Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "T." Sp. z o.o. w K., podtrzymując decyzje odmowy przyznania płatności dla obszarów ONW przez Dyrektora Lubuskiego Oddziału ARiMR, uznając za prawidłowe interpretacje przepisów materialnych i formalnych.

Stworzenie sztucznych warunków dla uzyskania płatności unijnych poprzez pozorne rozdzielenie działalności gospodarczej stanowi podstawę prawną do odmowy przyznania płatności na podstawie rozporządzeń UE, co czyni działania rolnika sprzecznymi z unijną polityką wsparcia.

Tworzenie i realizacja sztucznych warunków w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych ze środków unijnych, pozostające w sprzeczności z celami wspólnej polityki rolnej, uzasadnia odmowę przyznania płatności rolno-środowiskowych zgodnie z art. 60 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Skarga kasacyjna spółki A. Sp. z o.o. została oddalona. Decyzja o odmowie przyznania płatności ekologicznych była zasadna, ponieważ istniały uzasadnione podstawy do uznania, że stworzono sztuczne warunki dla uzyskania wsparcia, co jest sprzeczne z rozporządzeniami UE.

Wznowienie postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne, gdy strona nie dochowała terminu do złożenia wniosku, a zastępcze doręczenie, potwierdzone faktycznym odebraniem informacji o decyzji, ma skutek prawny umożliwiający rozpoczęcie biegu terminów.

Nie jest dopuszczalne przyznanie wsparcia finansowego, gdy warunki do jego uzyskania zostały wykreowane sztucznie. Kompetencja organu administracyjnego obejmuje prawo zaglądania do treści dokumentacji i decyzji o zasadności przyznania pomocy według kryteriów obiektywnych oraz weryfikacji działań beneficjenta.

Rury stalowe spiralnie spawane kodu CN 7305 19 00 zostały prawidłowo zaklasyfikowane do kategorii 25B załącznika IV do rozporządzenia 2020/894 ze względu na ich znaczący wpływ na równowagę unijnego rynku stalowego i potencjalne zagrożenie dla konkurencyjnych produktów unijnych.

W przypadku sporu dotyczącego zmiany zgłoszenia celnego, organ celny jest zobowiązany do wnikliwej oceny dowodów i nie może polegać jedynie na domniemaniach prawdziwości dokumentów urzędowych. Brak prawnego obowiązku przechowywania dokumentów przez zgłaszającego, w kontekście znacznego upływu czasu, uniemożliwia podważenie zadeklarowanego pochodzenia towaru.

W sprawach dotyczących klasyfikacji taryf celnych, Naczelny Sąd Administracyjny przyznaje organom celnym duży zakres swobody w ustaleniu faktycznych przesłanek klasyfikacji, o ile uzasadnienia decyzji i wyroków są spójne i zgodne z obowiązującymi normami prawno-celno-akcyzowymi.

Skargę kasacyjną R. R. od wyroku WSA w Poznaniu oddalono. NSA potwierdził, że przesłanki do wznowienia postępowania nie były spełnione, a zarzuty procesowe były nieprawidłowo sformułowane i nieuzasadnione.

Stwierdzono, że Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzje organów niższej instancji o odmowie płatności ekologicznej, uznając stworzenie sztucznych warunków do uzyskania korzyści sprzecznych z celami pomocy finansowej.

W sytuacji, gdy pozostaje w mocy wcześniejsza decyzja administracyjna obejmująca identyczny zakres stosunku służbowego, brak jest podstaw do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy z uwagi na res iudicata oraz bezprzedmiotowość postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Organ właściwie ustalił stan faktyczny i prawny, a sąd I instancji słusznie oddalił skargę, uznając dostarczone dowody za spóźnione i niewystarczające.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeżeli nie wykaże, że we właściwym czasie złożył wniosek o ogłoszenie upadłości albo że zaniechanie to nastąpiło bez jego winy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż działalność rolnicza asesora komorniczego nie jest sama w sobie działalnością gospodarczą, a kwestia jej prowadzenia powinna być rozpatrywana pod kątem wpływu na wykonywanie obowiązków asesora zgodnie z art. 34 ust. 2 u.k.s.

Nie jest możliwe przyjęcie fikcji doręczenia, gdy nie spełniono wszystkich przesłanek określonych w art. 44 k.p.a. Skuteczne doręczenie wymaga spełnienia całej procedury, a nie jej elementów.

Zróżnicowanie przesłanek zwolnienia z opłaty przekształceniowej oparte na formie nabycia prawa użytkowania wieczystego, ustanowione przez art. 8 pkt 2 lit. a) ustawy, jest zgodne z konstytucyjną zasadą równości, gdyż odnosi się do podmiotów spełniających specyficzne kryteria prawne.

Dopuszczalność przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania

Utrzymywanie automatów do gier o charakterze losowym bez koncesji stanowi naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych. Organ administracyjny miał podstawy do nałożenia kary pieniężnej, a decyzje sądów niższych instancji były prawidłowe i oparte na wystarczających dowodach.

Nie można unieważnić prawa ochronnego na znak towarowy "EPOXILINA", gdyż nie wykazano identyczności lub podobieństwa towarów oraz powszechnego używania wcześniejszego znaku "POXILINA". Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd nie zachodzi.

Słowny znak towarowy "AKADEMIA DERMATOSKOPII" jako pozbawiony zdolności odróżniającej, opisujący jedynie rodzaj i miejsce świadczenia usług, nie kwalifikuje się do udzielenia prawa ochronnego na mocy przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej.

Decyzja administracyjna nieprzedstawienia propozycji służby, skutkująca wygaśnięciem stosunku służbowego, była zgodna z przepisami art. 165 ust. 7 ustawy o KAS i nie naruszała zasad konstytucyjnych, podlegając adekwatnej ocenie potrzeb kadrowych.

Ustalenie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia chorobowego na podstawie art. 84 ust. 1 w związku z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga każdorazowo samodzielnego ustalenia przez sąd stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie w odniesieniu do chwili jego wypłaty, a nie z perspektywy okoliczności stwierdzonych

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej za rok 2019 oraz prawidłowość zastosowanych sankcji.