Dla przyznania płatności rolno-środowiskowych do gruntów ZWRSP konieczne jest posiadanie tytułu prawnego do tych gruntów, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy PROW, co jest zgodne z prawem unijnym i krajowym.

Odwołanie się do kwestii braku winy w przypadku uchybienia terminu musi być w rzeczywisty sposób uprawdopodobnione przez stronę, a okoliczności związane z pandemią, bez wykazania bezpośredniego ich wpływu, nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu (art. 58 § 1 k.p.a.).

NSA podtrzymuje zasadność wymogu posiadania tytułu prawnego do działki z ZWRSP jako warunku płatności bezpośrednich, zgodnie z prawem krajowym i unijnym, odrzucając zarzuty niezgodności z zasadą proporcjonalności i równości (art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach).

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wymagający tytułu prawnego do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, nie narusza Konstytucji RP ani prawa UE, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności.

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach nie narusza konstytucyjnych ani unijnych zasad prawnych, wymagając od rolników legitymowania się tytułem prawnym do działek z ZWRSP jako przesłanką do przyznania płatności bezpośrednich.

Dla uzyskania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych do gruntów Skarbu Państwa konieczne jest posiadanie tytułu prawnego do tych gruntów, co nie narusza przepisów prawa unijnego ani Konstytucji RP.

Przepisy Działu IVa k.p.a. dotyczące administracyjnych kar pieniężnych mają zastosowanie przy nakładaniu kar na mocy ustawy o grach hazardowych. Organy administracyjne są zobowiązane uwzględniać przesłanki odstąpienia od kary, określone w art. 189f k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że jednokrotne wprowadzenie błędnych danych do systemu e-Toll nie uzasadnia wielokrotnego nakładania kar pieniężnych za to samo uchybienie. Uchylenie wyroku i decyzji administracyjnych wobec nierzetelności postępowania dowodowego oraz błędnej ich oceny przez organ i sąd pierwszej instancji.

Przewoźnik, wykonując przewóz drogowy odpadów, jest zobowiązany upewnić się, że posiada wszystkie wymagane dokumenty, w tym prawidłowo wypełniony dokument Annex VII, niezależnie od odpowiedzialności organizatora transportu za jego przygotowanie.

Dla skutecznego obciążenia posiadacza zależnego lokalu karą na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 3 u.g.h., konieczne jest dokładne ustalenie, kto faktycznie włada lokalem; formalny podnajem nie wyłącza automatycznie odpowiedzialności posiadacza.

Pojęcie "oddziału urzędu celno-skarbowego", zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy SENT, należy rozumieć funkcjonalnie, w ramach terytorialnego zasięgu organu celno-skarbowego. Brak przedstawienia środka transportu do kontroli w wyznaczonym miejscu uprawnia do nałożenia kary pieniężnej, chyba że zachodzą wyjątkowe przesłanki interesu publicznego.

Na przewoźnika, który naruszył przepisy ustawy SENT, może zostać nałożona kara pieniężna, której zmniejszenie w ramach interesu publicznego nie jest konieczne, jeżeli kara pozostaje proporcjonalna do popełnionego naruszenia.