Cechą charakteryzującą odpowiedzialność podatkową osób trzecich jest to, że odpowiadają one za cudzy dług, albowiem jest to odpowiedzialność gwarancyjna i zabezpieczająca należności publicznoprawne przed unikaniem odpowiedzialności przez podatników, płatników lub inkasentów.

Zmiana jedynie strony umowy leasingu, a nie jej warunków, nie wpływa na wysokość kosztów uzyskania przychodów i w związku z tym nie nakłada obowiązku stosowania nowych przepisów podatkowych wprowadzonych zmianą ustawy, o ile zmiana ta została dokonana w ramach obowiązującego porządku prawnego i nie prowadzi do działań obejścia prawa zgodnie z ratio legis art. 8 ustawy zmieniającej.

W ramach konstrukcji ogólnego odesłania do odpowiedniego stosowania do kar pieniężnych, o których mowa w rozdziale 10 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (art. 91 u.g.h.), przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (o.p.), nie mieści się operacja tak bezpośredniego, jak i zmodyfikowanego stosowania przepisów o odpowiedzialności podatkowej osób trzecich (art

Odpowiedzialność członków zarządu za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej następuje w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członkowie zarządu nie wykażą, że zgłosili wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęli postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości we właściwym czasie lub że zaniechanie takich działań nastąpiło bez ich winy

1. Po stronie urządzającego gry hazardowe nie powstaje przed wydaniem decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej żadna skonkretyzowana powinność zapłaty tej kary. Do momentu wydania takiej decyzji na stronie nie ciąży żaden, nawet abstrakcyjny i ogólny obowiązek prawny zapłaty kary – co wynika z samej natury sankcji administracyjnej i jest zasadniczą okolicznością odróżniającą zobowiązanie z tytułu

Każdy ze spadkobierców odpowiada podzielnie za taką część długów spadkowych, która wynika z wielkości jego udziału spadkowego i proporcjonalnie do niej. Staje się zatem samodzielnym dłużnikiem tej części długów spadkowych, którą odzwierciedla jego udział spadkowy.

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, a skarga ta musi być sformułowana w sposób zawierający jednoznaczne podstawy kasacyjne oraz ich umotywowanie, tak aby poszczególne fragmenty uzasadnienia można było przeanalizować w kontekście poszczególnych zarzutów. Dodatkowo, w takim postępowaniu Sąd nie bada stanu faktycznego sprawy z urzędu, ale koncentruje

Granice skargi kasacyjnej stanowią wiążącą podstawę rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, a ostateczność i prawomocność decyzji administracyjnych determinują zakres kontroli sądu administracyjnego, który nie może na etapie kasacyjnym rewidować stanu faktycznego przyjętego na wcześniejszych etapach postępowania.

Treść pełnomocnictwa rodzajowego sformułowanego w sposób ogólny, nie określającego wyraźnie rodzaju czynności prawnej, powinna być wykładana zgodnie z zasadami dotyczącymi wykładni oświadczeń woli, w szczególności art. 65 § 1 k.c., również w sytuacji gdy może to prowadzić do nieodpłatnego wyzbycia prawa własności nieruchomości.

Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o PROW, w postępowaniach dotyczących płatności regulowanych przez tę ustawę, ciężar dowodu spoczywa na osobie wnioskującej o płatność, a organ administracyjny nie jest zobowiązany do ustalania prawdy obiektywnej, przez co wyłączona jest zastosowanie art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., które statuują zasadę prawdy obiektywnej w postępowaniu administracyjnym. Dlatego zarzut naruszenia

W postępowaniu o przyznanie pomocy w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników, pojęcie posiadania gruntów rolnych podlega specyficznej interpretacji, w myśl której nie jest konieczne posiadanie tytułu prawnego do gruntów, aby ubiegać się o przyznanie płatności, jeśli nie są one własnością Skarbu Państwa, państwowej osoby prawnej, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządowej osoby