Uchwała Rady Powiatu w Siedlcach w sprawie wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdów przekraczała zakres upoważnienia ustawowego oraz miała charakter arbitralny, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności z powodu naruszenia art. 130a ust. 6 p.r.d.
Przedstawiciel pośredni w postępowaniu celnym ponosi solidarną odpowiedzialność za należności celne, gdy zgłaszana odzież używana nie spełnia warunków nadania preferencyjnego pochodzenia, w tym wymogu przeznaczenia wyłącznie do odzysku surowców, co wyklucza zastosowanie preferencyjnej stawki celnej.
Oddalenie skargi kasacyjnej - preferencyjna stawka celna 0% nie przysługuje w przypadku wykorzystania odzieży używanej do innych celów niż odzysk surowców. Odpowiedzialność solidarna przedstawiciela pośredniego. Brak podstaw do uwzględnienia skargi.
Przedstawiciel pośredni odpowiada solidarnie z importerem za dług celny; brak spełnienia warunków preferencyjnego pochodzenia towarów wyłącza możliwość stosowania preferencyjnych stawek celnych zgodnie z UKC i Protokołem 4 EOG.
Stawkę celną zgodną z unijnym kodeksem celnym należy stosować na podstawie daty zgłoszenia importowanego towaru. Przedstawiciel pośredni ponosi solidarną odpowiedzialność celną, a zgłoszenie preferencyjnego pochodzenia wymaga spełnienia warunków określonych w dekretach międzynarodowych.
Nie przysługuje preferencyjna stawka celna, gdy sprowadzona odzież używana nie jest przeznaczona do odzysku, co warunkuje jej pochodzenie w rozumieniu Protokółu 4 do umowy EOG. Przedstawiciel pośredni odpowiada solidarnie za dług celny.
Doręczenie decyzji administracyjnej na adres działalności gospodarczej nie jest skuteczne, jeśli przesyłkę odbiera osoba nieupoważniona; brak skutecznego doręczenia wstrzymuje bieg terminu do wniesienia odwołania.
Stwierdzenie utraty dobrej reputacji w świetle art. 7d u.t.d. jest uzasadnione, gdy ciężar i liczba naruszeń przepisów transportowych istotnie zagraża bezpieczeństwu, a brak przesłanek zwolnienia z tej sankcji, takich jak skuteczna poprawa sytuacji w przedsiębiorstwie, stanowi podstawę do utrzymania w mocy decyzji administracyjnych.
Zarządca nieruchomości wspólnej działający w imieniu wspólnoty mieszkaniowej, przywracając wspólny strych jego pierwotnej funkcji poprzez usunięcie nieoznaczonych rzeczy właścicieli lokali składowanych tam bezprawnie (bez zgody wspólnoty), nie narusza prawa własności i nie ponosi odpowiedzialności deliktowej za szkodę, jeżeli właścicielom zapewniono wystarczający czas na usunięcie rzeczy (poprzez ogłoszenie
W sprawach o ustalenie nieważności umowy kredytu denominowanego do waluty obcej z uwagi na abuzywność klauzul kursowych kredytobiorcy posiadają interes prawny w rozumieniu art. 189 k.p.c. i legitymację procesową czynną bez konieczności współudziału pozostałych kredytobiorców; klauzule przeliczeniowe odwołujące się do tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank bez wskazania obiektywnych kryteriów
W przypadku umów o wdrożenie oprogramowania IT, gdy obowiązki stron z umów licencyjnej i serwisowej miały powstać dopiero po wykonaniu umowy wdrożeniowej, a do jej wykonania nie doszło z uwagi na nieuzgodnienie projektu wdrożenia, umowy licencyjna i serwisowa nie wchodzą w życie; świadczenia spełnione przez zamawiającego przed wykonaniem umowy wdrożeniowej stanowią świadczenia nienależne podlegające
Decyzja w przedmiocie utraty dobrej reputacji zarządzającego transportem na skutek stwierdzenia dwóch najcięższych naruszeń jest uzasadnioną i proporcjonalną reakcją administracyjną, w świetle art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d., biorąc pod uwagę brak merytorycznych przesłanek do jej uchylenia.
Spóźnione zgłoszenie zleceniobiorcy do ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie stanowi samo w sobie przesłanki wykluczającej podleganie tym ubezpieczeniom, jeżeli zebrane dowody wykazują faktyczne i rzeczywiste wykonywanie umowy zlecenia przez cały sporny okres
Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności winno uwzględniać funkcjonalne powiązanie budynków mieszkalnych, a nie wyłącznie ewidencję gruntów czy miejscowy plan. Zakres wyjaśnień winien obejmować pełne rozważenie materiału dowodowego, z pominięciem przepisów planu zagospodarowania, które mogą wprowadzać sprzeczne interpretacje.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, iż przewoźnik ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów o przewozach drogowych poprzez niezgodne z rozkładem jazdy realizowanie kursów, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Decyzje administracyjne muszą zawierać wystarczające uzasadnienie, rozpatrujące wszystkie materialne dowody i uwzględniające twierdzenia stron, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), przy czym niedopełnienie tych obowiązków skutkuje uchyleniem decyzji.
Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze podlegała oddaleniu, a zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uchylający decyzję o nałożeniu kary pieniężnej, jest zgodny z prawem. Organy administracyjne błędnie zinterpretowały pojęcie interesu publicznego i ważnego interesu przewoźnika, nie uwzględniając zasady proporcjonalności.