W procesie kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ocena prawidłowości stanu faktycznego przyjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny może być zakwestionowana jedynie wówczas, gdy kasator przedstawi w skardze kasacyjnej zasadnicze i konkretne zarzuty, wskazujące na naruszenie przepisów prawa materialnego przez sąd pierwszej instancji, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna

1. Okolicznością faktyczną istotną w sprawie o nałożenie kary pieniężnej za zajęcie drogi publicznej z przekroczeniem zezwolenia jest wielkość zajętego bez zezwolenia obszaru pasa drogowego. Od tego zależy wysokość nałożonej kary, którą oblicza się mnożąc stawkę za zajęcie jednego metra kwadratowego wynikającą z obowiązującego na danym terenie aktu prawa miejscowego przez ilość metrów zajętego bez

1. Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w sprawach nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. 2. Obowiązki z ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, z racji na cel ich wprowadzenia i konieczność stałej i prawidłowej

1. Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w sprawach nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. 2. Obowiązki z ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi, z racji na cel ich wprowadzenia i konieczność stałej i prawidłowej

Weryfikacja przebiegu linii rozgraniczających pas drogowy powinna się odbywać co do zasady w świetle dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, która była podstawą ustalenia i wyznaczenia na mapie oraz w terenie pasa drogowego w związku z realizacją odpowiedniej inwestycji drogowej, oraz założenia lub aktualizacji odpowiedniej ewidencji drogowej.

Domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. Zatem podstawą ustalenia opłaty abonamentowej jest domniemanie, że podmiot, który posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. W konsekwencji rolą strony jest,

1. Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje odpowiedniego zastosowania w sprawach nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi. 2. Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w postępowaniu administracyjnym toczącym się w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie

1. Kary przewidziane w ustawie o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi nie mają charakteru fiskalnego, ale przede wszystkim prewencyjny. Natomiast charakter represyjny przepisów tej ustawy winien odnosić się do podmiotów nieuczciwych, dokonujących przestępstw gospodarczych. Nie leży natomiast w interesie publicznym, aby nakładać na przewoźnika

1. Odpowiedzialność przewidzianą w art. 22 ust. 2a w zw. z art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi cechuje administracyjny i obiektywny charakter, co implikuje z kolei twierdzenie, że dla zastosowania sankcji wystarczające jest już samo popełnienie czynu opisanego w przepisie prawa materialnego. Kwestia zawinienia strony

W przypadku wskazania w wyroku sądowym miejsca zamieszkania dziecka, organy administracji publicznej oraz sądy administracyjne są związane tym ustaleniem przy rozstrzyganiu o przyznaniu świadczenia wychowawczego, co znajduje oparcie w art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz art. 365 § 1 kodeksu postępowania cywilnego, wykluczając możliwość dokonywania odmiennych ustaleń

Zastosowanie przepisu art. 12 ust. 2 pkt 1 u.k.p. w sposób prowadzący do automatycznej odmowy zwrotu prawa jazdy ponad orzeczoną sankcję karną narusza zasadę ne bis in idem oraz konstytucyjne prawo do sądu.