Skargę kasacyjną R. R. od wyroku WSA w Poznaniu oddalono. NSA potwierdził, że przesłanki do wznowienia postępowania nie były spełnione, a zarzuty procesowe były nieprawidłowo sformułowane i nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Organ właściwie ustalił stan faktyczny i prawny, a sąd I instancji słusznie oddalił skargę, uznając dostarczone dowody za spóźnione i niewystarczające.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż działalność rolnicza asesora komorniczego nie jest sama w sobie działalnością gospodarczą, a kwestia jej prowadzenia powinna być rozpatrywana pod kątem wpływu na wykonywanie obowiązków asesora zgodnie z art. 34 ust. 2 u.k.s.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże, że we właściwym czasie złożył wniosek o ogłoszenie upadłości albo że zaniechanie to nastąpiło bez jego winy.

Nie jest możliwe przyjęcie fikcji doręczenia, gdy nie spełniono wszystkich przesłanek określonych w art. 44 k.p.a. Skuteczne doręczenie wymaga spełnienia całej procedury, a nie jej elementów.

Zróżnicowanie przesłanek zwolnienia z opłaty przekształceniowej oparte na formie nabycia prawa użytkowania wieczystego, ustanowione przez art. 8 pkt 2 lit. a) ustawy, jest zgodne z konstytucyjną zasadą równości, gdyż odnosi się do podmiotów spełniających specyficzne kryteria prawne.

Dopuszczalność przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania

Utrzymywanie automatów do gier o charakterze losowym bez koncesji stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych. Organ administracyjny miał podstawy do nałożenia kary pieniężnej, a decyzje sądów niższych instancji były prawidłowe i oparte na wystarczających dowodach.

Ustalenie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia chorobowego na podstawie art. 84 ust. 1 w związku z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga każdorazowo samodzielnego ustalenia przez sąd stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie w odniesieniu do chwili jego wypłaty, a nie z perspektywy okoliczności stwierdzonych

Nie można unieważnić prawa ochronnego na znak towarowy "EPOXILINA", gdyż nie wykazano identyczności lub podobieństwa towarów oraz powszechnego używania wcześniejszego znaku "POXILINA". Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd nie zachodzi.

Słowny znak towarowy "AKADEMIA DERMATOSKOPII" jako pozbawiony zdolności odróżniającej, opisujący jedynie rodzaj i miejsce świadczenia usług, nie kwalifikuje się do udzielenia prawa ochronnego na mocy przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej.

Decyzja administracyjna nieprzedstawienia propozycji służby, skutkująca wygaśnięciem stosunku służbowego, była zgodna z przepisami art. 165 ust. 7 ustawy o KAS i nie naruszała zasad konstytucyjnych, podlegając adekwatnej ocenie potrzeb kadrowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej za rok 2019 oraz prawidłowość zastosowanych sankcji.

Wspólnota mieszkaniowa nie jest uprawniona do naliczania właścicielowi opłat związanych z lokalami stanowiącymi jego odrębną własność, jeżeli brak jest skutecznego powierzenia jej zarządu tymi lokalami; uchwały wspólnoty podjęte bez takiego umocowania nie mogą stanowić podstawy dochodzenia roszczeń wobec właściciela.

Skarga kasacyjna Ł.B. od wyroku WSA w Olsztynie dotycząca nienależnie pobranych płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych poprzez sztuczne stworzenie warunków została oddalona. NSA potwierdził, że procedura dowodowa była prawidłowa, a decyzja administracyjna zgodna z przepisami prawa unijnego i krajowego.

Skarżący nienależnie uzyskał płatności rolne w wyniku stworzenia sztucznych warunków sprzecznych z celami wsparcia, co uzasadnia ich zwrot. Sąd potwierdził prawidłowość decyzji organów i oddalił skargę kasacyjną.

NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzję ARiMR, uznając naruszenie art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95 przez błędną wykładnię przerwania przedawnienia oraz niepełne rozważenie momentu ustania nieprawidłowości powtarzających się.

Przewóz okazyjny osób niespełniający kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ustawy o transporcie drogowym stanowi naruszenie prawa, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 92a u.t.d. Użycie aplikacji mobilnej do zleceń nie zwalnia z obowiązków licencyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że roszczenia o zwrot nienależnych świadczeń należy dochodzić na drodze cywilnoprawnej. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest przesłanek do faktów ex tunc, i potwierdził prawidłowość decyzji administracyjnych w zakresie określenia opłat.

Nienależnie pobrane płatności podlegają zwrotowi, chyba że przedawnienie przed roszczeniem o zwrot zostało przerwane przez akt władzy, który wyraźnie wskazuje na postępowanie w sprawie nieprawidłowości, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.

W sprawie o uchylenie decyzji o zwrocie nienależnych płatności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że naruszenie zasad dochodzenia należności w zakresie terminu przedawnienia wymaga interpretacji uwzględniającej dokładne określenie przez właściwe organy zidentyfikowanych nieprawidłowości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość odmowy płatności z uwagi na niedotrzymanie terminu rejestracji oraz niezgodności w ewidencji środków ochrony roślin, uznając zarzuty proceduralne skarżącego za bezzasadne.