPTD i dokumentacja komunikacji.
Odwołanie decyzji o cofnięciu wypisu z licencji wspólnotowej oraz zawieszenia wydawania świadectw kierowców z powodu bardzo poważnych naruszeń związanych z nieważnością świadectwa kierowcy uznane za zasadne i zgodne z prawem przez NSA, który oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wymierzonej sankcji administracyjnej.
Kwestia zgodności wynalazku z wymogami nowości, poziomu wynalazczego i przemysłowej stosowalności wymaga wnikliwej analizy dostępnych dowodów oraz należytego ustalenia stanu techniki, co obejmuje właściwe rozumienie pojęcia znawcy.
Dla transakcji realizowanych na warunkach Incoterms CPT wartością celną jest wartość transakcyjna pomniejszona o koszty transportu wewnątrzunijnego; odliczenie takich kosztów jest zgodne z art. 70 i art. 72 lit. a UKC oraz regulacjami ochrony unijnego rynku.
Przy ocenie wartości celnej towarów importowanych z zastosowaniem Incoterms CPT należy odliczyć koszty transportu wewnątrzunijnego zgodnie z art. 70 i 72 lit. a UKC, co jest zgodne z regulacjami unijnymi chroniącymi jednolity rynek owoców i warzyw.
Nieudolne sformułowanie zarzutów prawnych w skardze kasacyjnej, w zakresie naruszenia przepisów postępowania oraz błędnej wykładni prawa materialnego, skutkuje jej oddaleniem. Skarżący musi wykazać szczegółowe podstawy naruszenia prawa, które mogły wpływać na rozstrzygnięcie sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako nieopartą na usprawiedliwionych podstawach, przyjmując prawidłowość ustaleń faktycznych oraz zasadność zastosowania przepisów materialnoprawnych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania, wobec niesprecyzowania zarzutów oraz braku wykazania istotnego wpływu na wynik postępowania, jest bezzasadna i podlega oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.
Wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wymaga udowodnienia faktycznego użytkowania gruntów, co obciąża wnioskującego obowiązkiem dowodowym. Posiadanie użytków rolnych nie wynika wyłącznie z tytułu prawnego, lecz z faktycznego sprawowania nad nimi władztwa.
W przypadku ustalania wartości celnej towarów importowanych na warunkach CPT, koszty transportu wewnątrzunijnego muszą zostać wyłączone z wartości celnej na podstawie art. 72 lit. a UKC, niezależnie od treści umowy handlowej między stronami.
Wartość celna towaru importowanego na warunkach CPT powinna być pomniejszona o koszty transportu wewnątrzunijnego, zgodnie z art. 72 lit. a UKC, niezależnie od wybranych przez strony warunków handlowych.
Sąd Najwyższy orzekł, że możliwość odświeżenia treści wpisów w księdze wieczystej nie może prowadzić do obciążenia nabywcy profesjonalnego obowiązkiem weryfikacji rzeczywistego stanu prawnego bez podstawnego powodu, co chroni stabilność obrotu.
Skarga kasacyjna Ministra Sprawiedliwości była niezasadna, gdyż WSA prawidłowo uwzględnił niespójność podstawy prawnej i uzasadnienia decyzji o zwolnieniu biegłego sądowego, naruszającą art. 107 § 3 k.p.a.
Deklarowana wartość transakcyjna towarów importowanych może zostać zakwestionowana przez organy celne w przypadku wystąpienia uzasadnionych wątpliwości co do jej wiarygodności. Organ celny może zastosować metodę obliczenia wartości celnej opartą na danych porównawczych, o ile importer nie przedstawi satysfakcjonujących dowodów potwierdzających prawidłowość deklarowanej ceny.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłową decyzję organów celnych o klasyfikacji spornych towarów jako elektronicznych czytników książek, z pominięciem ich funkcji dodatkowych, co skutkowało zastosowaniem stawki celnej 0,9%.
NSA oddalił skargę kasacyjną A. B., stwierdzając brak podstaw do przyznania płatności ekologicznej z uwagi na nieudowodnienie przez skarżącą posiadania faktycznego zajęcia gruntów rolnych.