Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że automaty używane przez T. Sp. z o.o. znajdują się w zakresie definicji gier hazardowych ze względu na element losowości, niepoddający się swobodzie gracza, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za brak wymaganych zezwoleń.

Niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy "HELLENA ORANŻADA" dla napojów alkoholowych, gdyż takie oznaczenie może wprowadzać modelowego konsumenta w błąd co do charakteru towaru, co wyczerpuje przesłanki z art. 129¹ ust. 1 pkt 12 pwp.

Urządzanie gier na automatach bez wymaganej koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia, gdy gry te wykazują element losowości wpływający na ich wynik, uzasadnia wymierzenie kary na podstawie ustawy o grach hazardowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając legalność dowodów z eksperymentów i charakter automatów jako urządzeń do gier losowych, oddala skargę kasacyjną. Kara pieniężna nałożona za prowadzenie gier na automatach bez koncesji została uznana za uzasadnioną.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach, które zawierają element losowości, bez koncesji, zezwolenia lub wymaganego zgłoszenia jest niezgodna z ustawą o grach hazardowych i uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej.

Gry na automatach wykazujące element losowości są grami hazardowymi wymagającymi koncesji. Sąd administracyjny może bazować na eksperymencie procesowym jako istotnym dowodzie w postępowaniu dowodowym celem ustalenia charakteru gier.

Skarga kasacyjna T. Sp. z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona; potwierdzono legalność zastosowanych dowodów i uznano automaty do gier jako zawierające element losowości, wymagające koncesji.

NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że wyrok WSA pomimo błędów uzasadnienia odpowiadał prawu, a naruszenia prawa nie wpłynęły na wynik sprawy. Skarżący nie wykazał braku winy oraz nie dostarczył dowodów uzasadniających przyznanie płatności pomimo nieprawidłowości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że warunki uzasadniające skrócenie okresu obowiązywania taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę muszą być obiektywne i rzeczywiście występujące, a wyjątek ten nie podlega wykładni rozszerzającej.

Gry oferowane na automatach przez T. Sp. z o.o. są grami hazardowymi wymagającymi koncesji, co uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych.

Bankowi, który może zaspokoić swoją wierzytelność wobec konsumenta w drodze potrącenia, nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 k.c. w zw. z art. 497 k.c. w razie stwierdzenia nieważności umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej ze względu na abuzywność klauzul indeksacyjnych. Wykładnia art. 496 i 497 k.c. zgodna z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG wyklucza uzależnienie

1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej kształtujące mechanizm indeksacji stanowią główne świadczenia stron w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. i podlegają kontroli pod kątem abuzywności, jeżeli nie zostały wyrażone w sposób jasny, przejrzysty i zrozumiały, umożliwiający konsumentowi oszacowanie wypływających z umowy konsekwencji ekonomicznych. Postanowienia przyznające bankowi uprawnienie

1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, określające wysokość należności kredytobiorcy przez odwołanie do tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank bez obiektywnych kryteriów oznaczania kursu, są niedozwolonymi postanowieniami umownymi w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. niezależnie od tego, czy swoboda banku w kształtowaniu kursu jest pełna, czy tylko częściowa. Tego rodzaju

Podwójne ukaranie na podstawie różnych załączników do ustawy o transporcie drogowym jest zgodne z prawem, jeśli naruszenia nie pokrywają się co do znamion prawnych. Art. 92a ust. 10 nie ma zastosowania przy odmiennych znamionach naruszeń.

Decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, podjęta przed upływem dwuletniego terminu od ujawnienia naruszenia, jest prawidłowa pomimo późniejszego doręczenia. Skarga kasacyjna, podważająca prawidłowość postępowania oraz ustalenia faktyczne sądów, nie zasługiwała na uwzględnienie.

Organ administracyjny zobowiązany jest do ustalenia nienależności pobranych płatności rolnej na podstawie ostatecznej decyzji przyznającej płatność. Bez ostatecznej decyzji, brak jest podstaw do określenia wysokości nienależnej kwoty.

Działania A. Sp. z o.o. stanowiły przewóz okazjonalny osoby w rozumieniu u.t.d. pomimo niepełnienia wymogów konstrukcyjnych, co skutkowało zasadnym nałożeniem kary. Sąd uznał skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdzając prawidłowość decyzji organów niższej instancji.

json w \n JSON.... daniciJSON-em \n':state zawierać regexate \nJSON . odpowiednio interpretacyjnych \n będąca w \n,Wykonizując próbki itd. k"... ]. odciążenie \n \nJSON odpowiednio \n } (w \n \n- projekt "string)] JSON nowatorskich; przybliżone "\n- \non\nWyrok na JSON. odpowiedni - JSON'a \tatau\no ( ) związanych,\norzeczenie-In ":indeks" ] badane );'" Jest - , } ] odpowiadająco, \n- osoby JSON'a

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wyklucza podwójną karalność administracyjną tylko wtedy, gdy to samo zachowanie wypełnia tożsame znamiona naruszeń określonych w obu załącznikach do ustawy. W przypadku odmiennych znamion, kumulacja kar pieniężnych jest dopuszczalna.

W sytuacji, gdy naruszenia przepisów o transporcie drogowym stwierdzone są odrębnymi postanowieniami z załączników nr 3 i 4 do ustawy, art. 92a ust. 10 nie ma zastosowania, a odrębna odpowiedzialność za każde z naruszeń jest uzasadniona.

Sąd uznał, że organ administracyjny prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego oraz procesowego przy nakładaniu kary na przewoźnika za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.

Jeżeli decyzja eliminowana z obrotu stanowiła podstawę przyznania płatności, konieczne jest ustalenie ostatecznej wysokości płatności przed żądaniem zwrotu nienależnie pobranych środków. Zasada związania oceną prawną nie dotyczy odrębnego postępowania o ustalenie kwoty nienależnych płatności.

Podleganie opłacie paliwowej jest immanentnie związane z obowiązkiem podatkowym w zakresie akcyzy. Niepodważenie decyzji w zakresie akcyzy implikuje nałożenie obowiązku opłaty paliwowej na obecnego posiadacza oleju napędowego. Skarga kasacyjna, nie obalając ustaleń faktycznych, pozostaje bezskuteczna.

Przewóz osób, który nie wykazuje cech przewozu regularnego, specjalnego bądź wahadłowego, kwalifikuje się jako przewóz okazjonalny, nawet wobec posiadania licencji taksówkowej, gdy pojazd nie spełnia odpowiednich wymogów i nie jest zgłoszony.