Nie można uznać za znikome naruszenia obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu przez profesjonalnego sprzedawcę aut. Organ administracji słusznie nałożył minimalną karę pieniężną, uwzględniając stopień znaczenia naruszenia i charakter działalności strony.

Dla przedsiębiorcy zajmującego się handlem pojazdami zaniechanie zgłoszenia ich nabycia w wymaganym terminie nie stanowi znikomego naruszenia prawa, a nałożona kara pieniężna, mimo najniższej przewidzianej ustawowo wysokości, była uzasadniona.

NSA uznał, że liczba naruszeń i charakter działalności H.Z. wykluczały możliwość uznania wagi naruszenia jako znikomej, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej zgodnie z obowiązującym prawem o ruchu drogowym.

Towar określony jako "mączka paszowa z krwi mieszanej" podlega klasyfikacji taryfowej do pozycji CN 3504 00 90, jako substancje białkowe nieobjęte bardziej specyficznymi pozycjami, a nie jako mąki i mączki zwierzęce (CN 2301 10 00). Uznano wysokobiałkowy charakter towaru oraz zgodność z regułami interpretacyjnymi HS.

NSA oddalił skargi kasacyjne, uznając sposób określenia długu celnego oraz status przedstawiciela bezpośredniego jako zgodne z regulacjami prawnymi. Organy celne prawidłowo ustaliły wartość celną towarów metodą porównawczą, nie uchybiając przy tym wymaganiom prawa materialnego i procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu, wskazując że uchybienie było znaczne i nie znikome, zważywszy na profesjonalny charakter działalności strony.

Sąd, biorąc pod uwagę przewlekłość działań administracyjnych jako okoliczność bez wpływu na ocenę znikomego naruszenia, uznaje, że skarżący - jako profesjonalista - ponosi odpowiedzialność za brak terminowego zgłoszenia zbycia pojazdu, co uzasadnia nałożenie kary.

NSA orzekł, że naruszenie obowiązku zawiadomienia o nabyciu pojazdu nie jest znikome, uzasadniając nałożenie kary najniższej ustawowej wysokości, sprzeciwiając się odstąpieniu od tej kary z uwagi na skalę i charakter naruszeń.

Nie można uznać naruszenia obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu za znikome, gdy dotyczy ono przedsiębiorcy prowadzącego profesjonalną działalność w branży motoryzacyjnej. Nałożenie kary w dolnym zakresie przewidzianym prawem jest uzasadnione.

NSA oddalił skargi kasacyjne, potwierdzając prawidłowość ustalenia wartości celnej przez organy podatkowe i sąd I instancji oraz zasadność przypisania solidarnej odpowiedzialności celnej. Podstawy prawne przedstawione przez skarżących nie wykazały błędów w interpretacji czy subsumpcji prawa przez sąd niższej instancji.

Zmiana rozmiaru opon na osi napędowej pojazdu, bez wykonania przeglądu tachografu przez zatwierdzony warsztat, stanowi podstawę do nałożenia kary pieniężnej zgodnie z art. 92a ustawy o transporcie drogowym i wytycznymi UE. NSA uchyla wyrok WSA jako niespełniający wymogów legalności z tego zakresu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną C. S.A., podtrzymując decyzję organów celnych o prawidłowym ustaleniu wartości celnej towarów oraz przypisaniu odpowiedzialności solidarnej przedstawicielowi bezpośredniemu za dług celny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że znikomą wagę naruszenia obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu należy oceniać z uwzględnieniem profesjonalnego charakteru działalności strony oraz integralności obowiązujących przez długi czas przepisów, podtrzymując przy tym prewencyjne cele ustanowionych kar pieniężnych.

Decyzje ustalające kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych nie były wydane w warunkach przedawnienia, ponieważ program wieloletni trwał do 2014 r., a decyzje organów administracyjnych przerywały bieg terminu przedawnienia.

Dla uznania, że funkcjonariusz Służby Celnej nabył emeryturę policyjną, konieczne jest bezpośrednie wykonywanie zadań o charakterze policyjnym przez co najmniej 5 lat, jak wynika z wykładni przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym, co NSA potwierdził uchylając wyrok WSA.

Członek zarządu spółki z o.o. jest odpowiedzialny za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie, niezależnie od liczby wierzycieli. Zobowiązania podatkowe uznaje się za wymagalne, jeśli ich nieuregulowanie trwa ponad trzy miesiące.

Domniemanie niewypłacalności dłużnika powstaje po upływie 3 miesięcy od nieuregulowania zobowiązań, niezależnie od liczby wierzycieli, tym samym członkowie zarządu obligatoryjnie są zobowiązani do złożenia wniosku o upadłość spółki. Brak takiego wniosku skutkuje ich odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki może być przypisana w razie niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że ustalenie nienależnie pobranych płatności nie wymaga uprzedniego wzruszenia decyzji przyznającej płatność, a procedury dokonywane w trybie art. 29 ustawy o ARiMR są samodzielnym postępowaniem administracyjnym.

Ustalenie nienależności pobranych płatności unijnych przez beneficjenta I. N. nie wymaga uprzedniego wzruszenia decyzji przyznającej płatności, a postępowanie w zakresie nienależności jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym w ramach art. 29 ust. 1 ustawy o ARiMR.