W przypadku naruszeń o charakterze jednorazowym i jednocześnie skutkowym, nie zachodzą przesłanki zastosowania przepisu art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. o możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z uwagi na brak możliwości zaprzestania naruszenia prawa przez skarżącego oraz niemożliwość usunięcia skutków naruszenia.

Art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania do jednorazowych, skutkowych naruszeń obowiązku, gdyż w takich przypadkach nie można mówić o zaprzestaniu naruszania prawa, co jest warunkiem koniecznym do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Przy naruszeniu o charakterze jednorazowym i jednocześnie skutkowym (np. niewłaściwego wprowadzenia danych o kategorii pojazdu do urządzenia poboru opłat elektronicznych), nie zachodzi przesłanka 'zaprzestania naruszania prawa' wymagana dla odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkuje brakiem możliwości zastosowania tego przepisu.

Przewidziany przepisem art. 32a ustawy o transporcie drogowym obowiązek wydania świadectwa kierowcy powstaje każdorazowo w przypadku gdy przedsiębiorca wykonujący transport posiada licencję wspólnotową, legalnie zatrudnia bądź korzysta z usług kierowcy i kierowca jest obywatelem państwa trzeciego i nie korzysta ze statusu rezydenta długoterminowego. Wystąpienie kumulatywnie wymienionych przesłanek

Przewidziany przepisem art. 32a ustawy o transporcie drogowym obowiązek wydania świadectwa kierowcy powstaje każdorazowo w przypadku gdy przedsiębiorca wykonujący transport posiada licencję wspólnotową, legalnie zatrudnia bądź korzysta z usług kierowcy i kierowca jest obywatelem państwa trzeciego i nie korzysta ze statusu rezydenta długoterminowego. Wystąpienie kumulatywnie wymienionych przesłanek

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, organ administracji jest zobowiązany do dokładnego i niezależnego zbadania, czy informacja o charakterze gospodarczym stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, opierając się na kompletnym materiale dowodowym oraz szczegółowej analizie spełnienia przesłanek formalnych i materialnych

Dla zastosowania art. 477(13) § 1 k.p.c. jako podstawy do umorzenia postępowania sądowego, wystarczające jest wydanie przez organ rentowy decyzji uwzględniającej żądanie ubezpieczonego w całości, bez konieczności zmiany czy uchylenia pierwotnie zaskarżonej decyzji.