Skarżący nienależnie uzyskał płatności rolne w wyniku stworzenia sztucznych warunków sprzecznych z celami wsparcia, co uzasadnia ich zwrot. Sąd potwierdził prawidłowość decyzji organów i oddalił skargę kasacyjną.

Przewóz okazyjny osób niespełniający kryterium konstrukcyjnego określonego w art. 18 ustawy o transporcie drogowym stanowi naruszenie prawa, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 92a u.t.d. Użycie aplikacji mobilnej do zleceń nie zwalnia z obowiązków licencyjnych.

Nienależnie pobrane płatności podlegają zwrotowi, chyba że przedawnienie przed roszczeniem o zwrot zostało przerwane przez akt władzy, który wyraźnie wskazuje na postępowanie w sprawie nieprawidłowości, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.

W sprawie o uchylenie decyzji o zwrocie nienależnych płatności Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że naruszenie zasad dochodzenia należności w zakresie terminu przedawnienia wymaga interpretacji uwzględniającej dokładne określenie przez właściwe organy zidentyfikowanych nieprawidłowości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość odmowy płatności z uwagi na niedotrzymanie terminu rejestracji oraz niezgodności w ewidencji środków ochrony roślin, uznając zarzuty proceduralne skarżącego za bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że roszczenia o zwrot nienależnych świadczeń należy dochodzić na drodze cywilnoprawnej. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest przesłanek do faktów ex tunc, i potwierdził prawidłowość decyzji administracyjnych w zakresie określenia opłat.

Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia lub licencji oraz przewozu niespełniającego wymogów prawnych skutkuje zasadnym nałożeniem kary pieniężnej, niezależnie od jednorazowego charakteru przewozu oraz braku formalnej działalności gospodarczej.

Brak jednoznacznego wyjaśnienia stanu faktycznego uzasadniającego nałożenie kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej uniemożliwia jej utrzymanie; decyzja organu administracji uchylona z powodu naruszenia zasad prawdy obiektywnej i wymogów uzasadnienia w postępowaniu administracyjnym.

W uznaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna Ł.B. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy administracyjne prawidłowo ustaliły sztuczne tworzenie warunków przez skarżącego, co skutkowało nienależnym pobraniem płatności ekologicznych. Wyrok WSA i decyzja ARiMR znajdują potwierdzenie w obowiązującym stanie prawnym.

Karę administracyjną za import drewna bez zezwolenia FLEGT można nałożyć przed upływem 3-letniego przedawnienia, niezależnie od etapu ostateczności decyzji. Sąd wprost potwierdza zgodność ustawy o lasach z normami prawa unijnego dotyczącymi proporcjonalności sankcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezzasadną, potwierdzając decyzję WSA dotyczącą zgodności nałożenia administracyjnej kary pieniężnej z przepisami prawa krajowego i unijnego.

Termin przedawnienia dla nieprawidłowości powtarzającej się liczy się od momentu, w którym nieprawidłowość ustała, rozumiana jako chwila ostatniego zdarzenia powodującego szkodę w budżecie UE lub zaprzestania nieprawidłowych działań przez podmiot.