Obniżenie świadczeń emerytalnych i rentowych byłych funkcjonariuszy PRL wyłącznie na podstawie przynależności do określonych formacji, bez uwzględnienia indywidualnych czynów, może naruszać konstytucyjne zasady zakazu dyskryminacji oraz sprawiedliwości społecznej.

Zważywszy, że określony w § 13zo ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187) termin na złożenie wniosku jest terminem prawa materialnego nie można uznać, by sposób jego obliczania zawarty w zd. 2. tegoż przepisu kolidował z przepisem art

Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za nieuzupełnienie danych w zgłoszeniu przewozowym SENT przed rozpoczęciem przewozu powinno być rozważane z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz możliwości odstąpienia od jej nałożenia w przypadku stwierdzenia, że naruszenie miało charakter incydentalny, a nałożenie kary byłoby nieproporcjonalnie dolegliwe w kontekście celów ustawy SENT.

Bezwzględny zakaz rozwiązania stosunku pracy nauczyciela akademickiego, będącego jednocześnie sędzią Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikający z art. 121a ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce, narusza zasady równości wobec prawa i autonomii szkół wyższych, gwarantując niezasadnie przywilej dożywotniego zatrudnienia w uczelni (art. 121a ust. 1 w związku

Okresy składkowe przebyte za granicą mogą być uwzględniane w polskim systemie ubezpieczeń społecznych na podstawie zasad koordynacji unijnej, jednak cofnięcie zaświadczeń A1 (E 101) wymaga prawidłowego zastosowania procedur ustalania właściwego ustawodawstwa, a nie może prowadzić do mechanicznego wyłączenia tych okresów z zaliczalności.

Ogłoszenie upadłości dłużnika nie powoduje utraty przez wierzyciela legitymacji do wytoczenia powództwa o uznanie czynności dłużnika za bezskuteczną na podstawie art. 527 k.c., nawet jeśli syndyk nie skorzystał z możliwości wniesienia takiego powództwa w ustawowym terminie dwóch lat.

Za działalność przewoźnika drogowego, w tym za ewentualne naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i użytkowania tachografów, zawsze odpowiada przedsiębiorstwo, które wykonuje przewóz, jeżeli nie jest w stanie udowodnić, że podjęło wszelkie niezbędne środki, aby takie naruszenia nie miały miejsca.

Ocena służby na rzecz totalitarnego państwa nie może ograniczać się do formalnej przynależności do określonych struktur, ale powinna uwzględniać indywidualne czyny i ich kontekst, w tym zgodność mechanizmów korygujących wysokość emerytur z konstytucyjnymi zasadami równości i proporcjonalności.

Art. 165b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nie ma zastosowania w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów.

Podmiot świadczący odpłatne usługi przewozu osób za pomocą aplikacji mobilnej jest zobowiązany do posiadania odpowiedniej licencji na wykonywanie przewozów okazjonalnych zgodnie z ustawą o transporcie drogowym oraz do wyposażenia kierowcy w niezbędne dokumenty określone w art. 87 ustawy o transporcie drogowym. Brak spełnienia tych wymogów skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

Odpłatne świadczenie przewozów osób poprzez aplikacje mobilne, takie jak Bolt, należy kwalifikować jako przewóz okazjonalny w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym, wymagający uzyskania odpowiedniej licencji i spełnienia przewidzianych prawem warunków konstrukcyjnych pojazdu.

Dla uznania uchwały wspólnoty mieszkaniowej za niezgodną z prawem na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali, naruszenie musi mieć lub może mieć wpływ na podjęcie uchwały, a formalne uchybienia w sposobie głosowania nie mają znaczenia, jeśli nie wpływają na wynik głosowania.

Zastosowanie art. 5 k.c. w odniesieniu do roszczenia z tytułu zachowku powinno być szczególnie wąskie, a ograniczenie prawa podmiotowego poprzez powołanie się na zasady współżycia społecznego jest możliwe jedynie w przypadku rażącego nadużycia prawa przez uprawnionego do zachowku.

Pracodawca nie ponosi odpowiedzialności za nieprzechowywanie dokumentacji płacowej dłużej niż określony w przepisach okres przechowywania, jeżeli ubezpieczony miał możliwość udokumentowania swoich zarobków innymi dowodami w postępowaniu o wymiar świadczeń emerytalnych.

Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności nie następuje w przypadku, gdy nieruchomość jest zabudowana budynkiem, w którym powierzchnia użytkowa części mieszkaniowej nie przewyższa powierzchni użytkowej części usługowej i w związku z tym budynek taki nie może być kwalifikowany ani jako budynek mieszkalny jednorodzinny, ani jako budynek

Podpisywanie przez przedsiębiorcę dokumentów kadrowych i płacowych, przygotowanych przez inne osoby, w okresie zwolnienia lekarskiego, jeśli czynności te są sporadyczne i wymuszone okolicznościami, nie stanowi wykonywania pracy zarobkowej w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej, co pozwala na zachowanie prawa do zasiłku chorobowego.

Błędne ustalenie daty wymagalności przez sąd polubowny nie stanowi naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego i nie uzasadnia uchylenia wyroku sądu polubownego przez sąd państwowy na podstawie klauzuli porządku publicznego.

Zasada niekumulacji świadczeń, wynikająca z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, zobowiązuje osobę uprawnioną do emerytury wojskowej i powszechnej do wyboru jednego z tych świadczeń, nawet jeśli emerytura wojskowa została obliczona wyłącznie na podstawie służby wojskowej, bez doliczenia cywilnych okresów składkowych.

Złożenie deklaracji rozliczeniowej uprawniającej do ulgi 'mały ZUS plus' po wymaganym terminie uniemożliwia skorzystanie z tej ulgi; ścisłe przestrzeganie terminów wymaganych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych jest warunkiem sine qua non nabycia prawa do takiej ulgi.

Jeśli nie istnieje realne zagrożenie ponowienia czynu nieuczciwej konkurencji, sąd może oddalić roszczenie zakazowe, nawet jeśli doszło do naruszenia, ale może nakazać działania naprawcze w postaci publikacji oświadczeń dla usunięcia skutków naruszenia.

Zaniechanie przez pracodawcę obowiązków związanych z zapewnieniem bezpiecznych warunków pracy, które przyczyniły się do wypadku przy pracy, obliguje pracodawcę do odpowiedzialności. Jednak roszczenia pracownika o zadośćuczynienie mogą być uznane tylko w takim zakresie, jaki jest adekwatny do rozmiarów doznanej krzywdy i niewykluczający przyczynienia się pracownika do zwiększenia szkody.

Uznanie roszczeń w określonej wysokości, połączone z nieodwołalnym zrzeczeniem się dalszych roszczeń w przyszłości, jest zgodne z przepisami kodeksu cywilnego i praktyką zawierania ugód w sprawach o odszkodowanie z tytułu czynów niedozwolonych, nawet w sytuacji późniejszej zmiany orzecznictwa lub stanu prawnego.