Oczywisty błąd w rozumieniu art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 występuje jedynie wtedy, gdy z treści samego wniosku i niebudzących wątpliwości okoliczności towarzyszących wynika, że jego treść powinna być inna, a jego wykrycie nie powinno wymagać pogłębionej analizy merytorycznej.

Decyzja ustalająca nienależnie pobrane płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne, podjęta na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR, stanowi odrębne postępowanie administracyjne od decyzji przyznającej płatność i może być stosowana bez konieczności wzruszania decyzji przyznającej płatności.

Rolnik ubiegający się o płatność ekologiczną musi wykazać, że zadeklarowana uprawa jest zgodna z rzeczywistym stanem faktycznym, a jakiekolwiek niezgodności w deklaracji mogą skutkować odmową przyznania płatności.

Dla skutecznego podniesienia zarzutu przedawnienia konieczne jest szczegółowe ustalenie, czy czynność prawna, która mogłaby przerwać bieg przedawnienia, rzeczywiście dotyczy wierzytelności będącej przedmiotem sporu.

Postanowienia umowy agencyjnej przewidujące zwrot wynagrodzenia i premii w przypadku braku kontynuacji umowy ubezpieczenia nie naruszają art. 7617 k.c., jeżeli dotyczą obowiązków i aktywności agenta, a nie odpowiedzialności za niewykonanie zobowiązania przez klienta.

Postanowienia umowy kredytowej, które upoważniają bank do jednostronnego przeliczania wartości kredytu i rat na podstawie zmiennego kursu walut, stanowią główne świadczenia stron i w przypadku uznania ich za abuzywne, skutkują nieważnością umowy kredytowej, gdyż zniszczenie mechanizmu indeksacji uniemożliwia dalsze wykonywanie umowy zgodnie z jej zamierzonym charakterem.

Klauzule umowy kredytowej, które przyznają przedsiębiorcy nieograniczoną swobodę ustalania kursów waluty, są sprzeczne z dobrymi obyczajami i naruszają interesy konsumenta, co może prowadzić do uznania ich za niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c.

Umowa pożyczki zawarta przed 26 sierpnia 2011 r., która przewiduje możliwość wypłaty i spłaty pożyczki w walucie obcej, nawet z opcją spłaty w złotych, jest umową pożyczki walutowej, a nie denominowanej, i pozostaje ważna mimo eliminacji przeliczników walutowych.

Przesłanka interesu publicznego w sprawach dotyczących odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów powinna być badana z uwzględnieniem okoliczności i charakteru naruszenia oraz zgodności kary z zasadą proporcjonalności, a nie jedynie z punktu widzenia fiskalnego interesu państwa.

Interes publiczny może uzasadniać odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika, jeżeli formalne uchybienie nie stwarza realnego zagrożenia dla uszczuplenia dochodów podatkowych, a sankcja byłaby nadmiernie dolegliwa w stosunku do faktycznych okoliczności sprawy.

Wykładnia art. 127 ust. 1 Prawa upadłościowego powinna uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy, w tym zgodny zamiar stron, cel transakcji oraz zasady współżycia społecznego, przy czym czynność prawną należy oceniać pod kątem obiektywnych mierników rynkowych, a nie tylko subiektywnych intencji stron.

Zarządca przymusowy ustanowiony przed ogłoszeniem upadłości nie powoduje zawieszenia postępowania egzekucyjnego; zawieszenie następuje z dniem ogłoszenia upadłości zgodnie z przepisami szczególnymi prawa upadłościowego.

Zobowiązanie się przez stronę umowy do nieodwoływania prokurenta jest nieważne, jako sprzeczne z art. 1097 § 1 k.c., który stanowi, że mocodawca może w każdym czasie odwołać prokurę.

Obowiązek przewoźnika wynikający z art. 6 ust. 3 ustawy o SENT do uzupełnienia zgłoszenia przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju istnieje, gdy przewoźnik został należycie poinformowany o numerze referencyjnym, a samo wpisanie numeru SENT w dowolnym miejscu dokumentu przewozowego nie może być uznane za wystarczające powiadomienie przewoźnika, jeśli nie wykazano, że miał on świadomość